Szósty rok w Hogwarcie. Harry spotka się z Dumbledorem i stara się połączyć szkołę z zabiciem Voldemorta. Dla świata jest gwiazdą, dla znajomych Wybrańcem, dla Rona i Hermiony kimś kto może ich uratować. Czy nikt na świecie nie może traktować go jak normalnego chłopaka? Ale czy on traktuje innych normalnie? W niecodziennych okolicznościach dowie się że jednak nie. W tym samym czasie Hermiona postanawia wyjawić przyjacielowi kto skradł jej serce. I chociaż wie, że nie ma szans zaznać szczęścia to jednak ma zamiar spróbować. Opowiadanie zawiera sceny erotyczne oraz wulgaryzmy. Dozwolone tylko dla osób powyżej 18 roku życia. Opowiadanie z gatunku BL (boys love) zostałeś ostrzeżony - nie chcesz nie czytaj. Pozostałych zapraszam do lektury, mam nadzieje ze będzie się podobać. Postaci oraz świat, należą do J.K. Rowling Nie wiem kto jest autorem zdjęcia. Jeżeli ktokolwiek posiada informacje na ten temat, prosiłabym o informację :) Zdjęcie zostało skopiowane ze strony https://pl.pinterest.com/pin/91901648630904774/ I don't know who the author of the photo is. If anyone has information on this subject, I would ask for information. I copied it from https://pl.pinterest.com/pin/91901648630904774/

Mam dwóch panów. Białego i czarnego. Obydwaj chcą rządzić. Jeden chce pokoju. Drugi chce wojny. Jestem marionetką. Kukiełką. Jestem na każde ich wezwanie. Nie obchodzi ich mój stan zdrowia fizycznego... Psychicznego tym bardziej. Ważne, żebym zdobywał informacje. Pomimo tylu zabitych osób, na moich barkach spoczywa życie tysiąca osób. Ode mnie zależy przebieg wojny. To ja mogę zdecydować kto wygra. Dobro.. A może zło?

Sevmione fanfiction . . .

- Nie! - Wykrzyknąłem, gdy Hermiona była już przy drzwiach. - Granger, skłamała. - Severus, co ty robisz? - Szepnęła zdenerwowana. - Mówię jak jest - Odpowiedziałem i uśmiechnąłem się. - Macie rację. Coś nas łączy. Dziewczyna zarumieniła się. - Severusie...To jest twoja uczennica - Wymamrotała McGonagall. - Wiem - Powiedziałem szybko. - Ale moich uczuć nie da się zmienić. Kocham ją. Wtedy poczułem jak panna Wiem-To-Wszystko-I-Jeszcze-Więcej wtuliła się we mnie. - Też Cię kocham, Severusie - Szepnęła. Dumbledore uśmiechnął się i spojrzał na McGonagall. Kobieta odwzajemniła uśmiech i przyglądali się nam przez chwilę. Wtedy pierwszy raz od śmierci Lily poczułem, że mogę być szczęśliwy.