"Czułam, że coś jest na rzeczy. Isaac miał jakąś tajemnicę, był taki... niezrozumiały, a ja miałam wrażenie, że coś przede mną ukrywają. - On po prostu jest... trudno mi to wytłumaczyć Nao, po prostu znam go. Chociaż raz posłuchaj mnie i proszę cię nie zbliżaj się do niego. Najlepiej... unikaj i uważaj. On jest jednym z tych chłopaków, przed którymi próbuję cię obronić... " !Opowiadanie (aktualnie rozdziały 30-40) jest w trakcie korekty pod względem ortograficznym oraz interpunkcyjnym. Fabuła nie ulega zmianie!

Roxanne zamiast na wyjazd marzeń, trafia na obóz piłkarski. Na miejscu okazuje się, że sprawcą "niespodzianki" jest znienawidzony przez nią ojciec i jednocześnie trener jednego z najlepszych klubów w ich mieście. Siedemnastolatka, jej najlepsza przyjaciółka, "kochany" ojciec i cała drużyna piłkarzy. Czy na pewno będą to najgorsze wakacje Roxy - córki trenera? #1 miejsce dla nastolatków - 16.02.2017 BARDZO WAM DZIĘKUJĘ za każde wyświetlenie, głos i komentarz ♡

Część druga opowiadania; „ZŁAMALIŚMY ZASADY". Nie miałam pojęcia czy sobie bez Ciebie poradzę. Nie miałam pojęcia czy nie umrę z tęsknoty po Twoim odejściu. Nie miałam pojęcia gdzie jesteś i co robisz. Nie miałam pojęcia czy jesteś szczęśliwy. Nie miałam pojęcia czy jeszcze o mnie pamiętasz. Nie miałam pojęcia czy jeszcze mnie kochasz i czy w ogóle żyjesz. Nie byłam pewna prawie niczego. Ale wiedziałam jedno: kochałam Cię na tyle mocno, że pozwoliłam Ci odejść. [Fikcja literacka: placówki, miejsca oraz ich położenia geograficzne nie pokrywające się z informacjami rzeczywistymi]

-Dupek - mówię. -Nie. AARON. A-A-R-O-N. Powtórz. -Niech ci będzie, DUPKU. Od lat wznosiłam wokół siebie mur. Cegła po cegle, doświadczenie po doświadczeniu. Mur miał być dla innych fortecą nie do zdobycia, gdzie bezpiecznie przeczekam resztę życia. Nie wiedział, że tak naprawdę buduję sobie grób, który lada dzień ma się zawalić, a ja, będę w jego centrum. Jak długo wytrzymają mury? Co się stanie z fortecą, gdy problemy będą w nią szturmować rękami i nogami? I gdzie do cholery jest rycerz na białym koniu, gdy go potrzeba?

"Wtedy zrobiłam coś, czego sama się nie spodziewałam: podbiegłam do niego i go pocałowałam. James, zaskoczony, przez chwilę nie wiedział, co zrobić, po czym wsunął rękę w moje włosy i oddał pocałunek namiętnie. Nie pamiętam, ile się całowaliśmy, ale trochę długo. Usiadłam na trawie i popatrzyłam w jego błyszczące oczy. -Dlaczego?-spytał ciągle zaskoczony. -Ty naprawdę się zmieniłeś. -A co, nie wierzyłaś? -Może..." [SIDENOTE: Pisałam to opowiadanie dosłownie 5 lat temu, gdy byłam małym robaczkiem owijającym się w kokon, stąd wszyściuteńkie błędy zarówno w zapisie, jak i po prostu logistyczne oraz sam styl pisania. Nie jestem pewna, czy to opowiadanie jest warte odratowania pod postacią korekty, jeśli jednak tak, to dojdzie do jego korekty] Może nie jest to wielce jedyna historia. Sporo jest takich, oraz jeszcze ciekawszych. A jednak czasem warto poznać dokładnie to, co wydaje się oczywiste, ale takie nie jest.