Hayatın zorluklarına çocukluk arkadaşınla göğus germek ne kadar zor olabilirki??? Slm bu benim ilk hihayem umarım beğenirsiniz çok uğraştım bütün gün boyu sonunda bende karar verdim hikaye yazmaya...... hepiniz yürekten öpüldünüz♥♥♥

**22.02.17** ~ Unutma kalbim unutma o günleri. Gecenin sessiz sokaklarında gölgemizin görülmediği gün hazır ol kırılmaya. Şuan içimde bir karanlık var. İçimdeki şey bir canavar beni öldürüyor. Bu kötü kabuslarla beni öldürüyor. Toprağın kokusunu seviyorum. Toprak altında olmak istiyorum, durabilecek misin kalbim? ~

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------