Sema Uygur; sen gel, otuz yaşında Cemal Süreya'ya tutul. ✉ 16.08.2017

Bu işe yeni başladım fikirleriniz için teşekkür ederim

Bir gece silah sesiyle uyandım, Fırladım kalktım yatağımdan, Anam senin bakışını andım, Hiç çıkmadın aklımdan. Teröristler sarmıştı dört bir yanı, Silahıma sarıldım hemen, Ellerimde duruyordu kardeşimin kanı, Öldüğü günden itibaren. Yine gelmişlerdi haince, Saldırdılar yine karakola, Sarmıştı beni bir düşünce, Belkide gideceğim kara toprağa. Önce vatandır anam, Benim için üzülme, Şehit olsam dahi, Sen gözyaşı dökme. Bizim burda geceler ıssızdır, Akşamları ay ışığı vurur koğuşa, Bu vatana canım fedadır, Kıyamam gözünden akan tek bir yaşa. Birden bir kurşun geldi, Bir acı var bedenimde, Sanki yüreğimi deldi, Baktım ki resmin kanlar içinde Şehitlik alnıma yazıldıysa, Sen hiç üzülmeyesin, Bu son mektubumdur sana, Sen her zaman kalbimdesin.

Acıyor işte Her türlü

Adam düşünü seviyordur artık, düş adamı..

Yağmurlar geldi sevgilim.Sende gel.Üşürüm ben sen olmayınca...

Güzel gülüşlü adama. Kalemimden dökülen her harfte senin ayak izlerine rastlarım. Aynı kalbimde bıraktığın parmak izleri gibi. Bunun için sarf ettiğim tüm cümlelerimi sana ithaf ediyorum. Tahtına kurul ve benliğimi yönetmeye devam et. Çünkü şiirlerim askerlerin ve burası senin krallığın.

''Derin bir nefes alamıyorum. Olmuyor. Yetemiyorum. Olmuyor. Anlatamıyorum. Bazı günler ben olmak yetmiyor. Bazı günler ben olmak fazla geliyor. Olmuyor.''