masum , güzel, tatlı bir kız sert,yakışıklı, bir mafya "O mavi gözlerin hep bana baksın "

(Kitap düzenleneceği için bölümler kaldırıldı) Ankara her zaman gözümde hayallerimin şehriydi, şimdiyse ona pekte iyi gözlerle bakmıyordum doğrusu. Antalya'da hayatım çok daha sadeydi. Yalnızdım öncelikle, annem bile fark etmezdi bazen evin içinde beni. Hayaletten farkım yoktu. Ve hayatımdaki tek sorun en sevdiğim kitap serisinin bitmiş olmasıydı. Ankara'ysa benim için dönüm noktası olmuştu. Aslında '' İlk '' lerimin şehri de denebilir. İlk dostlarım, ilk aşkım, ilk öpücüğüm, ilk partim, ilk içkim, ilk düşmanım, hatta son olmasını umduğum ilk kaçırılmam. Antalya'daki halime bakıyorumda o zamanlar tüm bunlar başıma gelmiş olsa yerle bir olmuştum, yıkılmıştım şimdiye. Oysa şuan her darbeye rağmen ayaktaydım. Güçlenmiştim belki, büyümüştüm. O benim '' İlk'' lerimin baş rolüydü. Ona dair her şey hafızama kazınmıştı. Keşke kötü olanları silebilseydim. diye mırıldandı içimden bir ses. Ona hak verdim. En mutlu anlarım onunlaydı belki ama en mutsuz anlarımda onun yüzündendi. Sanki beni bir yandan öldürüyor bir yandan hayatta tutuyordu O. Bildiğim tek şeyse o olmadığında tamamen öleceğimdi.

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...

Bir kız düşünün.En sevdiğiyle birlikte kalbini de kaybetmiş bir kız.Odasında tüm gün boyunca gününü penceresinden bakarak geçiren bir kız.Konuşmayı unutmuş, hep sessiz, hep yalnız.Ve bir erkek.Ne olduğu, kim olduğu bilinmeyen her gün kızı ziyaret eden bir erkek. Kızı konuşturmak için iddiaya girmiş tek hedefinin bu oldugunu bildigimiz bir erkek.En fazla ne olabilir ki ?

"Kaç benden, uzak dur. Ben katilim, Azrail'im. Azrail'in bir insana sunabileceği tek şey ölümdür. Bu yüzden git Beren" "Ben elindeki kandamlaları ile sevdim seni. Gözlerin kararıp, Azrail'e büründüğünde bile sevmeye devam ettim. Atmayı unutan kalbin ile kalbimi un ufak ettiğinde dahi sevdim ve sevmeye devam edeceğim. Ben sen oldum Ares. Her tarafım sen kokuyorken nasıl kaçabilirim? Nasıl gidebilirim senden?"

Daha 10.siniftaydim okulun bahçesinde gezinirken 12.siniflarin oldugu bölümün kapisinda o koca gözlerini üstümde gezdiriyordu.....

Hikâye'den kesit; "Bana hiç gelmemiştiki gitsindi. Ben onun sadece okuldan tanıdığı bir yabancıdan ibarettim. Ama o benim herşeyimdi. Herşeyini bilen ve onu herşeyi yapan bir yabancıydım. O bunu asla bilmeyecekti, bilmemeliydi..."

"Bir tane şarap alabilir miyim? İçinde alkol olmasın lütfen!" "...birde salata,yeşilliksiz olsun ." Aa merhaba ben Defne 20 yaşındayım benim burada ne mi işim var.Anlatayım,garsonum ben üniversiteli garson,neden mi? Çünkü açlıktan ölmek istemiyorum. Uykusuz ve yorgun bir garson. Garsonluk sabır ve cesaret ister. Okadar çok insanla muhattap oluyorsunuz ki. Yorgunum,uykusuzum ve garsonum. Ah tabi bir de öğrenciyim. 20 yaşındayım ve delirmek üzereyim. "Okulun kızıl güzeli de burdaymış. Ne o garsonluk mu yapıyorsun yoksa?"dedi yamuk ağız bir şekilde. "Sana ne bundan? Siparişini ver artık,diğer müşterilerle ilgilenmeliyim!" "Ben bir essp--" "Dur bak,ben sana biraz terbiye getireyim. Yanınada biraz şeref,hadi yine iyisin o da benden olsun!" "?!" Geleceğin avukat garsonundan...

Üniversite için herşeyim hazırdı,ailemi bırakmak dışında... Kankam ile ev tuttuk,herşey normaldi, , kapkaça uğramam bile... Sera vardı,Sevda suktanım yani annem vardı,hayallerimde superkahramanım olan babam, birde beni kardeşliktem men eden abim Aras... Eskiden aramız iyiydi onunla! Herkes hata yapabilir öyle değil mi? Önemli olan da hatayı anlamaktır. Ama beni istemedi, ondan uzak kalmam lazımdı. ABIMDEN! Yaptım da^^ Yeni evimde yeni insanlarla tanıştım... Abim yerine koyduğum Savaş, isimleri zıt olsada arkadaşlıkları büyük olan Barış'ı tanıdım. Aşık oldum... Aşık olduk... Nasıl hayatım sıkıcı değil mi? O zaman hayatıma ekşın katıyorum. Ben bir Kapkaççıya aşık oldum^^ Bana bu çıkmazdan nasıl çıkacağımı söyleyin. Bu çocuğun neden erkenden bana açıldığını anlatın. Destek verin Yorumlarınıza ihtiyacım var. Sizi seviyorum^^ (İlk kitap olduğu için acemice yazılmıştır. Bölümler yarı yıl tatilinden itibaren düzenlenecektir. Özel bölüm düzenleme sonunda yayınlanacaktır.)