Haytımizda hiç bilemediğimiz kadar bilgi hiç bilemediğimiz kadar sevgi ve hiç bilemediğimiz kadar şefkat vardır. Biz bunu ne kadar göremesekte bunlar hep bir yerde saklıdır. Örneğin hoşlandığını biri var ama aynı sınıf tasınız ve onunda sizi sevmesi için çabalıyorsanız siz geçekten istekli ve ideal bir bireysiniz. Fakat biliyorum her şey ters giderse yanı o sizi yakın bir arkadaş olarak görüyor ise sizin için bişey diemem ama o sevgiyi yanı o aşkı içinizde bir yerlerde tutun.Biraz gayret ve çabayla içimizdeki sırrı çoktan unutmuş olacaksınız ve onunla siz kendi kendinize yakın bir arkadaş olacaksınız. Herşeyi Unutama dek bu hatıralar sizde saklı kalacak... Şimdi iyi bir arkadaşı sırrını paylaşamayacak kankalarının olmadığı insanlar... Sizin tek arkadaşınız var oda günlük.Günlüklerinizin okunmasından korkmayın sıkı tedbirler alın ki. Sırlarınızı meraklı gözlerden koruyun.Zaten sizin izniniz olmadan günlüğünüzü okuyan kişi şereften yoksun kişilerdir ama siz yinede koruyun... ve son...

Annem ve babam, bana karşı hiçbir zaman, o sevgi dolu ve ilgili anne babalar gibi olmadılar.O yüzden ben de küçüklüğümden beri kendimi, rengârenk hayaller kurarak mutlu etmeyi öğrendim.En sevdiğim hayalin rengi ise beyazdı.Beyaz bir gelinlik... Beyaz, mutluluğun, aşkın ve bir gün kendi yuvamı kurabileceğimin müjdecisiydi.Bu evde kavuşamadığım huzura, kendi kurduğum yuvada sahip olacağıma gerçekten inanarak büyümüştüm.Oysa şimdi ailem bu hayalimi de elimden almıştı.Benimle hiçbir ilgisi olmayan bir olaydan dolayı, hiç tanımadığım ve civardaki herkesin Deli diye bildiği bir adamla evlenmek zorundaydım. ❤ Tüm ilçede deli diye tanınan bir adam: Emre. Aradığı şefkatı ailesinden bile görememiş, tekhayali bir gün sevdiği adamla evlenmek olan bir genç kız: Elif. Ve zoraki bir evlilik. Kimsenin bilmediği bir psikolojik sorunla boğuşan Emre ve Emre'yi tanıdıkça ona karşı anlayamadığı bir şekilde merhamet duymaya başlayan Elif, gerçek bir aile olabilecek miydi? Emre tekrar delirmeseydi; belki...