Sessizliğe haps olmuştu kadının ruhu ve o, kadının sessizliğine bile ölen, ruhunu sevdasıyla iyileştiren bir adamdı. Fakat aşka giden yol dikenliydi, ayaklar kan revan içinde kalmıştı, yol uzundu ama yürek yine de pes etmiyordu. Aşk, kadının adıyla, adamın dudaklarının arasından kalpten bir sesle dile geldi. "Arya 'm," dedi adam. Sanki kadının adını söylerken bile tüm aşkını haykırır gibiydi. "Sessizliğine öldüğüm kadın," diye devam etti. ...................... Başlangıç tarihi: 07. 07.2017

♌ İNTİKAMDAN DOĞAN TUTKULU BİR AŞK ♌ Küçük yaşta anne ve babasının ölümüne şahit olan acımasız genç bir adam... Edim Demiray. Daha on sekizinde uyuşturucuya mahkûm olan bir kız... Lavin Kutup. İkisi bir araya gelince, öfkeleri cehennem olacak. Tenleri alev alacak... Porselen güzelliğindeki tenine doğru fısıldadı. "Sana sahip olmak istiyorum, Lavin. Önce olabileceğim en kibar şekilde, sonra olabileceğim en sert şekilde. Canını yakmak ve yakmamak istiyorum. Sesli olmanı ve sessiz olmanı istiyorum. Zevk almanı ve almamanı istiyorum. Seni nefessiz kalana kadar öpmek istiyorum. Sonra küçük bir nefese muhtaç olup, o nefesi benim ağzımdan almanı istiyorum." EDİM DEMİRAY & LAVİN KUTUP ❄?❄ İlk yaynlanma tarihi | 9.Mayıs.2016 Yazan | ELİSYA ROYAL

Ona hiç sarılamamıştım mesela. Hiç elini tutamamıştım. Hiç öpememiştim. Hiç koklayamamıştım. Hiç sevdiğimi söyleyememiştim. Hiç dokunamamıştım. Hiç beraber uyuyamamıştık. Hiç saçlarıyla oynayamamıştım. Hiç dizlerine yatamamıştım. Hiç özlediğimi söyleyememiştim. Hiç, hiç bu kadar değersiz hissetmediğimi anlatamamıştım. Bu kadar hiçin arasında, her şeyim olmayı nasıl beceriyordu? Çünkü bir gülüşü yetiyordu bana. Sayılı sayıda görsem de, yetiyordu. Kıvrılan dudakları hiçliğe meydan okuyup, her şey hâlâ benim elimde, diyordu adeta. 'İstersem bütün hiçliği, çivileri ile beraber tabanından söküp, yerine istediklerimi dikebilirim. Hiçi hep, zerreyi zirve yapabilirim. Her şey hâlâ benim elimde.' Umut var, sadece biraz naza çekiyor kendini. Tutarsam bırakmayacağımı, benim onu dibine kadar harcayacağımı ve ortalığın tozunu attıracağımızı biliyor. Hâliyle gelmiyor. Çünkü küçücük bir umut ile bütün dünyayı karşıma alacağımı bilen herkes gibi, o da korkması gerektiğini biliyor.

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

"Gök yüzlüm"diye fısıldadı yeni aldığı hediyeye hevesle sarılan çocuk sesiyle ,nefesi nefesimle sevişirken, gözlerindeki duygu seli gözlerimin irislerini sular altında bıraktı .Sefkatin en samimi kırıntılarını taşıyan parmakları kurumaya yüz tutmuş olan yarama dokundu .Parmaklarının dokunduğu yer alev alevken serptigi şefkat kırıntıları alevi söndürdü ve cehennemin ateşi cennetin soğuk suyuyla bulandı .Cehennem ateşi söndü cennet çiçekleri açtı Dudaklarımı aralayip nefesimin nefesine karışmasına izin verdim "Parmaklarında sefkatin en güzel halini taşıyan adamım "söylediğim kelimeler gözlerinde sonmekte olan mumu tekrar alevlendirdi .Gözlerinden çıkan ışık ikimizide yaktı ,gözlerine değen gözlerim titredi. Titreyen elimi kaldırıp ressamın çizdiği en güzel tabloyu andıran çevresine dokundum, dokunusumla titrek bir nefes aldı ve ben o nefesi açlık ile içtim .Parmaklarım yavaş yavaş yüzünde gezindi ve ait olduğu cehennemin kıskandığı çukurda durdu ve ben o çukura parmaklarımın ucundaki fidanlari diktim ve yavaş yavaş filizlenmesini izledim ."Senin cennet çukurunu severim"deyip kirkirdadim .Gözlerime değen okyanus gözleri dudaklarımda ki tebessume kaydi "Gülüşün içimdeki cehennemi söndüren bir su"deyip dudaklarıma kapandi nefesimi açlıkla içti ve içimdeki çocuğu sevindirdi.Dudakları dudaklarimi eziyor beni bitiriyordu .Içimizdeki alev topu büyüdü ve ikimizde yakıp kavurdu.Cehennem kendine ait kıldığı ateşten utandı Ve cehennem bizdeki varolan cehennemi kıskandı!

MUM OLMAK KOLAY DEĞİL KİTABININ DEVAMIDIR.

Ölümün sıcak nefesi ensesini okşarken günahın harlanan ezgisi balçıkla sıvanmıştı. Babasının gölgesi ve esareti altında yaşama tutunan, sol yanındaki acılarıyla perçinlenip, kozasındaki duvarları tırnaklarıyla kazıyan bir kız. Avuçlarında kırık kanatları, ruhuna satır satır işlenen bir aşk. Tüm hayatının çetrefilli yollarında düşe kalka yaşarken, lisenin ona getireceklerinden habersizdi. Nefretin soylu nefsi yaşamın içinden kopup gelen vaveylaydı. Ruhunun dibini günahlarıya boyamış, cehennem azabıyla yanmıştı. Kaçınılmaz sonun şafağında öfkesini ve nefretini harlarken planlarında olmayan tek şey ruhu yaralı bir kızın pençelerindeki tutkuyla bezenmiş ihtirastı. "Ruhumu ruhuna diktim. Bir daha ne sen çözebildin o ilmikleri ne de ben."

" Mum olmak kolay değil, ışık saçmak için önce yanmak gerek."

"Bir acı var kalbimin tam sol köşesinde. Hemen sen kokan satırların arasında beliriveren çok fazla acı var, sevgilim."

"Bir adam sevdim. Ve sonsuz bir melankolinin koynuna düşüverdim." Okyanus Kadar Mavi adlı kitabın devamıdır.