Dışarıda devam eden bir hayat, içimde kalbi duran bir kız çocuğu vardı. Asi Merve Karakuyu, ailesi ve kendisiyle devamlı olarak savaş veren genç bir üniversite öğrencisidir. Ansızın bastıran yağmurun kelebeğin kanatlarını ıslatması gibi hayatına birdenbire giren esrarengiz bir adam, Asi'nin hayatını kökten değiştirmeye başlar. Asi ne kadar kaçmaya çalışsa da kader ağlarını her seferinde karşılaşmaları için örecektir. "Kelebeğin kanatları ıslanırsa parçalanır," dedi bana yavaşça. "Ama sen zaten paramparçasın küçücüğüm." "O zaman bırak," dedim. "Islanayım."

İs Tanyel başarılı bir konservatuvar öğrencisidir. Sahnedeki başarısının devamlılığını sağlayabilmek uğruna adının önüne yerleştirilen birçok kötü sıfatı umursamaz. Henüz daha lise yıllarındayken adının karıştığı kötü haberler geçmişine ait bir canavar gibi onu bugününe kadar takip etse de dimdik durarak, aşk olarak gördüğü tiyatro için her türlü dedikoduya kulak tıkar. İs'i diğerlerinden ayıran yaşadıkları onun kendini kötü bir insan olarak kabul edip, kötü bir insan olarak yaşadığına ikna ettirir. Aslında İs, annesi tarafından ilgiden yoksun büyümüş, babası tarafından çok küçük yaşlarda bir çocuk parkında terk edilmiş, yine küçük yaşlarda erkeklere olan güvenini kaybetmiş ruhu kanayan küçük bir kız çocuğudur. Peki aslında çok küçük yaşlarda erkeklere olan güvenini kaybetmesinin asıl sebebi nedir? Bir gün bir yabancının hayatına yaptığı ani girişle zaten ağır kan kaybetmiş hayatında hiç beklenmedik değişiklikler oluşmaya başlar. Peki bu yabancı kimdir? Ve her şeyden önemlisi İs neden bu yabancıyı hiç sorgulamadan hayatına kabul etmiştir?

Damarlarında bir soy dolusu cesedin kanı dolaşıyordu. O gece ay, gökyüzünde karanlıktaydı; bu görüntü göz çukurlarının içine gömülmüş siyah gözlerini hatırlatıyordu. Şehirde dolaşan bir katilin hayatının sınırlarına indirmeye başladığı darbe, keşfetmeye başladığı güçlerinin daha da ortaya çıkmasına neden olacaktı. O bir Karga Sarmaşığı'ydı. Ve henüz dünyada hiç uyanışa geçmemiş bir türün ilk savaşçısıydı. Varta'nın Kızıl Yakası'nın kraliçesi uyanıyor. İÇİNDE BİR SEN'in evreninden... HAFIZA

Parmaklarım küllerinde dolaştı. Sonra birden yağmur bastırdı. Gülümsedim ve beni izledi. Sustu ve onu dinledim. Sessizliği bile güzeldi. "Çünkü Leyla, çünkü iki gözüm, yangında en son küller ölür."

8 kurban. 6 ceset. 1 katil. Sona kalan iki kişiden birisi mi katil? Yoksa onların ölmesini isteyen başka birisi mi katil?

Yakında Raflarda!

Yakında Raflarda!

Yakında Raflarda!

"Gitmek isteyene kal dediğin gün, kendi gidişine hazırlık yaptığın gündür."

Gecenin içine karışan uğultunun sebebi bir rahmin içinden akan kan mıydı yoksa akan kanın arasından kopan bebeğin çığlıkları mıydı? İnsan doğduğu an günahkar sayılabilir miydi? O gece kaderini yazan tanrı bir karar verdi. O gece yazılan kader, geçmişinden farklıydı. Yeniden doğdu. Bu kez başka bir bedenin içindeydi ama ruhu hâlâ aynıydı. Biliyordu ki bazı insanlar alacağı intikamlar için yaşardı. Şimdi alacağı intikamlar onu geçmiş ve gelecek hayatıyla alakalı sarsıcı bir gerçeğin ortasına attığında, geri dönüşü olmayacaktı. Yeniden doğmuş olsa da, bir kez daha ölecekti. Oysa bu kez ölmeden önce öldürecek, geçmişi sineye çekmeyi bırakacaktı. Geçmiş hiçbir zaman geçmeyecek, canını yakan herkes alevler içinde yanacaktı.