"Bir araftayım şimdi. Bir tarafta yeminlerim diğer yanda yüreğim. Ortası yangın yeri. Ben Asil Çağan Yamaner. Bir orman gözlünün katili. Kendi ellerimle öldürüp gömdüm sevdiğimi. Hapis yemedim belki ama infaz ettim kendimi. Kalbi atsada bana gözleri görmüyor özlemimi. Kulakları duymuyor sesimi. Haberi yok dokunduğum ellerinden. Acıyor şimdi yüreğim. Orman gözlüm olmadan kan ağlıyor içim. Ben öldürdüm ikimizi. Sonunu bilmeden ateşlerde yandım. Kışın soğuğunda buz tuttu ellerim. Şimdi tenime işlese de zemheri, benim içim yangın yeri." *** "O gün o kapıdan çıkarken her şeyin artık değişeceğine emindim. Hayatımda bir sayfayı kapattığımı biliyordum. Ama bedelinin bu kadar ağır olacağını düşünememiştim. Aşkım ve güvenim yerle bir olurken öfkemin ve acımın bu kadar güçlü olacağını bilmiyordum. Ben Zeycan Harmanlı. Hayat daha kötü bana ne armağan edebilir diye düşünürken bir darbe daha vurmuştu. Son olmayacaktı. Asil Çağan Yamaner'i sonsuza kadar hayatımdan çıkaracağıma dair kendime söz vermiştim. Ta ki hayat bana son oyununu oynayana kadar. Uyudum. Uyanacağımı bilmeden uyudum. Bir daha ölmek için uyudum." (Tüm hakları şansıma aittir. Çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.)

Belki bir Yunus olamam. Küllerimden doğarım anca. Sanma arındım paklandım. Sanmayın gitmeye hazırım. Bir derde düştü gönül gözüm Peşinden koşarım. 📍Kapak tasarımı writerladyy aittir.

Bir ummandı hayat, dalgalar içinde kalan. Sızım sızım işledi benliğe. Bir yoksunluktu sebepsiz aşk, Pervane oldum yandım ateşinde. Kül oldum savruldum köhnelere. Vuruldum kaldım düştüm yerlere. Yâr dedim aman gönlüme, Ses verme sessizce uyur derdimle. 📍Kapak tasarımı writerladyy aittir.