-"Doğum günün kutlu olsun. Umarım bir daha ki doğum gününü beraber kutlayabiliriz." Artık bu notlar canımı sıkmaya başlamıştı. Sürekli sağdan soldan çıkıyorlardı. Kız olsam peşimde bana aşık bir sapık var diye endişelenirdim. Ama değildim. Bunları yapanın bir kız olduğunuda düşünmüyordum açıkçası. Çünkü kızlarla pek işim yoktu. Benimle konuşmak için gelenlere de kaba davrandığımdan benden uzak duruyorlardı. Düşündüğüm iki şey vardı; Ya bir gay bana aşık olmuştu, bu yüzden karşıma çıkmaya korkuyordu. Ve not bırakıyordu. Aman allahım, lütfen böyle bir şey olmasın! Ya da... Birileri benimle dalga geçiyordu. Bu doğruysa, yapan kişinin elimden çekeceği vardı.

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''