Komadan uyandığı andan beri ailesinden sevgi görmemiş Rosemarie'nin tek istediği onu çok sevecek bir adamdır. Hayatındaki sevgisizliği bu şekilde dolduracağını sanır. Fakat bir gün kazayla karşısına çıkan Nash bu fikri temelinden sarsar ve hikâyemiz başlar. Kabuslarında gördüğü yaratıkların aslında bir hayalden ibaret olmadığını ve kendi küçük hayalinden çok daha büyük ve tehlikeli bir dünyaya ait olduğunu öğrendiğinde artık geriye dönüş yoktur. Aşkın, gizemin ve tabiki Fantastiğin dünyasına hoş geldiniz 😈 UYARI: Bu kurguda kanlı sahneler mevcuttur. Psikolojik olarak kaldıramayacaklar lütfen dikkat etsin. 31.08.2018 #nefilim(2) 17.04.2019 #fantasy(2) 04.05.2019 #fantastik (1) Kapak tasarım @Pen_Queen'e aittir ❤️

Ailemin öldüğünü annemin telefonuma bıraktığı sesli mesajla öğrendim. Açık unuttuğu telefon çığlıklarına şahit olmamı sağladı. Ve katilleriyle tanışmamı... Artık eve gittiğimde benim için kapıyı açacak bir annem ya da saçlarımı okşayacak bir babam yoktu. Düştüğüm karanlık kuyuda ölmeyi dilerken lacivertlerinde intikamı taşıyan adam çıkageldi. Yaşamam için bana bir sebep verdi. Vakit, iblisleri cehenneme tıkma vaktiydi. Aşkın, fantastiğin ve tabii ki aksiyonun eksik olmadığı bambaşka bir kurgu. Alexis ve Warner'ın hikâyesi daha yeni başlıyor. Siz de onların hikâyesini okumak ister misiniz? ➰ Başlama Tarihi: 24 Mart 2018 ➰ Bitiş Tarihi: 8 Şubat 2019 ❗️❗️Kapak tasarım Pen_Queen'e aittir. Tekrar teşekkür ederim canım ❤️❤️ #fantasy (1) 24.07.2018 #lotus (1) 25.08.2018 #fantastik (1) 13.09.2018 #kurt (1) 27.09.2018 #vampir (1) 27.03.2019

Yarım kalmış bir inşaatta yağmurun dinmesini beklerken üst katta çaresizce yardım bekleyen adamın varlığını fark eden Feriha'nın ve aydınlığı arayan Toprak'ın hikayesi. 30.10.21-05.11.2022

Yiğit: Kimsin? Adın ne? 05** *** ****: Adım mı? Herhangi bir eşya adı olabilir istersen. 05** *** ****: Herhangi bir nota falan da. 05** *** ****: Hatta buldum. La olsun. 05** *** ****: Adım La. Yiğit: Ne diyorsun ya? Yiğit: Ne la sı? Kimsin sen? 05** *** ****: Beni bilmem de sen Franz Kafkanın her dizesini daha anlamlı yapan adamsın. 05** *** ****: 'Yanımda yürüyordun Milena, düşünsene yanımda yürümüştün.' 05** *** ****: Yanyana yürümüş olmamız bile delirtiyor beni. Sanki dünyanın en özel insanıymışım gibi hissettiriyor. 05** *** ****: Karşımda olsan Cemal Süreya gibi açık içerim çayımı karşımdaki seni görebileyim bardağın arkasından diye. 05** *** ****: Biliyor musun? Bir kuş kadar özgür olsam, yine de camının önünden ayrılmazdım. İzleyebilmek için seni. - İnan bana zor değil. Gerçeği görmek için, gerçekten bakman yeter. - • 18.09.2018 tarihinden itibaren #anonim ve #bilinmeyennumara sıralamasında 1. 🙏 • 29.01.2020 tarihinde #lise sıralamasında 1. 🙏🏻 • 11.04.2020 tarihinde #romantizm sıralamasında 8. 🙏🏻

→tamamlandı Gelmeyenin Gelişi adlı kitabımın, yan kitabıdır. V: Bak, şimdi bir şarkı aç rastgele. V: O satırlarda, kendine de denk gelirsin bana da. V: Ama bize denk gelmezsin, neden biliyor musun? V: Çünkü biz yokuz Göksan.

Üniversiteyi şehir dışında kazanan Gece, bir kız profilinin tıpkı kendisi gibi ev arkadaşı aradığı ile ilgili ilana denk gelir. Profile mesaj atarak karşısındaki kişiyle anlaşır ve yeni hayatının başlamak üzere olduğu şehre doğru yola çıkar. Ancak bir kız profiline sahip olan Uzay, Gece'nin sandığının aksine bir erkektir. İşte macera, karşılaştıkları ilk andan itibaren başlar ve kendilerini soluksuz bir hikayenin içinde bulurlar.

Eğer sevdikleriniz yanınızda değilse bir yeriniz kanar, acır yanar... Bir süre sonra alışırsın ama o devam eder. Artık eskisi gibi değilsinizdir. Yalnızsınızdır. Güçlüsünüzdür. Eskisinden daha çok kendinize güvenirsiniz. Çünkü böyle olmak zorundasınız. Başka bir yol göstermez hayat. Daha iyi daha güçlü olmazsanız hayatınız elinizden kayıp gider. Annem ve babamdan sonra bu dünya da ne olursa olsun yalnızdım. Akrabalarım ve arkadaşlarım vardı ama bir aile değillerdi. Güçlü olmak zorundaydım. Güçlü ve hırslı. Yoksa kinin ve yalanın olduğu bu dünyada ayakta kalamazdım. Zaten amcam gibi bir varlıkla baş ederken bir de kalbimin ritmini değiştiren bir adam vardı. Ayaz. İsmi gibi soğuk. ve aynı zamanda kaba bir yanı da vardı. Ama derin bir üzüntü sonucunda bunların olduğu belliydi. O mutlu olmalıydı ama bundan kaçıyordu. Bunca zaman hayatını esir alan üzüntüye alışmış bir bağımlı gibiydi. Ona uzatılacak yardım elini istemiyordu. O alışmıştı üzüntüye ve onu esir alan bu duygudan kurtulmak istemiyordu. Ben Gizem YILMAZ. Bense kendi yarasına merhem olamamış bir zavallı gibiyim. Onun karşısında ne olursa olsun zavallıyım. Etrafıma ördüğüm kalın duvarları zırhları ona karşı kullanamayacak bir zavallı. Onun varlığıyla mutlu olan bir zavallı. O üzüntüye ben ise ona bağımlıydım. Ve ortak paydamızda bundan kurtulmak istemiyorduk.

*2020 Wattys Kazananı* "Şartın nedir?" Gülümsedim ve üstüne yaslanmakta olduğumuz gri, demir çitte kayarak yaklaştım. "Üç soru. Bu üç soruyu bana sormayacaksın." Bilmemekten hoşlanmazdı. Asla hem de. "Neymiş onlar?" "Nereden geldiğim, neden burada olduğum ve sonrasında nereye gideceğim." Cevap vermeden önce düşündü. Her zamanki gibi sonradan pişman olmayacağı hiçbir şeyi yapmıyordu. "Bu kadar mı?" Dudaklarımı birbirine bastırıp başımı olumlu anlamda salladım. Gözlerini yeniden boşluğa dikti. Kafasında evirip çeviriyordu her türlü belirsizliği. Aylar sonra neden şu anda karşısına çıktığımı, söylediğim şeylerdeki amacımı tartıyordu. Teklifimi kabul etmeme ihtimali daima vardı. Yüzüne bakıyordum, kabul etmesini hayatımdaki her şeyden çok istiyordum. Derin bir nefes alıp verdi. Sormamasını istediğim üç sorunun onun başına açabileceği dertleri düşünüyordu, ancak merakına yenik düşmüştü bir kere. Ve bu, onda, merakını giderene kadar nefes almamak demekti. Ben de buna güvenerek gelmiştim zaten. Benimle yaşayacağı son maceraya merhaba demek için gözlerime baktı. "Çok işimiz var sizinle küçük hanım." * instagram.com/alyaoztanyel

Acı, haksızlığa uğrayan bir kızın somut bağırışlarıydı. Bağırış, çocuğu ölen bir annenin çaresizliğidi. Çaresizlik, dört duvar arasında kalmaktı. Kalmak ise senin canlı ölümündü. Ruhunun bedeninden çıkması oluyordu. Ruh sonsuzluğa teslim olmuştu, beden ise acıya mahkum bırakılmıştı. Ruh gitmişti, beden ölmüştü. Beden yanmıştı, ruh kül olmuştu. Acılar kavrulmuştu, bağırışlar söndürülmüştü. Çaresizlik yok etmişti, kalmak süründürmüştü. O gün ruh teslim olmuştu beden yerlerde sürüklenmişti. İşte o gün genç bir kızın ruhu semaya yükselmiş bedeni ise karanlığa hapsolmuştu.. -- Tekrar/sıfırdan yayınlama: 15/09/2025 Yayımlama tarihi: 16 / 11 / 2016 Bu isimle ilk wattpad hikayesidir!

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...