Yorulmuş bacaklarımın ardında ki kırık hayallerim, yaşadığım onca şeye rağmen benimle gelmeyi kabul ediyor gibiydiler. Valizimin uzun kulpundan tutarak lanet olası tekerlekleri hareket ettirmeye çalışıyordum. Gözyaşlarıma eşlik eden sonbahar yağmuru da cabasıydı. Annesini kaybetmiş, sümüklü bir kız çocuğu gibi ilerliyordum, sokak lambalarının aydınlattığı sokakta. Anneme ulaşmama az kalmıştı.Elimde onun en sevdiği çiçek olan menekşelere bakıp acı bir şekilde gülümsedim. Küçükken, düştüğümde beni uyutmak için söylediği şarkı, çoktan dökülmeye başlamıştı dudaklarımdan. Uyu meleğim, uyursan sabah olacak. Uyu meleğim, uyursan canın yanmayacak. Ve sonunda gelmiştim.Elimdeki menekşeleri,yağmurun ıslattığı toprağa koydum.Mezar taşının yanıbaşına oturdum. "Bugün de en sevdiğin çiçekleri getirdim sana. Yine ağlıyorum.Dur hemen kızma anne. Babam, karısı ve o kadının oğlunun yaptıklarına katlanamıyorum artık.Senin bana söylediğin şarkıyı söyleyip uyuyorum ama uyusam da acılarım bir türlü geçmiyor.Büyüdüm, acılarımda benimle birlikte büyüdü." derin bir nefes alarak gözyaşlarımı sildim ve devam ettim. "Şey anne ben galiba çok fena âşık oluyorum." omzuma dokunan el ile birlikte sustum. Arkamı döndüm herşeyimi adadığım adam buradaydı.

[Tamamlandı] Berbat bir hayattan ve berbat bir dünyadan Yeni hayata ve yeni dünyaya geçmek... ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Başlangıç: 17/08/2019 Bitiş: 04/09/2019

" İnsan genellikle kimseyi sevmeyerek yola koyuluyor, Daha sonra herkesi seviyor, Sonra onlardan birkaçını, daha sonra birini, En sonunda hiçbirini. " - Albert Camus. + Karakterlerime sarfedilen en ufak bir kötü sözü dahi kabul etmiyorum. @jisakura ithafen.

Idollerin çoğu saesang fanlardan dolayı bıkmış durumda. Özel hayatlarına sürekli müdahale eden fanlardan dolayı şikayetçi. Park Jimin'in saesang(!) fanı ile olan tanışma hikâyesine yolculuk etmek ister misiniz?

"Bu böyle devam edemez. Seni o insanlardan kurtarmam gerek." Bir eliyle göz yaşlarını silerken şaşkın bakışları beni buldu. "Nasıl yapacaksın?" Derin bir nefes alıp hemen karşımda duran aynada kendimi inceledim. Daha sonra ise bakışlarım ikizimi bulmuştu. Resmen tıpa tıp aynıydık. Tek farkımız saç sitilimizdi. "Çok basit. Yer değiştireceğiz." Kitabın yayımlanma yılı=2020

"Sera, o kadınla öpüştüğümü düşünüyor musun gerçekten?" "Evet!" Alayla güldü ve kafasını iki yana salladı. "O zaman sana gerçek bir öpüşme nasıl oluyor göstereyim."

"Hatırlamazsın diye diyorum ben Jimin, kalçalarımı ve beni unutma olur mu?" Göz kırparak bana el sallamasının üzerine koşmaya başladığını görmüştüm. Söylemesine gerek bile yoktu, bugünü istesem de unutabileceğimi sanmıyordum.

"Çünkü Eun Ji, beni görmemen seni gördüğüm gerçeğini değiştirmiyor." 160528 - 160828 | min yoongi |