Si Zyrus Tizon ay isang mabuting anak na kahit kailan ay hindi naging pabigat sa kanyang magulang. Masayahin siyang bata hanggang maging binata ngayon ngunit sa kanyang kalooban ay may nakatagong lungkot at kirot na dinarama. Sa kanyang buhay pag-ibig, ni minsan ay di nakaranas makipagrelasyon o No Boyfriend/Girlfriend Since Birth dahil sa kanyang paniniwalang sagabal lang 'to para maabot ang mga mumunti nitong pangarap. Paano na lang ang kanyang magiging kapalaran kung makikilala niya ang isang taong magkaiba sila ng pag-uugali, na si Prince Johann.

~Pinoy ♡ Thai~ Love knows no gender. This is just another ordinary BL story. A story how a man, tulad ng nalantang bulaklak dahil sa bigong pag-ibig, blooms again. But when he is about to start anew, the old one starts to intrude his new petals again. Will he choose the "old real love" or the "new real love" this time? Ating basahin ang mala-teleseryeng buhay-pag-ibig ni Antonio sa bansang Thailand. Ang pag-ibig na kusang dumating sa ating bida. Sinubok ng mga pagkakataon. Pinaglaruan ng tadhana. Subalit sa huli ay nakadama ng rurok ng kaligayahan sa piling ng sintang mahal. Patikim ng Istorya: "But seriously, I hate my life now.", seryosong nasabi nito. "Don't." Ganun lang ang pagkakasabi ni Arm. Nag-isip ng sasabihin. "Look around you. You're still luckier than others.", pinangaralan na naman siya. Tama na naman si Arm. "When I look around me, I remember him. Everything reminds me of him." sabi niya. Lumingon siya kay Arm at sinabi sa sarili, "Just like now, when I look at you, I remember him. And I want to hug and kiss you!" "Let me test you.", tumayo si Arm at namulot ng isang puting bato. "If you see this, how is this reminded of him?", pilyong tanong nito sa kanya. Tumawa siya ng malakas. Inagaw ang batong hawak ni Arm at sinabing "This exactly reminds me of him." Ibinato niya ito sa dagat. Malayo. "And that's how far he is right now. I can't see him but I know he's just right there!" Nagtawanan sila. Bumalik sa pagkakaupo si Arm. "That's very dramatic.", kantiyaw nito sa kanya. "That stone is the same as my ex!" dagdag nito.

This story has many conflicts: First one, the AIDS conflict. Nagkaroon ng lack of knowledge sa parteng ito so sorry. Second, napakachildish masyado at ang immature ng pagkakasulat.

THIS IS WRITTEN SO BAD. READ AT YOUR OWN RISK

DISCLAIMER:HIGH SCHOOL PO AKO NUNG SINULAT KO 'TO KAYA GANITO YUNG WAY OF WRITING :)

I'm not scared with them. They are just a group

There is no happy ending. Just a good beginning Book 2 of Master's Slave :">

May mga punto sa buhay nating wala na tayong ibang magagawa kundi umiwas na lang. Ako? Umiwas na lang ako. Wala na akong ibang alam na pwede kong gawin eh. Yung tao ba namang mahal mo eh magmahal ng iba? Ang mas malala, naging sila pa. Ano nga ba namang laban ko diba? Sino ba naman ako? Di hamak na best friend niya lang ako at higit sa lahat, bakla ako kaya hinding hindi magiging kami. Yang pag-ibig na yan, wala naman yan sa kung sino ang nauna eh. Nandun yan sa kung sino ang nahuli. Malas ako eh. Alam niyo kung bakit? Kasi, I loved him first. Ayun, talo na tuloy ako. Ako nga pala si Sam, at eto ang istorya ko.

Noong bata pa ako, everything seems perfect. Pero nang humantong ako sa grade 4, everything changed. Kasalanan ko bang naging bakla ako? Kung makakapili lang ako, then pipiliin kong maging lalaki para hindi na ako masaktan pa. Kaya lang, hindi eh. Bakit ba iba ang tingin sa mga bakla? Hindi niyo ba alam na nasasaktan din kami? Can't you give us even just a glance on our feeling? Even just a glance of our emotions? Even just a glance of everything? Can't you?

Let your works be criticized. In here, all works are welcome :) Pero prangka po ako. Masakit ako magsalita kung kailangang magpakatotoo :)