H: "Clair, chyba się w Tobie zakochałem..." C: "Ja w Tobie chyba też, Harry..." H: "Nigdy bym Cię nie zostawił. Jesteś dla mnie wszystkim, Clair. Jesteś moim powietrzem." H: "Za kogo Ty się kurwa uważasz, żeby ingerować w moje życie?" C: "Masz rację. Co ja sobie myślałam." C: "Pojawiłeś się nagle w moim życiu, obracając je o 180°, po czym równie nagle z niego zniknąłeś. Jestem Ci za wszystko wdzięczna. Kocham Cię, Clair♥" H: "Co ona pierdoli!?" H: "Już jest dobrze." C: "Nic nie jest dobrze." C: "Kocham Cię, Harry." H: "Ja Ciebie też kocham, Clair." "Infinity 30.08.14" H: "Wiesz, że Cię bardzo kocham, prawda?" C: "Wiesz, że też Cię bardzo kocham, racja?" H: "Bez urazy, ale nie przepadam zbytnio za dziećmi." H: "Clair, proszę..." C: "Nawet nie próbuj się tłumaczyć." H: "Będę strasznie tęsknił, Clair..." C: "Ja też." C: "Kocham Cię, Harry." H: "Ja Ciebie też, księżniczko." B: "Nie myślałaś z Harrym o dziecku?" C: "Boże, nie." H: "Już tęsknie, kochanie ;c" C: "Ja także :c" C: "Jesteś chujem, Styles. Nie chcę Cię nigdy więcej widzieć na oczy." Zapraszam na ciąg dalszy opowiadania "Fate. |H.S|". Jak potoczą się LOSy naszych bohaterów? :)

Zmęczenie spowodowane podróżą uderzyło we mnie w momencie, w którym przekroczyłam próg domu. Na darmo łudziłam się, że zostanę przywitana, gdyż rodziców nigdy nie było w domu. Dosłownie NIGDY. Powolnym krokiem weszłam na piętro niosąc ze sobą tylko bagaż podręczny. Otworzyłam go w celu wyjęcia ładowarki do telefonu i zamarłam w miejscu. Nie było go tam. Mój notatnik zaginął. Przestraszona zbiegłam na dół w celu przeszukania reszty walizek.

[ZAKOŃCZONE] Na górze róże, na dole fiołki... © Yokita; 2015