Kabahat sende değil seni sevende hoca, n'aaabeer? -------------- Son Top hikâyesinden Murat ile Mehmet'in yan öyküsüdür. Paralel evren olup olay örgüsü Son Top'tan bağımsızdır. :) ฯ Tamamlandı ฯ

"Kötü olduğun bir şey var mı?" dedim gülümseyerek ona dönüp. "Zor bir soru." dedi gülerek. Sonra gökyüzüne bakarak düşünmesini izledim. Öyle sevimliydi ki... "Açık uçlu sorularda kötüyüm." dedi kıkırdayarak alayla. Bu kahkaha atmama sebep oldu. "Tatlı. Başka?" "Bisiklet sürmekte berbatımdır. Her yere takılır ve çarparım. Resim çizmeyi beceremem. İlkokulda bile ödevlerimi abime yaptırırdım hep. Hele o perspektifler yok mu? Argh, kaç kağıt parçaladım bilmiyorum. Genelde insanlarla iletişimim de kötüdür, mimiksiz olduğumu söylerler. Hiç konuşmadığımdan şikayet ederler." Gözleri gözlerime kaydığında gülümseyerek onu izliyordum. "Sen eminim onlarla aynı fikirde değilsin." Bu yine gülmeme sebep oldu. "Kesinlikle değilim." "Ve..." Adımını biraz daha uzağa atıp önüme geçti hala yürüdüğümüz sırada. Durduğumda o da durdu. Tam karşımdaydı ve aramızda bir adımlık mesafe vardı sadece. "Sevimli insanlara zaafım var. Konu onlara geldiğinde kendimi -istediğin manada düşün- asla tutamam." Öylece gülümseyerek birbirimize bakıyorduk. Eğer alkol almış olmasaydım kesinlikle böyle bir anda böyle rahatça gözlerine bakamazdım. "Özellikle kısa boylu, çekik gözlü bir çocuk konusunda." Elleri belimi buldu, iki yandan aşağı kayıp tişörtünün eteklerini tutarak beni kendine doğru çekti. Elleri sıcacıktı. Yanıyormuş gibi hissetmeme sebep olacak kadar. "Ki üzerinde benim tişörtümle karşımda duruyorken."

"Sadece yarına kadar olur mu? Sonra her şeyi unutalım." "Her şeyi mi?" •Serinin ilk kitabı, devamı Bir Gün adlı hikayedir.•

Onun güzel olmak için hoş gözlere, uzun saçlara ya da büyük göğüslere ihtiyacı yoktu. O bana olduğu kişiyle yürüse, kollarımı açabildiğim kadar açar ve koşması için yalvarırdım. O ise uzaklaşmayı seçti. Şimdi 9 yıl sonra, önüme koyduğu kapının anahtarını alttaki boşluktan bana itmişti. Kalbim açmamı, zihnim koşarak uzaklaşmamı söylerken ben öylece oturmuş, içerdeki kaosun sonunu diliyordum. Çoktan ruhumu ona kendi ellerimle teslim etmiştim. Şimdi kalbim avuçlarıma düşmüştü. Zihnim ise bana yalvarıyor, yalvarıyordu. Bu yanlıştı. Bu saçmalıktı. Bu aptallıktı. Ve o an göğsümün ortasında büyüyen acı... Bu acıyla kalıyordum ben. Benim tüm gerçekliğim buydu. Ben koca bir yanlıştım. Karşımda doğru olduğunu iddia eden Kağan ise üzerime yıkılan ikinci bir yanlıştı. Yine de... Bir yanlış ancak bu kadar doğru hissettirebilirdi.

Deniz bir ressam, Can ise onun ilhamı.

Beş yıl önce bir trafik kazasında sevgilisini kaybeden Kubilay, yüreğindeki acılar eşliğinde kenar bir mahallede sıradan hayatına devam etmeye çalışmaktadır. Bir yaz günü oturduğu apartmana taşınan yeni komşusu Timuçin ile tek ortak noktaları yüreklerinde filizlenecek duygular mı olacaktır, yoksa iki genci birbirine bağlayan bağ bundan fazlası mıdır? "Mutlak seveceksin beni, bundan kaçamazsın..." 6.7.'20 - 5.2.'21 ฯ Tamam Shud ฯ

Kendimi üzmeden bu güzelliği nasıl görmezden gelebilirim, hiçbir fikrim yok. Çünkü seni tanıdıktan sonra benim fikrim de sen oldun, zikrim de. *** boyxboy Texting

Fezam: 17 yıl boyunca aklın nerdeydi Fezam: benden kaçışın yok aslanım Bulutlu: biliyorum ve bu beni gülümsetiyor Fezam: gülümserken çok itici oluyorsun gülümseme Bulutlu: ondan mı her güldüğümde sen de gülüyorsun Fezam: öyle bir şey yapmıyorum Bulutlu: 17 yılımsın Feza Bulutlu: seni senden iyi tanıyorum **** boyxboy

Yol gittikçe uzuyor, insanlar renkli hayaletler gibi geçip gidiyordu yanı başımdan. Sımsıkı tuttuğu elimi bırakmadan son sürat ilerlerken benim de onunla sürüklenmekten başka çarem yoktu. Yere düşen onlarca broşür asfaltın nemini emmiş insanların ayaklarıyla parçalanıyor... Benim ise nefeslerim hızlanmış, kalbim boğazımda atıyordu. O an düşünebildiğim tek şey ise uçuşmuş broşürler değil, birbirine kenetlenen ellerimizin nedeni olan önümdeki adamdı. ~ 🌈Goya2020 Fiction Fest kazanan hikayeleri arasında!

BoyxBoy Aşırı cinsellik içermez.