Başkaları tarafından bu hale gelmiş adam duygusuzluk faturasını yine bana kesti. Ve ben yine yarım kaldım. Ve hikaye başlamadan bitti. Biz biz olamadık , o gitti ben bittim. O yok ben yorgun... Şu saatten sonra gelsende bu kalpte sana yer yok. Mutlu ol nefretim...Mutlu ol kalp kırıklığım.... Mutlu ol beni benden alanım....Mutlu ol....

-Yarım kalmış bir hikâyedir. Bunu bilip ona göre başlamanızı tavsiye ederim. "Belime dolanmış kolları hareket ettirmemeye çalışarak tek hareketle döndüm usulca. Kalbimin kanatları gösterişli bir şekilde çırpındı. Güzel yüzü tam karşımdaydı işte şimdi. Altı yıldır hiç bıkmadan izlediğim, bedensel olarak asla yaklaşmaya cesaret edemediğim.. En acısı da gözlerinin rengini bile bilemediğim adam şimdi yanımda alıyordu en derin nefeslerini. Gece mavileri yanımda kapanmıştı sakince. Oysa ki şimdi gözlerinin içinde dönen her tonu, ara sıra arasına serpiştirdiği siyahları en iyi ben biliyordum. Onun kirpiklerini bile tek tek sayacaktım ben hayatımdaki en büyük uğraş buymuş gibi."

Bu Kendime Verdiğim Son Şansım. Gece'nin Karanlığını, Güneş'in Doğuşuna Çevirmek İçin Son Şansım. İzmir'in Kalbindeki Janset'in Hikayesi... İyi Okumalar✨

Aydınlık yoktu belki sonunda ,karanlıktı kapıların ardındaki bulutlar . Gözlerimi her kapatıp açtığımda biraz daha yaşla dolması kirpiklerimin, her adımımımda ayak tabanlarımın keskinliğe maruz kalıp tökezlememi sağlaması .Mecburmuydum bunlara ."Neden" sorusunu kime sormalıydım ki beklediğim yanıtı alayım. Koşarken arkama dönüp bakmaya neden korkar olmuştum .Nefes nefese kalmıştım soğuk terliyordu bedenim tedirgin bir şekilde kafamı arkama çevirdim saçlarım suratıma yapışmıştı onları elimle çekiyor bir yandan da arkamda suratını karanlığın yoğunluğundan dolayı göremediğim kişiye bakıyordum kim olduğunu merak etmeye dahi korkuyordum, çoğalıyorlardı gitgide. Birşeyler fısıldıyorlardı anlamıyordum konuşmalarını ,bir anda duraksadım arkamı döndüm tam arkamda yüzünde maskesi olan birden fazla aynı kişi hepsi bire bir aynı anında çığlık attım bir ses geldi oldukça şiddetli " rolleri değiştir fanceen" bir anda hepsinin maskesi yere düşüp parçalandı ve kayboldular. Fanceen korku hislerine emir verecek,sadece maskeleri düşürüp rolleri değiştirecek. Aslında korkunç olan karanlık değildir ,asıl korkutucu karanlık kişilerden korkup onların cesaretini arttırmamızdır. Yazılan satırları okurken zamanın nasıl geçtiği anlaşılmayacak okuduktan sonra size kalan tek şey şaşkınlık ve merak olacak Çatlak bir bardağı onarmak kadar zor olan Fanceen' in hayatı onun yüzunü güldürmemek icin yeterli bir sebepti ayrıca bir mezarlığın aynadaki yansıması kadar ölü ve bir okadar ruhsuz olan kasabada yüzünde eksikliği olan tebessümü geri getirmek onun en büyük umut ışığı olacaktı İsminin anlamı onda hiç anlam bulmadı.

Oku rahatlayacaksın

Şiir hayattır. Şiir duyguların dışa vuruş şekli. Şiir sessizliğin haykırışı Acının çığlığıdır...