Aşk hiç bu kadar karanlık olmamıştı... Bir tarafta zenginlik ve lüks içinde yaşayan Buket, bir tarafta herkesin korktuğu, tehlikeli ve insafsız Kağan! Buket'in hayatı babasının iflasıyla değişir ve eski kusursuz günlerini İzmir'de bırakarak zorlu bir yaşam süreceği Ankara'ya taşınmak zorunda kalır. Buket, çevresine ve yeni başladığı liseye uyum sağlamaya çalışırken öyle büyük bir hata yapar ki her tavrıyla belayı temsil eden Kağan'ın tüm dikkatini üzerine çeker. Hiçbir sınır tanımayan Kağan, Buket'e olan öfkesini göstermekten geri durmaz. İkisi de birbirinden ölesiye nefret ederken, kaçınılmaz sona doğru adım adım yaklaşıp kendilerini imkânsız bir aşkın içinde bulurlar. Tehlike, bir gölge misali Buket'in üzerine çöktüğünde, Kağan'ın ürkütücü karanlığını aşkıyla aydınlatabilecek mi? Yoksa etrafını saran karanlığa yenilerek ruhunu siyaha kaptırıp yok olup gidecek mi?

bir erkek lisesinde sadece 4 kız olsaydınız ve bu okulun tüm erkekleri yakışıklı olsaydı ve biride siz olsaydınız naapardınız... babam sinirle müdürün odasından çıktı off anlamıştımyaa bi okul çıkmayacağını, naapçaktım ıımm acaba camdanmı atlasam.annemin gazabından saten anca kurtulurdum, terlik gelcek yine yaa off babam sinirle yanıma gelip -azra tebrik ediyorum en en güzel okul çıkmış. -baba ,baba ,baba tebriğe gerek yok ben sizin sayenizde va- varım diyecekken babam sözümü kesti -kızım sen benle dalgamı geçiyorsun? ayy tabikide geçmiyorum niye şimdi böyle demiştiki... -yeni okulun Tebrikler ERKEK LİSESİ neeehh yanlış duymuşumdur inşallah bu gerçek olamaz.

Aşık olan,seven,deli olan bir kız napabilir? Doğru kişiye mi aşık sizce bu kız işte Ece'nin hayatı.

En yetenekli öğrencileri toplayarak onlara en güzel geleceği vermekle ünlü okula davet aldım ve yatılı olarak bu okula geldim.Bir anda bütün hayatın değişebilir diyorlar. Bu okula geldim ama bu okuldan sadece bir şekilde çıkabilirim. ÖL YA DA ÖLDÜR. Benim gibi her şeyden habersiz 16 çocukla birlikte hayat mücadelesi vereceğim. Fakat en büyük sorun ise, sadece bir kazanan olacak. Gerçekten öyle mi? Eğer bu hikayeyi okursanız emin olun ki bırakamayacaksınız. En sonda kimin kazandığını görmek istiyor musunuz? O zaman kitabı okumaya hemen başlayın! ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Merhaba bu hikaye benim ilk hikayem. Ben bu hikayeyi, DANGANRONPA adındaki bir animeden bakarak yazıyorum ama tabiki bazı değişiklikler yapacağım. Eğer bu animeyi izlediyseniz bu hikayeyi begenmeyebilirsiniz. Çünkü değişiklikleri kimse sevmez. Remix gibi oldu bu hikaye. Fakat Danganronpa yı izlemediyseniz gerçekten hoşunuza gidebilecek bir hikaye oldu. 》

Annem ve babam, bana karşı hiçbir zaman, o sevgi dolu ve ilgili anne babalar gibi olmadılar.O yüzden ben de küçüklüğümden beri kendimi, rengârenk hayaller kurarak mutlu etmeyi öğrendim.En sevdiğim hayalin rengi ise beyazdı.Beyaz bir gelinlik... Beyaz, mutluluğun, aşkın ve bir gün kendi yuvamı kurabileceğimin müjdecisiydi.Bu evde kavuşamadığım huzura, kendi kurduğum yuvada sahip olacağıma gerçekten inanarak büyümüştüm.Oysa şimdi ailem bu hayalimi de elimden almıştı.Benimle hiçbir ilgisi olmayan bir olaydan dolayı, hiç tanımadığım ve civardaki herkesin Deli diye bildiği bir adamla evlenmek zorundaydım. ❤ Tüm ilçede deli diye tanınan bir adam: Emre. Aradığı şefkatı ailesinden bile görememiş, tekhayali bir gün sevdiği adamla evlenmek olan bir genç kız: Elif. Ve zoraki bir evlilik. Kimsenin bilmediği bir psikolojik sorunla boğuşan Emre ve Emre'yi tanıdıkça ona karşı anlayamadığı bir şekilde merhamet duymaya başlayan Elif, gerçek bir aile olabilecek miydi? Emre tekrar delirmeseydi; belki...

Gülmek ve eğlenmek istiyorsan geç kalma sende okumaya başla... (Espriler alıntıdır) Amacım sizi eğlendirmek... Araya kendi esprilerimi katıyorum zaten siz anlıyorsunuzdur :D Oylarınızı ve yorumlarınızı eksik etmezseniz sevinirim. İyi eğlenceler :)

Tüm Hakları Saklıdır. Bilinen espiriler de bulunmaktadır.

"O kadar sarkma düşersin falan." diyen sesi duyduğumda dehşete düşmüştüm.Korkuyla yan tarafa baktığımda onu gördüm.O çocuğu .Az öncekini.Ne yani orda ne işi vardı? "Beni görmeye çalışırken düşmeni istemem doğrusu.Azıcık sola dönmen yeterli."diyordu yüzünden hiç kaybolmak bilmeyen gıcık sırıtışla. "Hiç de bile , niye sana bakacakmışım ki ben?"dedim kollarımı göğsümde birleştirip gözlerimi kısarken. "Peki neye bakıyordun o zaman?" Güzel soru,takdir ettim doğrusu.Ne demeliydim ki? Sana bakıyordum diyemezdim ki doğru anlamıştı maalesef ona bakıyordum. Boğazımı temizledim: "Kardeşim aşağıda mı diye bakıyordum.Babam bakmamı söyledi."dedim bilmiş bir ifadeyle.Yüzündeki bozulmayı görmeyi çok istiyordum ama çocuk hala sırıtıyordu.Arkama bakmakta olduğunu gördüm. Arkamı döndüm ve kimi gördüm bilin bakalııım: Mert'i.Ablasının bir tanesinii.. Kollarımı çözüp Mert'e döndüm."Geldin mi ablacıım."dedim gözlerimle içeri gitmesini işaret ederek. "Bir yere gitmedim ki Azra.Kaç saattir kumandayı arıyorum.Nereye sakladıın? "dedi dudaklarını büzerek.Yan taraftan kahkaha seslerinin şiddeti artmıştı. Aferin Mert, aferin ablacım. Sen böyle rezil et beni.

Sana demlenen şiirler var

Bizim hikâyemizde isimler yok; sadece o ve ben varız. O, dünyadaki bütün kitapları okumak istiyordu. Ben ise sadece onu istiyordum... (Obur Okumalar kategorisinde bir Watty ödülü: Kancalarını takıp çıkarmayan o hikayeleri biliyorsun değil mi? Cümlenin ortasında uykuya dalsan bile okumayı bırakamadığın o hikayeleri? Bu ödül en çok bağımlılık yapan Watty yarışmacısına gidiyor.) Ekler: BÜH 1.1 (özel) bölümler. Diğer çalışmalarım için profilimi incelemeyi unutmayın.