Het bevalt Valerie prima om in Londen te wonen en te studeren. Samen met Nathan heeft ze een heerlijke tijd nu ze weer bijgekomen zijn van de stalker die hen lastigviel tijdens de tour. Maar als de Sunshine Heroes een single opnemen met een andere boyband, zorgt dat voor weer wat opschudding in hun leventje.

De achttienjarige Valerie heeft geen geld, geen baan en geen vriend. Het enige dat ze wel heeft, is een grote mond. Als ze op een dag gevoelige informatie ontdekt over één van de bekendste personen van het moment besluit ze die grote mond te gebruiken. Vanaf dat moment neemt haar leven een heel andere wending aan. Opmerking: dit is géén fanfic. Eerste versie: 2014 Publicatie: 2015-2016 Cover gemaakt door @thestoryaboutdreams Vond je dit verhaal leuk? Lees dan ook deel 2, 'Hoe stalk je een popster?', en deel 3, 'Hoe belazer je een popster?'. Andere verhalen die je misschien leuk vindt, zijn 'Soundtrack van mijn rocksterleven' of 'Pastinaakpuree'.

Een jaar na het chantageschandaal zijn Valerie en Nathan nog steeds samen. Deze zomer gaat Valerie met de Sunshine Heroes mee op tour. Maar wat een gezellige road trip door Europa had moeten worden, verandert al snel in een reis vol spanningen... Cover gemaakt door @thestoryaboutdreams Lees ook deel 3, 'Hoe belazer je een popster?'.

De zestienjarige - Franse - Finou Leroy verhuist samen met haar ouders en zusje van hun kleine dorpje in het zuiden van Frankrijk naar een grote stad in Midden-Frankrijk. Alles moet ze achterlaten; haar oude dorp, hun vertrouwde huis, haar vrienden. Al vanaf dag één wordt ze op school onder de hoede genomen door de drukke, en nogal excentrieke, Laure. Ook Olivier, de vriendelijke klassentegenwoordiger, maakt regelmatig een praatje met haar. Toch kan ze haar oude woonplaats en vrienden maar moeilijk achter zich laten en dan met name Mathéas, haar beste en oudste vriend. Hoewel haar nieuwe leven de eerste dagen nog mee blijkt te vallen, heeft Finou al snel door dat het leven in een nieuwe stad moeilijker is dan ze had gedacht. En dat jaloerse meiden, onbekende redders en nieuwe én oude vrienden, niet zo makkelijk te combineren zijn als ze zou willen. © Alle rechten voorbehouden, 2018, xMuisje Cover Copyright, 2017, bbluememory

Aurora Pachter is tot de conclusie gekomen dat alle jongens onbetrouwbare klootzakken zijn. Gelukkig is ze prima in staat om het andere geslacht te weren. Jammer genoeg is er één jongen op wie haar scherpe, sarcastische opmerkingen en dodelijke blikken geen invloed lijken te hebben. Raphael Roux, prototype arrogante zak, de jongen die iedere paar weken met een ander meisje datet, leraren om zijn vingers windt en de enige die in staat is om Aurora keer op keer op de kast te jagen. Een gezellig feestavondje loopt in de soep als een Raphael en Aurora worden uitgedaagd om zichzelf te bewijzen - te bewijzen dat ze nóóit iets voor elkaar zullen voelen. Eén maand lang moeten ze met elkaar daten, en degene die als eerst voor de ander valt, verliest. Eenendertig dagen doen alsof ze de vriendin is van haar aartsvijand, de jongen die haar nooit kon en zal kunnen krijgen. Makkie voor Aurora - toch? * Copyright © 2015 - 2016 Suze (@durban_skies) Hoogst behaalde positie: #2 in Romantiek

Wanneer Demi van der Molen erachter komt dat haar vriend Nick er een ander vriendinnetje op na houdt, is haar vertrouwen in relaties als sneeuw voor de zon verdwenen. Om die pijn bespreekbaar te maken, komt ze in contact met De antimannenclub: een groepje van vier pittige meiden dat ongeveer in hetzelfde schuitje verkeert. Wat Demi echter niet had verwacht, was dat deze meiden hun bedriegende exen én hun gladjakkerige soortgenoten een koekje van eigen deeg geven. Bovendien zijn ze alles behalve angstig om daarvoor over de streep te gaan: in liefde en oorlog is immers alles toegestaan. Maar wat Demi al helemaal niet aan had zien komen, was Quinten. Quinten, met zijn donkere blik, flirterig gepraat en een goed gevoel voor humor, die Demi eindelijk weer aan het lachen krijgt. Helaas heeft ze wel een klein probleempje: het combineren van De antimannenclub én een man, blijkt een stuk ingewikkelder dan gedacht. Hoogste notering: # 2 in chicklit (27-11-'16) Copyright © 2016 Liselotte (@LiselotteS) Cover: @MerleFindhammer Eindredactie: @PaperWorlds96

Mensen vertelden me altijd dat ik de glans in mijn ogen door niets of niemand mocht laten dempen. Ik denk dat ik niet besefte wat ze precies bedoelden, tot het ook werkelijk gebeurde. Mijn hele zestienjarige bestaan was ik een 'normaal' mens geweest. Tuurlijk, ook ik moest me door de uitdagingen van het leven heen worstelen- maar dat deerde me niet. Altijd zag ik het als een onderdeel van het fenomeen 'leven'. Wanneer je ruw weggerukt wordt uit je leven lijkt dat het ergste wat er had kunnen gebeuren. Iemand nam je het recht af om je eigen pad te bepalen en te kiezen wie je wilde zijn. In werkelijkheid werd je identiteit afgenomen. Achteraf, bleek de echte strijd voor mij nog te moeten komen. Een zieke geest bleek een onbegrijpelijke te zijn. Zo was het voor ons onmogelijk te bedenken waarom ze ons dit aandeden. Waarom waren juist wij uitgekozen om mee te spelen in hun psychopathische spel? Het trekt je omlaag als de mensen om je heen alle hoop verliezen. Ook ikzelf begon hoe langer het duurde af te zwakken. Wat me echt geraakt had was echter het feit dat de buitenwereld ons niet geloofde. Ze zouden ons niet helpen. Daar waren we dan, twintig tieners; tegen elkaar opgezet en we stonden er helemaal alleen voor. Het enige wat een optie leek, was meespelen. "Met bloeddoorlopen ogen keek ze me aan. De wereld mocht ons dan wel niet geloven, dan redden we onszelf wel. We hadden simpelweg geen keus. Met een vage glimlach sprak ze de woorden uit die ik zo haatte, die zo'n impact hadden en waarmee het allemaal was begonnen. 'Game On.' We zouden gaan vechten tegen de dood. Later bleek leven echter een zwaardere beproeving.

Dat Louise, onze rozeharige vriendin uit De abstracte kant van liefde, goed gebekt is, is een feit. Of ze ook ooit iets zinnigs uitkraamt, moet ieder maar voor zich bepalen. Met het tong op het hart, de haren in het gelit en een stel hoge hakken onder haar voeten zet ze zich voor jou in om het leven een beetje aangenamer te maken. Zij schrijft namelijk voor jou een hele maand lang iedere ochtend een van haar filosofische "waarheden" op. Immers, vindt zij, iedereen moet de kans krijgen om van haar kennis gebruik te kunnen maken. Een dingetje is echter handig om te onthouden. Het opvolgen van deze levenswijsheden is absoluut op eigen risico Start project: 3 september Eindiging project: 5 oktober

❝Het spel is niet afgelopen, het is nog maar net begonnen en jij zit er middenin.❞ Wanneer Rose dacht dat studeren een eitje zou zijn, had ze het toch echt faliekant mis. Studeren met de Jagers in eigen persoon is eerder een achtbaan van verrassingen, waarbij je nooit weet wat je kan verwachten. Als ze er bovendien ook nog achterkomt dat de Afgedwaalden geeneens zo slecht zijn, staat haar wereld op z'n kop. Met keiharde trainingen, zenuwslopende missies en idiote grappen zijn de Jagers weer helemaal terug. (Deel #2 in de Donees series, lees de Donees Academy voordat je hieraan begint <3)