Een spel is geen spel als ik ontbreek. Mijn leven is niet normaal, alles behalve normaal. Niet dat ik wilde, maar nu kan ik niet zonder. Mijn leven is niet alleen dat van mij, miljoenen levens bungelen aan een zijden draad, en ik, ik heb de schaar in mijn monsterlijke klauwen. Ik weet nog wat ze zei, het was vreemd om te horen. 'Je bent een Stuk in hun spel, de Koningin, het meest krachtige stuk, maar ook degene die ze willen hebben uitgeschakeld.' 'Ik ben echt geen pion.' Dat was wat ik antwoordde, iets wat eigenlijk een leugen was. 'Daar gaan we voor zorgen, want een spel kan je pas spelen als alle stukken aanwezig zijn. Je moet hier weg, je mag ook nooit meer terug komen. Knoop dat in je oren.' Maar sinds kort weet ik ook, dat niets alles is wat het lijkt. Het simpele spel waar ze het voor aanzag, zie ik toch als een ingewikkeldere uitdaging. Dat wat ze zei, was niet zo simpel zoals het klonk. Mijn leven is in één klap veranderd. Bijzondere wendingen kruisen mijn pad, nieuwe personen worden naar mij toegeworpen. Vriendschappen bloeien, liefde ook, maar dat mogen ze niet, want ze moeten worden weggestopt. Diep, diep onder de grond! Want ik, zoals ze al zei, ben een monster. Maar niet alles is zo simpel als zij het zei, want soms, soms zijn de rollen omgedraaid.