Voldemort został pokonany sześć lat temu. To świetnie, prawda? Harry i Draco popadli ze skrajności w skrajność i zamiast próbować zabić się na szkolnych korytarzach, próbują potajemnie zmienić kolor dekoracji w sali weselnej. To też dobrze, racja? Ale wszystko, co dobre, szybko się kończy, jak mawiają mugole, a jeszcze szybciej, jeśli przychodzi do Pottera i jego tendencji do pakowania się w kłopoty. A wtedy różowe okulary muszą w końcu opaść. Przysięgam. Czyli gdzie wszystko zaczyna się od przysięgi nienawiści, a kończy na przysiędze bezwzględnego bycia przy sobie. A może od przysięgi ślubnej się zacznie, a na przysiędze zemsty skończy? ⚠️ Mogą występować "drobne" przekleństwa. Rzadko, bo rzadko, ponieważ mnie samej przeszkadza ich nadużywanie, ale żeby nie było, ostrzegam.

Kocha, nie kocha, kocha... etc.

To jedna noc po dziewiętnastu latach. * Amavi - znaczy kochałem. Nad życie. Speravi to zaufałem. Bez granic. Amisi, czyli przegrałem. Już na początku. * To nie jest opowiadanie o książkowej miłości, jak po tytule można się domyślić. Jeśli szuka się baśni, to nie tędy droga.

Dziewięć lat po wojnie, czarodziejska społeczność mogła odetchnąć i w końcu żyć bez strachu o pragnących zemsty, wciąż żyjących na wolności śmierciożerców. Ale czy taki spokój może trwać długo? Jak poradzić sobie z nowym zagrożeniem, które ciężko jest złapać? Czasami to, co oczywiste wcale nie musi być odpowiedzią. OSTRZEŻENIA: -krew ‐brutalne sceny -przekleństwa -używki ‐seks męsko-męski Czytacie na własną odpowiedzialność. Fanart wzięty jest z Pinteresta, niestety nie jest podpisany. ~ Postacie i świat nie należą do mnie. Pisane na podstawie powieści J.K. Rowling. Kanon zgadza się do piątego roku w Hogwarcie.

Draco Malfoy znał swoją wartość jako Auror. Wiedział, że był bardzo dobry w pracy, którą wykonywał i jak ten fakt denerwował Harry'ego Pottera. Czerpał również ogromną przyjemność z dokuczania Złotemu Chłopcu, bo to była jedna z niewielu rzeczy, która łączyła go ze swoim starym życiem. Starał się zachowywać resztki normalności w świecie, który wcale taki nie był. Wyszło to jednak poza skalę, gdy jako wampir znalazł się w oddziale, który miał za zadanie tropić i likwidować krwiopijców. To wcale nie powinno być normalne. Ale dla zachowania pozorów był w stanie zrobić naprawdę dużo. Tylko, że Harry Potter zaczął nabierać podejrzeń.