anonimke: Tamam öyle olabilir ama yine de duygusal biriyim ben. ervalydiacetin: Olabilirsin, ben olamazsın mı dedim? anonimke: Ona göre davransana o zaman aq. *** 08.03.2021 kısa hikaye #19

Her şey bir kurşunun değil de, bir çift kara gözün kurbanı olmakla başladı. Bedenimde ki değil, ruhumdaki ölü tohumların yeşermesiyle attı nabzım. Ve o günden sonra üzerimdeki çiğ toprağı atıp yaşamaya başladım. "Çünkü burası Veda Caddesi," dedi kara gözlerini, gözlerimin içine mıhlayarak. "Çünkü burada her veda bir merhabayla başlar."

AŞK, Bir kalıba, Bir yatağa, Bir sıfata, Ya da dört duvara... Sığdırarak yaşanacak kadar küçük bir duygu değil. Her sıfatta ve her firsatta. Her yerde ve her koşulda yaşanacak kadar kabuğuna sığmayan koca bir tutkudur. ... Hata yaparak öğrenir insanlar doğruları... Hata bazen aşkı bir araya getirirdi.. Aşk doğruları saklardı içinde, hata yapmana sebep olurdu. Ya yaptığın hatalar, pişman ederdi ya da o hatalarla yaşamayı öğretirdi. Bazen de yaşayamadan öldürürdü. Neyin doğru neyin gerçek olduğunu bilmediğimiz önümüze sunulan doğruların gerçek olmadığı bir hayat... O aşıktı. Kadının her zeresine tutkun bir adam. Birisi gerçeğin peşindeyken diğeri aşkın.. Gerçek, siz gördüğünüz sürece vardır. Yalanlar ise her daim yanınızdadır.. Oynanan oyunların, bilinmeyen gerçeklerin, söylenen yalanların bir arada olduğu bir hikâye... Aşk her zaman saf ve masum değildir... Tutkun bir Adam... Asi bir Kadın... ... - Aşka Tutkun Adam ismiyle yazılan ilk hikâyedir! Tüm hakları Yazarda saklıdır! Kapak tasarımı Yazara aittir!

Onun gri kaldırımda oturup sigara içmesini bekleyen küçük kızdım ben. Bakışları bana döndüğünde 'Acaba ne için kızacak?' diye kendini korkutan Ufaklıktım ben. Gülümsediğinde ona hayran olan, onun güzelliğinden canı yanan biriydim ben. Bana sarıldığında bulutların üzerinde uçan onun Küçüğüydüm ben. Ben Su Yıldırım, Uygar Aral'ın kutsanmış olduğunu düşünen küçük kız. ★★★ 'Sigaran mı ben mi?'diye sordum, Güldü. sonra bir duman daha soludu olabildiğince.'Sigarama sebep olan sen.'dedi. ★MERVE GEZİCİ★

'Engellere rağmen eğer hala aşıksan bu aşk ölümsüz bir aşktır.' Herkesin içinde saklı duran bir aşk yatar. Cansu ve Mete birbirlerini tanıdıkça aşkı öğrendiler, nedensiz sevdiler, imkansızlığı yok ettiler, birbirlerine umut oldular. Onlar dudaklarıyla söyleyemediklerini gözleriyle anlattılar. Onlar yan yanayken saatler saniye gibiydi. Bütün zorluklara birlikte göğüs gerdiler. Onlar birlikte olduktan sonra dünyanın her yeri cennetti. Aşk onlar için bir imtihandı. Aşklarında sadece bir engel vardı; Güven duygusu. Güvenmek bu kadar zor olmamalıydı. Onların hikayesi çok farklıydı. Birlikte olmaları için gereken üç şey vardı; Yürek, Güven ve AŞK. -KESİT- "Hayatım hep böyle gider sanmıştım. Aşkı tatmadan, hayatı umursamadan sonra işte sen çıktın karşıma bir mucize gibi hayatıma girdin. Ve sen hayatıma girdikten sonra ilk kez o tarifsiz duyguları yaşadım. Ben seninle nefes aldığımı hissettim, kalbimin dengini buldum. Artık senden başka kimseyi istemiyorum. Sadece benim ol... sadece benim meleğimsin." dedim ve ona daha sıkı sarıldım. "Peki niye ben?" Sorduğu soru karşısında şaşırmıştım. Aslında bende bilmiyordum sorunun cevabını, niye o? "Çünkü... yıllardır sakladığım aşk cümlelerimi sen ortaya çıkardın. Ben karanlıkta yolumu kaybetmişken ışığınla aydınlattın yolumu. Bu sözleri sadece sen hak ediyorsun." Cansu başını göğsüme koymuş sıkıca sarılmıştı. Onun eşsiz kokusunu içime çektim. "Bu sözlerin kalbinin atışından, kalbinden geldiğine inanıyorum. Ama biliyormusun beni sana bağlayan sözlerin değil... Beni hiç bırakma olur mu?" Bu hikayede hayatın zorluklarını, aşkı, aşkın gücünü, bazen kırgınlığı bazense mutluluğu tadacaksınız. İlk yayımlanma tarihi: 29 Mayıs 2015 Cuma ©Tüm Hakları Saklıdır.

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

*Nefret, aşka dönüşebilen güçlü bir duygudur* Annesinin tayini dolayısıyla İstanbul'a taşınmak zorunda kalan Öykü, burada daha önce hiç karşılaşmadığı bir şeyle karşılaşır. Bir çeteyle. Bu durum ilk başta pek hoşuna gitmese de daha sonra onları terk edip giden babasından intikam almak için bu çetenin içinde olmak ister. Fakat bilmediği çok şey vardır. Bu çeteye girmek öyle zannettiği kadar kolay değildir. Çetenin lideri olan BARLAS KARAMAN'ın koyduğu bazı zorlu görevleri yerine getirmek zorundadır. Ve bu görevlerin hiçbiri de öyle herkesin yapabileceği kadar basit görevler değildir. Öykü'nün de öyle. Tüm hakları bana aittir©

•TAMAMLANDI• •Gençkurgu #3 ~ Farz et ki sen siyahsın. Sana elimi uzatsam tutar mısın ? Yoksa önce kim olduğuma mı bakarsın ? Eğer beyazsam bırakır mısın beni ? Düşer miyim uçurumdan ? Masum ve iyi olduğum için kaybeder miyim ? Gider mi ellerimden yaşamım,hayallerim,gençliğim ? "Kimsin sen ?" Kimim ben ? Beyaz mıyım siyah mı ? Beyaz gibi masum muyum yoksa siyah kadar bencil mi ? Ben beyaz kadar masum değilim. Onun kadar saf,temiz de değilim. Ama siyah kadar acımasız hiç değilim. Onun kadar zalim,bencil değilim. "Kırmızı." Kırmızı kadar saf,temizim ama kusurluyum da. İçimde beyazın da özelliklerini taşıyorum siyahın da. Ama ruhum beyaza daha yatkın. Onun masumluğunu,zarifliğini taşısam da siyahın kinini,korkusunu da taşıyorum. "Peki biz kimiz ?" Biz kırmızının siyahla bütünleşmesini,onun için yaşamasını,küçük kalbinin onun için atmasını anlatıyoruz. Siyah için korkmasını,endişelenmesini ve kendini siyaha çekişini anlatıyoruz. Biz siyahın da zaman zaman kırmızılaşabildiğini anlatıyoruz. Peki biz kim miyiz ? "Kırmızının Siyah Hali"

Güvendiği insanların hepsi ona yalan söylerse ve bu yalanlar bir gün ortaya çıkarsa? Kendi halinde masum bir kız. Onu çok seven arkadaşları. Vee bir sürü yalan..

Havuzun dibine değen ayaklarımla yere oturdum. Bir anda beliren iki hayali gölgeye baktım. Burak ve Doğa'ya. Burak simsiyah bir şekilde sarmıştı mavi bedenimi. Yansımamın gözlerinde izlediğim korkuyla ürperdim. Siyah gölge hayali bedenimi tamamen sardı ve maviyi adeta yutup kendine kattı. Ne mavi ne de siyahtı oluşan kalıntı. Siyahın mavi tonuydu. Belkide en mavi tonu. Burak'ın gözlerinin rengiydi hızla bana doğru gelen renk. Dosdoğru kalbime çarptı. O an tamamen kanaat getirdim. Ölüm, bizim ulaşabileceğimiz tek zaferdi. Onun karanlığında yaşayamayacak kadar umut doluydum ben. Hayattım. Doğa'ydım. Maviydim. Yeniden doğmak için önce ölmeliydim. Bedenimi vahşice saran suyun o hoş tınısı ve ölen umutlarımın acı haykırışları kaybolurken can yakan bir sessizlik kapladı benliğimi. Gözlerim kapandı. Nefesim kesildi. Sustum... ***** ♡Başlangıç: 20.06. 2015 ♡