Her sonun yeni bir başlangıcı vardı. Biz o sona ulaşmış, yeni bir başlangıç yapmıştık. Her şeyin yolunda gittiğini düşündüğümüz anda, tüm liselerin ortak bir sorunu çıkmıştı. Bu sorunu birliktemi çözeceklerdi yoksa sırt sırta mücadeleye aralarındaki rekabet duygusu engel mi olacaktı? Dostları ile birlikte savaşmak için iki kız arkadaş Kaya Erkek Lisesi'ne geri dönüyordu. Bir biri ardına sıra gelen oyunlar, oyunların içinde acıyla boy ölçüşen büyük sırlar... Zaman daralmış ve oyun çoktan başlamıştı. Kimseye zarar gelmemesi için denilen yapılmak zorundaydı. Bunu başarabilecekler miydi? Kaya erkek lisesi en büyük sınavını Arda ve Bulut ile vermeye hazırlanıyordu. Acı hissedilmeyi,Sırlar saklanmayı,Oyunlar oynanmayı isteyecekti. İstenilen olacakmıydı? "Sizin yüzünüzden." Dedi Bulut, Arda ve Mert'in çıktığı kapıya bakmaya devam ederken. "Sizin yüzünüzden... Yanlış seçimler yaptım."

Açıklama yok tşk.

'Geçti sandığın her yaranın, ruhunda izleri var.'

Belki de bu hikâyeyi bir de benden dinlemelisiniz... (Bu kez, dünyadaki bütün kitapları okumak isteyen arkadaş anlatacak bize ilk hikâyede olanları.) Su ruhlarıyla tanışacak, dijital Saga oyununu öğrenecek ve kahramanımızın karmaşık iç dünyasını keşfe çıkacaksınız.

On altı yaşımda öldüm ben.Yaşarken adeta bir ölüye döndüm , hayallerim düştü yanaklarımdan.Düşünemedim hiç bir şeyi.Daha doğrusu düşünmeye gerek duymadım.Ve bir gece sabaha devrolurken öğrenmiştim ; Ben bir vampirdim. Kirli sayfalarım silinecekti ve temiz bir sayfaya yol açacaktım .İstemiyordum.Normal bir yaşantım varken aksiyona ne gerek vardı ki ?Ama kabullenmem ve üstesinden gelmem lazımdı.Hayal kurmayı bırakıp gerçek yaşantıya dönmüştüm.Yada dönecektim , ama bu hiç kolay değildi.Unutturmam lazımdı artık , beynime kazınmış kötü anıları.Geçmişimiz her ne kadar silinse de gelecekte gelecekti tekrar karşımıza.Ve tekrar silmeye gücümüz olmayacaktı.Ama ben bunu başarmak zorundaydım,her ne kadar kötü şeyler yaşayacak olsam da dik durup üstesinden gelmem lazımdı.Ve yapacaktım bunu.Hava yavaş yavaş aydınlamaya başlıyordu.Ay yok oluyor ve güneş doğuyordu.Birlikte asla duramazlardı.Güneş batarken ay yerini alıyordu , ay batarken ise güneş.Bende kendim gibileriyle birlikte olabilirdim normal insanlarla değil. Her şeyin bir düzeni vardı .Normal insanlar varken benim gibiler onların yanında yaşayamazdı. Ve ben bu düzeni öğrenene kadar kendim gibi olanlarla kalacaktım.

Hangisi daha kötü? En yakın arkadaşlarının ölümünü görmek mi? İçinizden birinin katil olduğunu bilmek mi? SEÇİM SİZİN...

Eylül hiç bu kadar yakışmamıştı Sonbahar'a ... Efsun hiç bu kadar sevmemişti , Bir yabancı gelip darma duman ediyordu her defasında . Yorulmadan .. usanmadan seviyordu ..Bilemezdi bir imkansıza vurulduğunu.. Sevmenin en cesur hali olan susmayı öğrendi Öyle kolay değil..Düşe kalka..

(İlk 5 bölüm yayında.) Kimse geleceği düşünmüyor, herkes 'Şuan' ı yaşıyordu. Onlar için ilerisi değil, şimdiki zaman önemliydi. Kimse zayıf olmak istemezdi. Biz güçlü olandık. En azından Kaya Erkek Lisesi öyleydi. Zayıflığı tatmamak için savaşacaklardı. Anılarını bu okulla doldurmuşlardı. -Geçici bir süreliğine 'Erkek Lisesi' ne gitmek zorunda olan arkadaşlar, kendilerini erkek liselerinin kapışmalarının ortasında bulur. -Okullar arası düşmanlık -Güç gösterileri -Bu iki kızdan dayak yiyen, düşman erkek liseleri. "Beni boğacak mısın lider?" diye fısıldadım. "Bir gün boğulacaksın. Ama benimle beraber."