Ben Araf Uluhan iyi ile kotu arasında sıkışıp kalmis kimsenin el uzatmadigi kuytu bi köşede kendi kendine iç yemiş 19 yasında bi genç.En yakin arkadaşım olmadı şimdiye kadar en iyi diye tanistirdiklarimda hicbir zaman en yakin olmadi,olmamış..İzmirin en kotu mahallelerinden biri olan Yildirim mahallesinde yıkık gocuk bi gecekonduda ben, annem ve yediye giden kız kardesimle birlikte oturuyoruz.Bence arafta kalmak iyi ile kotu arasında gidip gelmektir , insan sevdiği seyler arasında kararsız kalmaz ki?