» Kochanie, Ty palisz? » Czy palę? Palę okazyjnie papierosa, a ty spalasz moje serce każdego pieprzonego dnia. » Na pierwszy rzut oka jest to coś typowego, bo co nadzwyczajnego może się dziać w liceum? Oceniamy ludzi na podstawie kostiumów i masek, które nakładają na swoje twarze, sami grając w teatrze życia codziennego. Jednak niespodziewanie pojawiają się akty, których nie ma w scenariuszu, jakby zostały wyrwane z zupełnie innego spektaklu. Początek: 28.02.2016 Koniec: 11.11.2016 ©2016 by skymichael

Podajesz mi filiżankę herbaty, a jedyne co przychodzi mi na myśl to "potrzebnych będzie ich znacznie więcej by cokolwiek naprawić". Czyli tomik wierszy mojego autorstwa, pachnący papierosami i zieloną herbatą, pisany co wieczór w tym samym, przeklętym tramwaju.

"Damy radę wszystkiemu, na własną rękę. Nie potrzebujemy niczego, ani nikogo. Jeśli się tu położę, czy położysz się ze mną, zapominając o całym świecie?" Gdzie "zbuntowany" Michael kradnie ojcu auto, chcąc pojechać przed siebie, a "doskonały" Luke nieudolnie próbuje odwieść go od tego pomysłu. "- Chciałbym zauważyć, że to jest porwanie. - Naburmuszony, rozgoryczony, zmęczony i wciąż w piżamie oparłem brodę na nogach. Odniosłem wrażenie, że przeistaczam się w dojrzałego pomidora, bo musicie wiedzieć, że blondyni naprawdę potrafią poczerwienieć ze złości. - Chciałbym zauważyć. - Clifford zaśmiał się, parodiując mój głos. - Że sam wsiadłeś mi do auta., więc szykuj się na syndrom sztokholmski. - Poruszył złośliwie brwiami, na co prychnąłem urażony. Niech go diabli..." pisane: listopad 2018 - ?