"Raz na jakiś czas rodzą się dzieci z niepojętą przez nas mocą. Słucha się ich wszelaka dzika zwierzyna leśnej głuszy. Są oni najpewniej potomkami Romulusa i Remusa, ojców Romy, wykarmionych przez wilka i wychowanych w leśnej gęstwinie.[...] Jeśli krew braci zmieszana zostanie z klątwą Dzieci Księżyca, to potomek traci swą moc i władzę.". Lena właśnie straciła matkę, ojciec zginął już parę lat temu. Przeprowadza się do ciotki mieszkającej w górach. I tam odkrywa pewien sekret. Brzmi klasycznie i oklepanie? A może sam się przekonasz, czy naprawdę tak jest? Ciotka nie jest wredną, starszą babą z kotami, szkoła jest całkiem zwyczajna, jedynie w lesie kryje się coś całkiem odmiennego od rzeczywistości... To opowiadanie zaczynałam niezliczoną ilość razy. Może tym razem uda mi się je skończyć. Zaczęłam je dawno temu - teraz poprawiam i modyfikuję. Mam szczerą nadzieję, że przypadnie ci do gustu. Rozdziały staram się dodawać często, ale autor też człowiek ;) Nie podoba się, powiedz proszę co, będę mogła to poprawić. Podoba? Poinformuj mnie o tym, żebym mogła się z tego cieszyć (jak dziecko... :D) No i wielkie dzięki za zainteresowanie każdemu kto tu zaglądnie ^^ Wszelkie prawa zastrzeżone - proszę nie kopiować ani nie kraść mojego pomysłu - nie rozumiem sensu podpinania się pod czyjąś pracę i zbierania za to 'fejmu'.

#romantasy #enemiestolovers Wielkie wydarzenia, które zmieniają bieg historii i porządek świata, budzą w nas nie tylko strach, ale też dziwną fascynację. Nawet jeśli nie mamy na nie żadnego wpływu, wciąż czujemy, jakby ich echo odbijało się w naszym własnym życiu. Ja również sądziłam, że jestem jedynie cichym obserwatorem. Obserwatorem uwikłania Zimnych w świat ludzi, wojny rozgrywanej w cieniu i politycznych gier królewskiej rodziny. Ale kiedy świat wstrzymał oddech - ja razem z nim. Z pozoru niewinne okoliczności wrzuciły mnie w sam środek brutalnej rozgrywki, gdzie granice między lojalnością a zdradą stawały się niewyraźne. Byli tam Oni. Ich zimne spojrzenia, niepokojąca siła i niejednoznaczne motywy wciągnęły mnie w wir wydarzeń, od którego nie było ucieczki. Czasami czułam, że ich rozumiem, że jestem po ich stronie. Innym razem stawałam naprzeciw, gotowa walczyć o swoje przekonania. W świecie, gdzie wszystko jest grą, a każdy ruch może być twoim ostatnim, jedno pytanie nie daje mi spokoju: czy to ja rozgrywam tę partię, czy ktoś od początku steruje każdym moim ruchem? Okładka wykonana przez yenneferslut

Moja historia rozpoczyna się wyśmienicie. Nazywam się Amelia Collins. Jestem zwyczajną dziewczyną. Mam 19 lat i staram się czerpać z życia jak najwięcej. Wszystko się jednak zmienia pewnej nieszczęsnej nocy, podczas której znalazłam się w złym miejscu i czasie. Nocy, w której zostałam porwana. ________ Jest to moje opowiadanie. Nie kopiować!1 Najwyższe notowania: #1 w "o wampirach" DZIĘKUJĘ! ;D

Ona jest spokojną zwykłą dziewczyną ma rodzinę przyjaciół i poczucie że nic nie jest w stanie jej już zaskoczyć . Co się stanie gdy po imprezie u swojej przyjaciółki obudzi się w nieznanym sobie pokoju ? On jest silnym i dobrym przywódcą nie jest tyranem jak nie które Alfy . Szuka swojej mate . Co się stanie jak ją znajdzie ? I co będzie gotowy zrobić tym którzy próbują ją skrzywdzić ? Dowiecie się tego czytając „Wilczy instynkt".

Jest to opowieść o 14 letniej (oczywiście rocznikowo bo nie lubię patrzeć na skończone) jest hubrydą i od dwuch lat odnajduje w sobie nowe stworzenia w wakacje między przejściem z podstawówki do 1 gimnazjum jej życie trochę się zmienia, i zostaje trochę utrudnione.

Riley - szesnastoletnia dziewczyna, która całe życie myślała, że jest normalna. Czasem przytrafiały się jej dziwne rzeczy, których nikt nie umiał wyjaśnić. Lecz ona nie szczególnie zwracała na to uwagę. Twierdziła, że to przypadek. Prowadziła dość normalne życie, tak jak wszyscy.... Ale kiedy zaczęła widzieć coś czego inni nie mogli zobaczyć i wszystkie rzeczy z roku na rok się nasilały, miała wszystkiego dość. Te ciągłe uczucie dë ja wu i słyszenie więcej niż by się powinno. Do tego wszystkiego jej rodzice się rozwodzili. Najlepsza przyjaciółka miała ją gdzieś, a chłopak ją rzucił. Zapisano ją również na wizyty u psychologa. Jak twierdzili jej rodzice, te powtarzające się koszmary. Nie wierzyła w rzeczy inne i nadnaturalne..... Do pewnego czasu.... #135 w fantasy Opowieść inspirowana książką "Urodzona o północy" z serii wodospady cienia.

Księga I Clary to zwykła nastolatka ,a przynajmniej tak kiedyś myślała. Poznała nowy świat ,w którym musi być. Czy po latach pokocha? Czy znajdzie przyjaciół? Czy jej przeszłość nie wróci? Księga II Demony zaczęły znikać przez to runy nocnych łowców przestają powoli działać. Na świat przychodzą o wiele gorsze rzeczy niż demony. Apokalipsa się zaczęła... Czy Clary i Alec dadzą sobie radę? #100 miejsce Fantasy (30.03.2016) <3 #75 miejsce Fantasy (13.04.2016) ^^ ~~~~~~~~~ Blog ,na którym są wszystkie rozdziały http://dary-aniola-mojahistoria.blogspot.com/

Vivian znajduje się na wymianie studenckiej w Anglii. Zostaje zatrudniona jako pomoc kucharza w pałacu, gdzie poznaje sekrety i grzeszki rodziny królewskiej, w tym rozkapryszonego następcy tronu, którego ulubioną rozrywką jest robienie na złość władczej, surowej matce. I część Trylogii Royal

[Zostaje wydane w 3 tomach, pierwsze dwa już dostępne!] Kojarzycie ten moment, kiedy wasza bliźniaczka okazuje się zmiennokształtna, po czym znika, więc musicie podszywać się pod nią w nieludzkiej szkole? Nie? Erin Lanford chciałaby móc powiedzieć to samo. Jadąc do Mallaroy spodziewała się wszystkiego, nawet własnej śmierci. To znaczy, wszystkiego poza palącym pragnieniem, by pociąć lidera wampirzej elity piłą mechaniczną. Alea Lanford za to nigdy nie myślała, że na jej barki spadnie obowiązek ratowania całej rasy. Ale hej, wszystko będzie w porządku, prawda...? Spoiler: nieprawda.

Macie czasem wrażenie że jesteście inni? Ja tak właśnie czuję się od czternastu lat .Byłam w lesie, sama. Całkiem sama. Siedziałam na polance i bawiłam się z wróbelkami. Zawsze kochałam towarzystwo zwierząt. Miałam tylko dwa latka kiedy mama zginęła z powodu choroby. Nawet dobrze nie wiem jakiej choroby, nikt mi nie powiedział. Nie miał kto mi tego powiedzieć. Ojca nigdy nie znałam. Nawet nie wiem jak ma na imię i czy jeszcze żyję. Od tamtej pory mieszkam u cioci i wujka ,brata mojej mamy. Dobrze mi u nich, jednak i tak brakuję mi kogoś kogo mogłabym nazwać mamą czy tatą, brakuję mi rodzinnej troski jaką nic nie może zastąpić. Teraz mam szesnaście lat i wszystko się komplikuje. Mieliście czasem wrażenie że nigdzie nie pasujecie? Że nic wam nie wychodzi? Że wszystko czego się dotkniecie się psuję, a wy nie możecie tego opanować? Że ogromne silne skrzydła mogły by cię nieść gdzie chcesz, ale nie potrafisz ich zaakceptować? Ja tak mam, i boje się samej siebie.