jeon, park jimin'i seviyor fakat başından beri kendisini rahatsız eden kişinin o olduğundan haberi yok. © mattbeoldvan

"Sensiz ne zaman gözlerimi açsam, yağmur yağıyor."

so never tell yourself you should be someone else stand up tall and say i'm not afraid |fluff|

❝etraftaki kanlara ve bedenindeki acıya inat, gülümsedi.❞ jikook, angst

❝ben, hala seninleyim.❞ jikook, angst

❥ jikook Jungkook derin bakışlara, artık ıslanamayacak kadar yorgun gözlerle bakarken ''Ben senden vazgeçtiğimi hiç söylemedim ki.'' dedi burukça. ''Ben senden vazgeçemem ki.'' ''Benim yüzümden canın yakılsa da mı vazgeçmezsin?'' Jimin masumca sormuştu. Öyle masumdu ki sesi, Jungkook'un göğsü titredi. Öpmeye doyamadığı bal dudaklar ne acı sözler fısıldıyordu ona, ne yakıcıydı o güzel gözlerdeki acı bakışlar... ''Senin tarafından canım yakıldıktan sonra bile vazgeçmedim.'' Jungkook Jimin'e bakarken anlasın istedi, içindeki yangının onu da yaktığını, dudaklarının sızladığını anlasın istedi. Kollarının uyuştuğunu, ona uzak kalmanın onu da nasıl yorduğunu görsün istedi. ''Sahiden benimle ölümü mü seçiyorsun?'' ''Hala anlamadın mı?'' Jungkook bir tek bunu sordu. Cidden, hala anlamamış mıydı? *duende (İspanyolca): Bir sanat çalışmasının bir insanı derinden etkileyen gizemli gücü

Korkuyordum Jeongguk. İnsanların beni, mükemmel Jeon Jeongguk'un tek hatası olarak görmesinden ölesiye korkuyordum. tekrar yayımda|tamamlandı

Oysaki herşey Instagrama atacak kadar güzeldi