Hayatım bu günlere bir toz tanesi ya da bir kuru yaprak gibi savrularak geldi. Bir kitabın içine sığdırdım hayatımı. Sayfaların arasında siyah bir mürekkep yönlendirmişti beni. Noktalarımı o belirlemişti, virgüllerimi ve devamını getiremeyeceğim cümleleri o sonlandırmıştı. Çift camlı bir pencerenin arasına sıkışmış gibiyim. Bulutun hüzünlü damlalarına dokunamıyorum. Kitaplarımın içine giremiyorum. Bir hayat iken, iki hayat olmayı başaramıyorum... Hayatım... Bunu size anlatmayacağım, bunu size hissettireceğim. Bu hayatın kapağını açtığınız andan itibaren artık bir hayata daha sahip olmuş olacaksınız. Bu bir hayat öyküsü değil, bu bir HAYAT. HAYATIMA HOŞGELDİNİZ...

Merhaba bu benim ilk Hikayem ve çok heyecanlıyım bu 2 çete çok asi 1. çete erkek 2 çete kız evet hikayeme lütfen göz gezdirin

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------