Pewien brunet zamieszkujący jedno z polskich miast na pierwszy rzut oka wydaje się normalnym chłopakiem o inteligentnym spojrzeniu i nienagannym wyglądzie. Jednak nikt nie wie co skrywa za kamiennym wyrazem twarzy. Oliver nie mówi, nie ma przyjaciół ani chociażby kolegów. Boi się ludzi i swoich snów. Pewna osoba, która była mu kiedyś bliska, zraniła go tak mocno i skutecznie, że bardziej się nie dało. Po roku od tragicznych wydarzeń mieszka wraz z jednym z agentów służb specjalnych, który pomógł mu wydostać się z piekła. Kamil wydaje się jedynym mężczyzną, który jest w stanie zbliżyć się do chłopaka, jednak, gdy demony przeszłości powracają, ten stan rzeczy postanawia się zmienić. Gabriel jest pogodnym i szczęśliwym nastolatkiem, któremu nie brak pewności siebie i przyjaciół. Za mentora ma swojego ojca, za którego śladem planuje pójść i zostać jednym z najlepszych agentów w całej Polsce. W wieku osiemnastu lat dostaje pierwsze zadanie, jakim jest chronienie pewnego chłopaka, któremu grozi śmiertelne niebezpieczeństwo. Pełen nadziei na sukces zaczyna wypełniać polecenie ojca, zaczynając od zamieszkania ze swoim podopiecznym pod jednym dachem. Przez kilka miesięcy i w Gabrielu i w Oliverze zajdą ogromne zmiany, ale czy na lepsze? Michał jest gejem i nie boi się do tego przyznać. W wyniku swojego gapiostwa uszkadza nowego ucznia, przez co z czasem zaprzyjaźnia się z nim. Oliver od samego początku ich znajomości wzbudza w nim zainteresowanie, a przez swój lęk do świata i delikatność, budzi w nim uczucia i zachowania, o których istnieniu Michał nie miał pojęcia. Z biegiem czasu zauważa, że w zdobyciu chłopaka ma rywala, a sam Oliver skrywa ogromną tajemnice. OSTRZEŻENIE: Nie polecam czytać osobom, które lubią wytykać błędy, bo totalnie zdaje sobie sprawę z tego, że jest tutaj ich MNÓSTWO. Mówię poważnie. Czytasz na własne ryzyko.

Co, jak dwoje nastolatków o buntowniczym i łamiącym wszelkie prawa zachowaniu - zamieszkają razem? Chciałabym ZAZNACZYĆ, że w tym opowiadaniu znajdują się liczne błędy, jak i w pozostałej serii Mój mały chłopczyk - Kochamy siebie. Pisała to zbuntowana 16-latka, której na tamten moment w głowie była tylko zabawa. Mimo że teraz patrzę na to z zażenowaniem, jest to cudowne wspomnienie mojej młodości. Zdecydowałam pozostawić wszystkie powieści w oryginalnej wersji, ponieważ są częścią mojej przygody z pisaniem. I z tego miejsca chciałabym Ci życzyć, abyś się nigdy nie poddawał. * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ○ Opowiadanie zawiera sceny erotyczne oraz liczne ilości wulgaryzmy Najwyższe notowane #1 w Romans - 14.10.2016 ♥