Tehlikelisin,tehlikedesin Seni korumamız gerek Yapma Yapmamalısın Şuna bir son ver artık. Hayal kurma, bu seni daha çok yıpratır . Kendi odan dışında başka bir yerde güçlerini kullanma. Kan iç ! Kokunu ele veriyorsun "Bıktım " "Bıkma , başka çare yok biz sadece seni korumaya çalışıyoruz ..." Dünya benim için sadece şu odadan ibaretti . Tek serbest kaldığım yer...Bunu düşündükçe boğuluyorum . Asla başka bir hayatım olmayacak . Başka bir yere gitmiyorum,gitmeyeceğim.Asla tam olarak yaşayamayacağım . Evlenmeyeceğim ,çocuğum olmayacak ,mutlu olamayacağım. Kim mutlu olmamaya çalışmaya çalışır ki ?! Kaçsam, kaçamam ki bulurlar beni hem çok korkuyorum . Hiç bu saraydan dışarı çıkmadımki bilmiyorum hiçbir şeyi . Güçlüyüm ama buları kullanmayı bilmedikçe bir anlamı olmaz ki güçlü olmamın. Ne yapmalıyım ? Beklemekten başka çare yok . Neyi bekleyeceğim ? Özgürlüğümü. Ne zamana kadar bekleyeceğim ? Sonsuza kadar.

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...

Neredeyim ben ne oldu bana?diye sorduğumda yeşil kadın evet bu isim hoşuma gitti ee nerde kalmıştık evet yeşil kadın benimle gel diyip arkasını dönüp yürümeye başlamıştı.Harika! büyük bir şatonun ortasında pembe pijamalarımla beraber tanımadığım bir kadının arkasından yürüyorum ,etrafımdakilerin kıkırdamalarını saymıyorum bile,ne kadar da harika bir gün geçiriyorum böyle(!) Neyse en azından daha kötüsü olamaz diye düşünürken yeşil kadın bana dönüp: -Bana yeşil kadın demeyi kes lütfen ismim Alev ama sen bana kısaca hocam diyebilirsin. -Bu kadın aklımdan geçenleri mi okudu az önce! -Evet. -Lütfen şunu keser misin artık!

İçimdeki paslı parmaklıklardan firar etti bugün kelimeler. Kirli havayla bayram etti körpe ciğerleri, mavi göğe yenik düştü düşleri. Bereli parmaklarıyla, kırık kalemleri vardı bir tek. Yazdıkları asla silinmedi. Sonra kara kalemini çıkarttı içimdeki çocuk. Mutluluk dedi, mutluluk ince iş. En incesinden hem de. Varlar yoktu hep o dehlizlerin kazındığı simalarda. Ve tek bir gülüş kalmamıştı koca dünyada. Kapak: @golgehayaller

Avcı, EPHESUS YAYINLARI aracılığıyla raflarda! Kirli oyunlar dönüyordu ve herkes bu oyundaydı. Sırlarının ardına gizlenmiş Jay Sullivan bile... Peki, bu oyunda onun yeri neresiydi? Annabelle Jefferson henüz bunu öğrenemese de, artık kendi yerini biliyordu. Asırlar öncesinden beri her şeyin merkezinde o vardı. Peki, gerçekte neydi o? Ya da kimdi? Bu soruların cevabı birilerinin bataklığı olacaktı. Ve... bakalım kimler bu bataklıktan kurtulacak, kimler tamamen dibe batacaktı? Artık karşılarında bir Av değil, Avcı vardı. - *Tüm hakları bende saklıdır!

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."