Bedenim küçük ve zayıftı. Ancak korunması gereken kişi ben değildim. Benim dışımdaki herkesti. Varlığım tanrıya bir hakaretti. Bedenim günahların en büyüğünü yaşatıyordu bana. Cehenneme gidecektim. Ölmeliydim. Hiç var olmamam gerekiyordu. Ben dünya üzerindeki hem en güzel hem de en kötü şeydim. Yine de yaşama iç güdülerim beni kaçmaya mecbur kılmıştı. Beni öldüreceklerdi. Ben bunu hak ediyordum. Benim için ölüm dışında bir şey düşünülemezdi. Varlığım tanrıya şirk koşmaktı. Peki, öyleyse tanrı beni neden yaratmıştı? Koştum. Vücudumu parçalamak istercesine hızlı yağan yağmura, saat gecenin bir yarısı olmasına rağmen koştum. Uykumda beni öldürmeye çalışan anne ve babamın arkamdan seslenişine rağmen... ''Mara!'' Cover by Wbrunette

Sebebini bilmedikleri bir intikam oyununun içinde birbirlerinden başka güvenecek kimseleri yok. -- Sessiz çığlıklarım gecenin göğünü delerken kollarının arasında küçücük kalmıştım.Ne kaçacak yerimiz ne birbirimizden başka sığınacak bir limanımız vardı. Koskoca bir karanlığın ortasında celladımızın gelip işi bitirmesini bekliyorduk şimdi. Bedenimin titremesiyle beraber kollarını bana daha sıkı saran Rüzgar'ın geceyle kararmış yangın mavilerine gözlerimi diktim. 'Rüzgar korkuyorum' dedim gözyaşlarım teninde yol çizerken 'Sen korkmuyor musun ?' Dudağında hareketlenen buruk bir tebessümle beraber 'Hayır' dedi 'Her şey tam burada sen benim kollarımdayken bitecekse eğer, ben bundan daha güzel bir sonu hayal bile edemezdim.' ****** 'Seninle birlikte gelecekse karanlık , hoşgelsin'

Polisiye roman yazmak için kendini tüm dünyadan soyutlayan bir kız, bir gün karşısındaki apartman dairesine taşınan fazlasıyla tuhaf olan adamdan ilhamla bir dedektif karakter yaratır ve bu sebeple adamı her gün izlemeye başlar. Ve bu, peşinden fazlasıyla ilginç, komik ve romantik olayları da peşi sıra getirecektir. "Masalın başında, zehirli elmayı onun avucuna bırakıp, kendi masalımı terk edeceğim." TÜM HAKLARI, EPSİLON YAYIN EVİ TARAFINDAN KORUNMAKTADIR. ÇALINTI DURUMUNDA, YASAL HAKLARA BAŞVURULACAKTIR.

Dünyamızda göç etmek üzere var olan insanlar olsaydı ne olurdu? Ama bir şehre bir ülkeye değil başka bir gezegene... Bambaşka bir gezegenin izlerini yaşam bulduğumuz bu yere taşıyan melez yönetici, neslinin tohumlarını gezegenimize yayıyor. 21 yaşına giren "Özel" ve "Yetenekli" insanlar ait oldukları gezegene; SKALANOVA'ya götürülüyorlar. Üst düzey eğitimlerle eğitilen Skalanova'lı öğrenciler gezegenlerini her türlü savaşa karşı korumayı öğreniyor. Ve Khesha... O, 21 yaşına kadar dünyada yaşamış bir üniversite öğrencisi. Hayatının bu kısmından sonra ne yaşayacağından da her şeyin aslında yeniden başlayacağından da habersiz... SKALANOVA, dört melez tarafından yönetiliyor... Ve gelecek olan beşinci melezi bekliyorlar. Sizce bu melez kim? ....... 30.03.2017; #98 05.04.2017 #90 06.05.2017 #77 20.07.2017 #59 21.07.2017 #56 28.09.2017 #37 25.03.2019 #02 #galaxy

||Tamamlandı|| 13.06.2019 Kobay #1 16.06.2018 Denek #1 06.07.2018 Laboratuvar #1 21.08.2017 Bilim Kurgu içinde #61 "Ally, buradan kaçmalısın. Sakın arkana bakma ve git buradan." Buradan kaçabilir miydi gerçekten de? "Neden?" dedi şaşkınlığını gizlemeden. "Bu deneyin başarılı olmasını istemiyorum. Daha fazla soru sormadan git buradan. Ben çıkacağım odadan. O zaman bana bir not yaz. Benim için endişelenme." diyip daha Ally cevap veremeden odadan çıktı. Doktor bunu neden yapmıştı? Karasızca tekrar dışarıya baktı. Ne yapmalıydı? Buradan kurtulmayı çok istiyordu. Ama gidince ne yapacaktı? Hiç kimsesi yoktu. Zaten hiç kimsesi olmadığı için buradaydı. Peki o gittikten sonra ne olacaktı? Doktor ona yardım etmişti. Onun yüzünden başı derde girebilirdi. Ama ne demişti gitmeden önce? 'Benim için endişelenme.' Gerçekten de endişelenmemeli miydi?

" Mum olmak kolay değil, ışık saçmak için önce yanmak gerek."

3 KİTAPLIK SERİ EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA SATIŞTA! İLK KİTABINI WWW.BEYZAOZAYDİN.COM 'DAN ÜCRETSİZ BİR ŞEKİLDE OKUYABİLİRSİNİZ. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE ^^ "Bizim bir hikayemiz yok" diye geçistirdim. "Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal. Normal tanışmalarda gözün yok. 'Seni seviyorum'ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yasamak istiyorsun. Sen ne Mert'i ne de Atalay'ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birini istiyorsun. Cesaretinizle ateşte yürümeyi göze aldığınız bir aşk istiyorsun." Bu sensin, diye düşünsem de "Bunları neden anlatıyorsun?" dedim kaşlarımı çatarak. Başını bana çevirip omuz silkti ve sırıttı. "ÇÜNKÜ BU BİZİM HİKAYEMİZ."

Eğer son derece güzelseniz 5. katta, sporcuysanız 6. katta, sanatkarsanız 7. katta, zeki ve becerikliyseniz 8. katta, eğer bunların çoğuna ya da birden fazlasına sahipseniz 9.katta, bunlardan birkaçına sahip ve zenginseniz 10. katta kalırdınız. Eğer bunlardan hiçbirine sahip değilseniz 1'den 4''e kadar herhangi bir katta kalırdınız. Tüm yeteneğime ve zekama rağmen ben zengin değildim. Yani 10. Katta kalamazdım.

... "Akbatu onun narin, uzun boynuna dişlerini sürttüğünde kendisinin de dizlerinin tutamayacağını hissetti. Balca enfes bir tada sahipti, Akbatu'yu sarhoş edecek, onu deli divaneye çevirecek kadar mest ediciydi. Erkeklik iradesinin tüm sınırlarını zorlayarak geri çekildi Akbatu, Balca'nın tutkuyla buğulanan bal kristallerine bakıp konuştu. " Seni bir öptüm üç dişledim. Saraypatıları tacın, tüm bozkır şahidim olsun. Bundan böyle seni sözlüm bildim." ***** Tarihler MS 680' i gösterdiğinde yaklaşık yarım asırdır Çin eli altında yaşayan Türkler nihayet iyi bir strateji ile kılıçlarını kuşanıp Çin'e karşı bağımsızlık savaşını başlattılar. Karluk boyunun en başarılı komutanlarından Akbatu ve savaşın kaderini belirleyen Balca içinse savaş sadece Çin'e değil, aşkları önünde engel olabilecek herkese karşı idi. Bozkırın Hekimi "Balca", Foliant Yayınevi aracılığıyla raflarda.

"Bakmayın siz benim kuru bir yaprak gibi sallandığıma.. Köküm sağlamdır sarsılsam da kopmam dalımdan.. Öyle kolay değil rüzgarın önüne kapılıp gitmem.. Son ana kadar 'vazgeçmem' yaşamaktan.. Ne fırtınalar koptu benim hayat dallarımda.. Hiç birinde vazgeçmedim umutlarımdan içimde kıyametler kopsa da.. Ben baharıyım yarınlarımın,çiçek açarım her kışın ardından" (Nazım Hikmet) Her okuduğumda kendimi buluyordum bu mısralarda.Ne kadar kırılsamda, kuru bir yaprak gibi rüzgarın oyuncağı olup bilinmez sonlara doğru savrulsamda şairin dediği gibi hiçbir zaman vazgeçmemiştim yaşamaktan.. İçimdeki virane olmuş harabelerime kimseyi misafir etmemiştim yıllardır ne kadar çok yıkıldığımı kimseler görmesin,kimseler acımasın diye.Çünkü bu hayatta beni ben yapan şey kazandığım savaşlar değil kaybettiğim,acımasızca kaybetmeye zorlandığım savaşlardı. Ben Cansu.. Sevdiği adam tarafından nedensiz bir şekilde terkedilen ve hiç bir şey olmamış gibi hayatına devam eden kadın.Ta ki bedenen kusurlu,ruhen kusursuz biriyle tanışıncaya kadar..