Kod Adı Aşk'tı. O Vural Karalı idi. Oyunlar adının bir parçası olmuştu. Bu sefer Cüneyt karakteriyle, genç bir kızın kalbini çalacaktı. Sahtekarlıkla, kandıracağı kurbanı Derin Erbay saf güzelliğiyle onu cezbecek ve yasakların son raddesine getirecekti. Vurak Karalı herşeye inat bir yasağı çiğneme kararındaydı. Ya onunla sevişecekti ya sevişecekti! Yalnız o yasağı çiğnediği an, belki ikisi de ölecekti. Bu oyunda tutkuyu yok edecekti, etmeliydi. Aksi taktirde Derin Erbay mezara bir çiçek misali gömülecekti.

Bebeği lösemi olan Arslan ile kardeşinin beyninde tümör olan Ayşegül, çaresizlik dolu bir dönemde kaderin ağlarını örmesiyle karşılaşır. Onların çaresizlikten başlayan zoraki evlilikleri, acaba güçlü bir aşka yuva olabilecek miydi? "Sakin misin?" diye sorduğunda, iyice yaklaştı. "Sakinim." Onun sözlerinden cesaret alarak, dudaklarıyla dudaklarına dokundu ama ansızın yüzüne yediği tokatla, şaşkına döndü. Ayşegül'ün tedirgin bakan ela gözleri, kırpışan kirpiklerinin altında fazlasıyla masum duruyordu. "Özür dilerim." "Önemli değil... Şimdi ben seni tekrar öpeceğim ve sen bana tokat atmayacaksın." "Sen öpeceksin, ben tokat atmayacağım." "Aynen öyle..." "Tamam." "Öpüyorum." "Öp..." "Tokat yok?" "Tokat yok." Arslan, dudaklarını hafifçe onun dudaklarına değdirdiğinde, Ayşegül istemsizce geri çekildi. Onun gerilemesiyle, Arslan ona doğru yaklaştı. "Kaçarsan olmaz." "Kaçmamam lazım, evet!" "Ayşegül, sakin kal..." "Sakinim. Gayet sakinim!" Karısının titreyen ellerini tuttu ve dudaklarına götürüp öptü. Onu yatıştıracak başka bir çare bulamamıştı. Onun derin bir şekilde nefes almasıyla, rahatlamaya çalıştığını gördü ve tekrar denedi. Dudaklarını onun dudaklarına yakınlaştırdı ve ansızın Ayşegül'ün onu öpmesiyle şaşkınlığa uğradı. Geri çekilen Ayşegül, telaşla söylendi. "Çok pardon! Sen öpecektin, ben tokat atmayacaktım! Ben yanlışlıkla öptüm!" Arslan, kıza şaşkınca baktı. Bu kız gerçek miydi? "Biz öpüşmeye bu kadar zaman harcadıysak, gerisi..." diyen Arslan, geri çekilip önüne döndü. Ne yapsaydılar acaba? Sakin yaklaşınca, becerememişlerdi. Bir anda mı olsaydı? Bir de onu denemek isteyerek tekrar karısına döndü ve ansızın dudaklarına yapıştı. Uzun öpücüğü, nefes almak adına sonlandığında, tekrar yanağına yediği tokatla şaşkınlığa uğradı. "Ayşegül, tokat yok demi

Bazı kadınlar vardır bu hayatta bir gece de yirmi yaş birden büyüyen kadınlar gücünü kadın olmasından iki ayağından mangal gibi yüreğinden alan kadınlar ve siz o kadınlara ne vaadederseniz edin onları karakteriniz dışında hiçbir şeyle etkileyemez ve onlara sahip olamazsınız. Üstelik bu kadın Diyar'sa ! Aşkın ne kadar acımasız olduğunu o annesinde öğrenmişti... *** Diyar hasta annesi , minik kızı ve hastalarıyla devam ediyordu hayatına taki o güne kadar sağlık ocağına kanlar içinde getirilen Alparslan'la karşılaşana kadar. Bir adam hem can yakıp yara açmakta hemde merhem olmakta bu kadar usta olur muydu? Bir adam aynı zamanda hem melek hem şeytan olur muydu? "Sensin benim kaderim sensin nefesim isterse ölüm gelsin... Diyar Diyar ..."

" Bana vereceğin son hediyeyi istiyorum Demirhan." yutkunup, "Hediyemi verecek misin?" diye sordu. Elinde olmadan sesi titremişti. Kömür karası gözleri de titrek bakıyordu. Aslında tüm bedeni titriyordu. Adam kızın titreyen vücuduna baktıkça kalbinin acıyla sıkıştığını fark etti. İstediği neyse tabii ki yapacaktı. Onun kendisinden son isteğini yerine getirecekti. "Vereceğim." dedi kendinden emin bir ses tonuyla. "Nasıl bir hediye istiyorsun?" Kızın titremesi biraz geçmişti. Karşısındaki adamın ne olursa olsun sözlerinin arkasında durduğunu bilmesi içine bir ferahlık verdi. Omuzlarını dikleştirdi. Kendisi de kararlarının arkasında durduğunu belirtmek istiyordu. "Senin olmak istiyorum. " * * * * * Yasemin Mercan & Ares Demirhan Küçük bir hediyenin, acı veren unutulmamış bir aşkın yeniden doğmasına vesile olacağı bir hikaye; SON HEDİYE... *** 05.07.2015*** Son Durak Serisi 2. kitabı olup, serinin ilk kitabından bağımsızdır. Tüm hakları tarafımca saklıdır. ***

Son bulmaya yüz tutmuş bir hikaye... Acı vermeyen son olur mu? Ona ilk baktığında filizlenen aşkın, son bakışınla son bulur mu? Ya onunla atmaya başlayan kalbin, gidişiyle durur mu? Acılarla bezenmiş bir hayat, özlediğin gelmeden mutluluğa bulanır mı? Hata yapmayı bile yeni öğrenen bir adam, pişmanlığı iliklerine kadar hissederse... Güzelliğin kelime anlamı bir kadın, kocasının yaptığı bir hatanın acısını iliklerine kadar hissederse... Neler olur? Bir intikam planının pençelerinde can çekişen, yaralı bir aslan misali güçlü bir aşk onlarınki... Hayatını adadığı adamın tek bir hatasıyla mahvolan bir kadın Eslem... Ve Selim, onu hayatında ilk kez tattığı pişmanlıkla, kaybetmekten korkarak daha fazla severken kaybetmek üzere... Pişmanlığı gözlerinden okunabilen Selim, oğlunun annesinin kırgınlığını geçirmek için bir ömür beklemeye razı... Affedilecek mi? Oğlunu düşünerek kocasına bir şans vermeyi kabul eden Eslem, yaşadığı her büyük acıda Selim'e sığınırken, Selim'in canını daha çok yaktığını fark ettiğinde; kendi için adamdan vazgeçebilecek mi? Yoksa aşk, sevgin için kendinden vazgeçmek mi? Aşk emek ister, evlilik sadakat, sadakat ise fedakarlık. Peki ya ayrılık? Ya ayrılık tüm gücünüzü, yaşam enerjinizi, samimi gülüşlerinizi istiyorsa? Yine de onun için onsuzluğa katlanmak çok da zor olmasa gerek... Ya da adam öyle sanıyor! *Tüm Hakları Saklıdır * DÜZENLENECEKTİR

15.6.2017 Romantizm #8 #ÖneÇıkanlarda İki inatçı, asi ruh; Huysuz, oyunbaz acayip yaramaz tatlı bir cadı. İşkolik, inat mı inat, kıskanç bir adam. Aynı köprüde karşı karşıya gelen iki inatçı keçi... Bir evin son tekne kazıntısı, şımarık Ahu. Komşu evin direği, tek oğlu Yusuf. Bir araya gelemeyen, ayrı da duramayan iki deli. Peki ya aşk; ansızın narin bir Kelebek gibi bu iki huysuz kalbe konuverirse?.. Ya Kelebek olup bir anlık nefese muhtaç olacaklar. Yada Anka kuşu misali sonsuzlukta yeniden doğacaklar. İki inatçı OYUN BOZAN! İkisi de kıskanç. İkisi de aşık. NOT: BU HİKAYENİN TÜM HAKLARI TARAFIMCA SAKLIDIR. 2014 yılında kaleme alınmıştır.

Bu kitap sizi okyanusların en derinlerine, soluksuzca okuyacağınız bir dünyaya götürecek... Dikkat edin boğulmayın ;) Bu bir devam kitabı değildir! İstediğiniz kitaptan başlayabilirsiniz:) ~~~ Hayatta olduğumuz süre boyunca mutluluğumuzun ve hayallerimizin peşinden gitmeye çalışıyorduk. Ama dediğim gibi sadece çalışıyorduk. Çünkü hep unuttuğumuz bir şey vardı. Kader... Biz istemesek de başımızdan ayrılmayan bu kader bu sefer beni fena köşeye sıkıştıracaktı. Ben kim miydim? Ben bu hikayede mucizelere inanan bir o kadarda mucizlerden kaçan derin mavi sularda yaşayan küçük bir balıktım. Ben, Ezel Yaman'dım... Köpek balığına aşık olacak kadar deli beni seveceğine inanacak kadar aptal olan bir kızdım. Ama demiştim ya kader... Belkide bir mucize olur ve köpek balığı o küçük balığa aşık olurdu. Olmaz mıydı? İşte onu görecektik... ~~~ Kitabın tüm hakları okyanusların derinliklerinde saklıdır! Kitap kapağı yazara aittir!

"BU HİKAYE WATTYS 2018 YARIŞMASININ UZUN LİSTENE GİRMEYE HAK KAZANMIŞTIR" O gittiği zaman şehrin ışıkları bir bir sönmüştü. Karanlıklarda boğulmuş, gözyaşları ile yıkanmıştı senelerce... Çaresizliğin en dibini görmüştü... Acının en zirvesine çıkmıştı... Bedeni cayır cayır yanıyordu da, kimseler söndüremiyordu onu... Sevdiği adam, taptığı adam, 'bir damla yaşına kıyamam' diyen adam, ona öyle bir kıymıştı ki, artık toplanacak bir enkazı bile kalmamıştı kızın... DAMLA... Nefes aldığı günden beri aşıktı Barış'a... Onun her hareketini izlemeye alışıktı, O yüzden yokluğu ile tanışmak çok ama çok yabancıydı... Kendi yalnızlığı ile konuşmaya, göndermeyeceği milyon tane mektup yazmaya o kadar alışmıştı ki, artık varlığı çok ama çok yabancı gelecekti kıza. Sesi, gülüşü, hüznü, ağlayışı her şeyi yabancıydı adamın. Bir tek bakışları değişmemişti... Genç kız da büyümüştü... Kocaman bir yalnızlık, olgun bir kayaydı artık... "Bazı aşklar o gittiğinde değil, döndüğünde son bulur... O yüzden sen dönme ne olur..." SON SERİSİ'NİN SON HİKAYESİ 'SON DAMLA' SİZLERLE...

SONSUZ AŞK... Bir kadın ne kadar bencil olabilirdi? Bir adam ne kadar aşık? Bir kadın ne kadar acımasız olabilirdi? Bir adam ne kadar sabırlı? SONSUZ AŞK... Soner'in aşkı Suzan'ın limanı olacak mı? Mesela kim içtiği ilk gazozun kapaklarını saklar ki? Temmuz 2017 Bu isimleri kullanarak yazılan ilk hikayedir. Tüm hakları tarafımca saklıdır.

Her aşk 'Seni seviyorum'la başlamaz, Her yürek ilk görüşte aşık olmaz... Bazen ateş, Bazen nefret, Bazen arzu, Tutku ve istektir aşkın başlangıç noktası... Bitiş çizgisinde ise bizi neyin beklediği bilinmez... Mutlulukla akan yaşlar mı Yoksa ayrılıkla süslenmiş sözler mi? Sen geldin bahar geldi, gibi klişelerden uzaktı ona bu ilişki... Onun aşkı ömrüne sonbaharı getirdi Ve estirdiği hazan yaprakları onun kışının başlangıçları oldu... Masum bir külkedisiydi o. Ama hayat hiç de onun düşündüğü gibi masum değildi. Öyle bembeyaz sayfaları, rengarenk resimleri olan bir masal hiç değildi. Ne o bir prensesti, ne de yakışıklı adam onun kahraman prensi... Öyle bir yerden saldıracaktı ki adam, çamur hiç gelmemesi gereken yere isabet edip, kirletecekti tüm sakındığı beyazlarını... Ve artık o, masmavi gökyüzünden süzülen yağmur damlasıydı... Yere düştüğü an toprağa karışıp yok olacaktı. "BIRAK BENİ ARTIK YALVARIYORUM. BİTTİM GÖRMÜYOR MUSUN?" "GÖRÜYORUM NEFES. AMA SENİN BU OYUNUN BAŞINDAN BERİ ANLAMADIĞIN BİR ŞEY VAR, AMACIM ZATEN BU, SENİ BİTİRMEK." "HİÇ Mİ ACIMIYORSUN BANA ASLAN?" "HAYIR. ÇÜNKÜ ACIRSAM KAYBEDERİM. ACIRSAM..." -SEVERİM SENİ... ÇARESİZLİK SİZİ AŞKA GÖTÜRÜR MÜ? Haziran 2017 Tüm hakları tarafımca saklıdır.