KARANLIĞIN ORTASINDAYIM AYDINLIĞI GÖREBİLİYORUM AMA GİDEMİYORUM. KARANLIKTA BENİ BAĞLAYAN BİRİ VAR. NE KADAR İSTESEM DE UZAK DURAMIYORUM. KARANLIĞIN DİBİNE ONUNLA GÖMÜLÜYORUM. HAYAL KIRIKLIĞINA UĞRAMAKTAN YORULMUŞ BİR HALDEYİM. GÜÇSÜZ BEDENİM HER SEFERİNDE YANLIŞ YOLDA OLDUĞUNU BİLE BİLE O YOLDA İLERLEMEKTEN DAHA DA GÜÇSÜZLEŞİYOR. UÇURUMUN KENARINDAYIM AMA BİR ADIM DAHA ATMAKTAN KORKMUYORUM. VAZGEÇEMİYORUM , BİTİYORUM. MASUMLUĞUMU KAYBETTİM. ARTIK KOSKOCAMAN KARANLIĞIN İÇİNDEKİ KÜÇÜK BİR BEYAZ TANESİ DEİLİM. ARTIK O BÜYÜK VE ZİFİRİ KARANLIĞI TAMAMLAYAN BİR NOKTAYIM. BENİM İÇİN ARTIK SADECE İNTİKAM VAR.