Inaczej "joshler forest fanfiction" Od autorki: "Jeśli bardzo szybko się wkurzacie, przez coś co jest w tagach, proszę nie czytajcie tego. Nie sądzę, żeby to było bardzo drastyczne, ale proszę bądźcie ostrożni." JEST TO TYLKO TŁUMACZENIE, autorką jest SoloChaos, a wszystkie linki do niej są na końcu fanfiction.

Drogi Leonardzie... Historia poznania w smugach siwego dymu. Historia pocałunku w blasku zachodzącego słońca. Historia obsesyjnej miłości w krzyku i łzach. story by @michael-gordon /©2017 book cover by @justalittleidiot

❞Człowiek cierpiący na bezsenność tak naprawdę nigdy nie śpi i nigdy nie jest przebudzony.❝ Okładka jest dziełem @narkoza. Betowała @stokroteuka. Najwyższe notowania: #39 w general fiction [14.07]

Tsukishimę nigdy nie obchodziły kolory. Zawsze twierdził, że widząc je świat wciąż byłby czarny i biały. Dlatego też nigdy do nikogo się nie uśmiechał. Nie szukał bratniej duszy. Nie starał się. Bowiem w tym świecie ludzie wiedzieli. Uśmiechali się do siebie i wiedzieli. Wiedzieli kto mimo wszystko zostawi w ich sercu głęboką ranę. Ich wyborem było, to kogo wpuszczali do swojego życia. Oczywiście, istnieli i tacy, których los pokarał. Tacy, którzy nigdy nie dostrzegli kolorów. Krążyła pogłoska - Wierzono, iż jeśli w tym życiu nie widzisz kolorów, płacisz za zbrodnie, które popełniłeś w poprzednim. Ludzie szaleli, by tylko zobaczyć błękit nieba, czerwień krwi... By zwyczajnie odkryć kolor oczu ukochanego, czy też ukochanej. Szaleli, by ujrzeć coś więcej po za czernią, bielą i szarością. A mimo to 'tolerancja' dla niektórych wciąż była zupełnie obcym pojęciem. Jeśli chłopak miał za bratnią duszę chłopaka lub dziewczyna dziewczynę, mówiono, iż 'bogowie musieli się pomylić'. Jeśli twoja skóra była bardziej czarna niż biała czy też szara, dla nielicznych byłeś wyrzutkiem. W świecie gdzie rządziła tylko czerń i biel nietolerancja nie była tak wielkim problemem, lecz wciąż istniała. Jednak podczas, gdy wszyscy tracili głowę dla kolorów, Tsukishima nie chciał nawet o nich słyszeć. Kolory nie były mu potrzebne do zdobywania wiedzy, do rozwijania się i doskonalenia. W swoim życiu nie widział miejsca dla miłości. Nie widział potrzeby dla kolorów. To śmieszne jak jedna osoba może wszystko zmienić. Wiem, że opowiadanie miało długą przerwę, ale wróciłam z nową mocną, weną i pomysłami i tym razem bez większego zwlekania napiszę je do końca.

"Shacolla - shot caller, ta/ten, który strzela". Okładka autorstwa Żmii. Shacolla © Venus, 2016

- Kim pan jest? - spytała podnosząc nieco główkę. - Mama zakazała mi rozmawiać z nieznajomymi - oznajmiła, najwyraźniej zadowolona, że w końcu znalazła jakiegoś nieznajomego, któremu mogłaby to powiedzieć. - Ja? Jestem Śmierć. I przecież mnie znasz! I twoi rodzice mnie znają, i dziadkowie, i pradziadkowie... - stwierdził lekko urażony, że tak duże dziecko, bo już ośmioletnie, nie wie kim on (ten którego wszyscy znają) jest. - Tak, tak... Śmierć i przyszedłem cię zabrać. _______________________ Zbiór opowiadań, które łączy motyw przewodni.

o dziewczynie, która nigdy nie czuła się piękna i o dziewczynie, która sprawiała, że ludzie czują się piękni; © julyfabipane, 2017

11:40 - spotkałam na korytarzu nową dziewczynę. 12:53 - chyba się w niej zakochałam.

Szkolne au i nieudane próby napisania scen erotycznych. P.s. Wszystkiego najlepiejszego, kicia ❤️ Pamiętałam 🖤

Hashtag na Twitterze - #penisiatkateam nicepenis: Omg omg ale słodki kotek! Tommoxx: Noo wiem (...) W życiu nie zawsze jest łatwo i najlepsza jest pomoc drugiego człowieka. Ale czy ten drugi człowiek zawsze umie pomóc? 14.02.2017 - #452 w Fanfiction 20.02.2017 - #280 w Fanfiction 01.03.2017 - #169 w Fanfiction 03.03.2017 - #106 w Fanfiction 09.03.2017 - #68 w Fanfiction 26.03.2017- #42 w Fanfiction 20.04.2017- #22 w Fanfiction 23.04.2017- #12 w Fanfiction 22.05.2017 - #2 w Fanfiction 26.05.2017 -#1 w Fanfiction Dziękujemy! Rozdziały dodajemy codziennie! Chyba, że coś ważnego nas zatrzyma.