DilanKaynak
- Reads 8,075
- Votes 442
- Parts 16
Az önce olan sahnenin şokunu bu kadar çabuk atlatma sebebim ablalık duygum muydu?
Fırat'ın elinden silahı aldım boynumdaki şal ile sildim. O kadar mekaniktim ki
"Asaf abi Fırat buraya hiç gelmedi götür onu" Asaf abi konağımızın kahyasıydı. Gitmemek için
direnen Fırat'ı değil beni dinleyecek kadarda konağımıza hakimdi.
"Abla üzerine alamazsın o şerefsizi ben öldürdüm" diye bağıran kardeşimi dinlemedim
"Babama söyle benim isteğim sen,ben,Fırat ve babam hariç bu gerçeği kimse bilmeyecek dedim. Kafasını sallayan adam uzaklaşmıştı. Titreyen elimde halen silah vardı yere bıraktım. Kardeşim yaşındaki çocuğun yanına ilerledim çok kan kaybetmişti. İlk müdahele yaparken gelen acı bir fren sesi ile kafamı kaldırdım. Azrailim gelmişti, ölüm fermanım tüm heybeti ve öfkesiyle karşımda duruyordu. Devran Yavuzoğlu. Ağzından adımı 6 ay sonra bir kez daha işittim.
"Mihre Fetihoğlu" dedi sadece ama ben anladım. Ölecektim.