Dystrykt drugi, jeden z najbogatszych dystryktów Panem, który jako jedyny nie zbuntował się przeciwko Kapitolowi - to właśnie stamtąd pochodzi najwięcej zwycięzców corocznych Igrzysk Głodowych. Wydawałoby się, że wszyscy zgodnie wychwalają fenomen dorocznej "Gry o życie", nie ważne czy to z powodu, według nich zasłużonej nagrody dla zwycięzcy - życia opływającego w bogactwa, czy też ze strachu przed pogorszeniem warunków życia, jednakże w wiosce zwycięzców, wśród zapierających dech w piersiach budynków, znajduje się jeden, zupełnie nie pasujący tam dom: jego okna zostały wybite, wszystkie rośliny zniszczone, a na ścianie tuż przed wejściem widnieje ogromny napis: "Zdrajczyni". Właśnie w tym domu mieszka córka jednego z zwycięzców, osiemnastoletnia Susan Montis, która jako jedyna głośno potępia zarówno Igrzyska, jak i sam Kapitol, za co rówieśnicy, którzy pełni entuzjazmu trenują walkę od najmłodszych lat, nie szczędzą jej przykrości, nazywając ją przy tym największą zakałą dwójki. Głównym pomysłodawcą coraz to nowych cierpień przysparzanych nastolatce, jest jej mieszkający w domu naprzeciwko rówieśnik - William Klints, nazywanego gwiazdą dwójki. William całe swoje życie poświęcił na trening, przez co stał się niemal nie do pokonania w walce wręcz, dzięki czemu jest uwielbiany przez innych, oraz stał się autorytetem dla wielu osób. Zupełnie "przypadkiem" właśnie ta dwójka stanie przeciw sobie w tegorocznych Igrzyskach Śmierci. W dodatku w stolicy zauważono spadek oglądalności Igrzysk między ćwierćwieczami poskromienia wśród Kapitolińczyków, przez, jak oni sami tłumaczą, powtarzalność aren i rodzajów broni, więc w tym roku organizatorzy zapewnili, że dadzą z siebie wszystko i w tym roku przygotują coś specjalnego, czego jeszcze nie próbowali. Zapraszam do lektury~

Wszyscy fani Igrzysk Śmierci marzą o następnej części trylogii równie bardzo jak ja. Postanowiłam więc napisać swoją własną kontynuację losów Katniss i Peety. Co dzieje się w 12 dystrykcie? Jak potoczą się dalsze losy bohaterów? Oto moja wizja ❤ Cover by @JagodaJaskot

Igrzyska Głodowe z udziałem alter ego postaci z filmów Disneya. Czwarte Ćwierćwiecze Poskromienia, o jakim jeszcze nie czytałeś, opowiedziane z perspektywy Snow White - Królewny Śnieżki. Nieszablonowa opowieść o niezwykłych igrzyskach, chorej miłości i przyjaźni, która przetrwała wszystko. [zakończone: kwiecień 2017 r.]

❀ "obietnicę, że życie może trwać dalej bez względu na to jakie ponosimy straty. Że znowu może być dobrze".

❝Grają nami jak pionkami. Ograniczono wszystkie myśli i poprawiono rozsądek. Cicho chłopcze, nie mów ani słowa. Cicho dziewczyno, zatrzepocz tylko rzęsami. Idź na swoje miejsce. Graj w naszą małą grę a nikomu nic się nie stanie.❞

Już jest po wojnie. Dystrykty zaczynają się odbudowywać. Ale życie Katniss to wielkie ruiny... Okładka wykonana przez @luvmyzayne

"Od czasu, gdy Mroczne Dni skończyły się zwycięstwem Kapitolu, Kapitolińczycy od zawsze cieszyli się jedwabnym życiem, gdy nasze dzieci co roku szły na pewną śmierć, ku uciesze mieszkańców tego przesiąkniętego chemią miasta. Sprawiedliwość dosięgnęła już prezydenta Snowa, który przebity szponem kosogłosa, wącha swoją różę od spodu. Jednak na tym nasza zemsta się nie kończy! Sprawiedliwość dosięgnie też wszystkich mieszkańców Kapitolu, którzy nie tylko oglądali, ale też sponsorowali tą rzeź zwaną "Głodowymi Igrzyskami!" Za rok w rocznice śmierci prezydenta i obalenia reżimu Kapitolu, odbędzie się losowanie, które wyłoni 12 kapitolińskich dziewczynek i 12 kapitolińskich chłopców w wieku od 12 do 18 lat, którzy spotkają się na arenie, przygotowanej przez naszych specjalistów, aby ich dzieci poczuły to samo co czuły nasze dzieci! Aby ich rodzice dowiedzieli się jaki ból sprawia widok umierającego dziecka! Ludu Panem, jedwab kojarzy się z dobrobytem, którego Kapitol miał już aż nadto, czas na Głodowe Igrzyska, tyle, że na naszych zasadach! Czas na pierwsze Jedwabne Igrzyska!" Tak brzmiały słowa prezydent Coin, zaraz po publicznej egzekucji prezedenta Snowa, przez Katniss Everdeen, zwanej również kosogłosem. Całkowity spokój w Panem nie nastąpił aż do teraz, ciągle problemem są różnice kulturowe, wszechobecny rasizm i chęć rebeliantów, dla "sprawiedliwości", która ma się odbyć już jutro. W mieście czuć tą narastającą nienawiść, jednak oprócz kilku pobić, albo prześladowań przez parę osób, nie wydarzyło się nic, co wywołałoby wielkie kontrowersje wśród ludzi. W mieście i w dystryktach było raczej spokojnie, pewnie to przez zajęcie się odbudowywaniem zniszczeń i osiedlaniem się ludzi w nowych miejscach. Myślę, że te emocje, jakie były wywołane pierwszymi Jedwabnymi Igrzyskami, byłyby wyzwolone wcześniej czy później.

Zastanawialiście się kiedyś jak wyglądały inne igrzyska? Nazywam się Rosaline Greene i mam 15 lat. Pochodzę z dystryktu siódmego. Jestem jedyną córką Edith i Aarona. Mam długie, kruczoczarne włosy i zielone oczy. Biorę udział w 52 Głodowych Igrzyskach.

Dwa lata po śmierci Coriolanusa Snowa prezydent Coin przywróciła Igrzyska Głodowe. Tym razem Trybutami zostaną dzieci i młodzież z samego Kapitolu. [zakończone: styczeń 2016 r.]

❝Arena tonęła. Ten surrealistyczny widok wprawiał widzów w osłupienie; ogłuszeni zaciskali palce na kieliszkach, które zastygły w połowie drogi do krwistoczerwonych ust. Wszyscy wstrzymali oddech i czekali, błądząc błędnym wzrokiem po ekranach, by nie przegapić wielkiego finału. Tej wyczekiwanej wisienki na corocznym torcie śmierci, serwowanym na złotej tacy chwały, jakiej nieodłącznie towarzyszyły dwadzieścia trzy świeże trupy❞.