Deel II uit de Arcana-serie. De overgeblevenen in Arcana rouwen om hun geliefden die gesneuveld zijn in de strijd tegen de Schaduwkant. Als Hilde op zoek gaat naar kruiden komt ze in een nieuw en onbekend deel van het bos terecht, waar ze een verlaten magiërshutje vindt. In de hut ligt een oud boek over zwarte magie, waar een spreuk in staat die krachtig genoeg is om de overledenen terug te laten keren uit de dood. Hiervoor is echter de magie van een zeer krachtige elf nodig, één die sterker is dan een normale elf. Melchior en Joane bieden aan hun krachten te bundelen, maar het boek spreekt over één elf en Hilde weigert af te wijken van het boek, wetend wat zwarte magie kan doen. Daarom moet Julian Elise terug halen naar Arcana, ook al is ze al haar herinneringen kwijt..

Het leven van Elise (15) staat op zijn kop als haar ouders besluiten om te verhuizen naar het afgelegen Lakefield, aan de rand van het bos. Elise ziet het niet zitten, ze heeft haar hele leven in de stad geleefd en moet al haar vrienden achterlaten. Maar eenmaal in Lakefield is het bos minder erg dan ze had gedacht. Wanneer Elise vreemde dingen begint te zien gaat ze midden in de nacht op onderzoek uit. Ze komt terecht in een wereld die anders is dan alles dat ze kent. ~Ik kan niet anders dan de zwevende lichtjes volgen. Ze bewegen steeds sneller. Na een tijdje ren ik door het bos achter de lichtjes aan die vrolijk op en neer dansen. Het interesseert me niet meer waar ik heen ga en ik heb het niet eens door als ik het meertje passeer. Ik blijf maar rennen achter de lichtjes aan, ze blijven sneller gaan. Ik kan ze bijna niet meer bijhouden, tot we opeens op een open plek zijn. De lichtjes stoppen abrupt met bewegen, maar beginnen dan om me heen te draaien. Ik wordt er duizelig van. Toch zijn de lichtjes prachtig, ik kan mijn ogen er niet van af houden. Ik volg ze, draai met ze mee, ik spring achter ze aan. Tot ze allemaal doven en ik plotseling plompverloren op de open plek sta in het maanlicht, zonder een flauw benul waar ik ben. Ik merk dat ik het koud heb, ik ril en krimp ineen als ik zie hoe donker het eigenlijk is. Dan hoor ik opeens een stem achter me. "Hallo, prinses." Hoogste ranking: #1 fantasy