"Ama hakettin." diye fısıldadım yaptığı şeyin farkına varmasını umarak. Alnı hala anlımdayken başını yavaşça sallayıp, dudaklarını saran o mükemmel gülümsemesiyle "Hakettim." dedi yumuşak ses tonuyla. Alnını alnımdan çekip, ensemi tutarak beni hızla kendine çekti. Sımsıkı birbirimize sarılırken, ikimizin de öfkesi ayaklarımızın altında ezilip yok olmuştu.

Hayatı sırandandı. Ta ki yan eve birileri taşınana kadar...

"Benden uzak dur... lütfen!" dedim ağlamaklı sesimle. Dudaklarındaki acı gülümsemem içimi burktu. Ama ondan korktuğum fikrini değiştirmiyordu. "Senden uzak durmak mı? Denemedim mi zannediyorsun?" dedi sert bir sesle. Gözlerinde acı vardı, bunu görebiliyordum. İlk defa duygu duvarlarını indirmişti. "Aşığım sana! Sana deli gibi aşığım" dedi bağırarak. "Seni her yerde görüyorum, kafamdan atamadığım tek şey sensin" Duyduklarım gerçek değildi, kafamı iki yana salladım, "İstemiyorum seni!" dedim ve birkaç adım geriledim. Duygu duvarı tekrar oluştu, en son gördüğüm şey kırgınlıktı. Soğuk ifadesi geri dönmüştü. Arkama bakmadan boş sokakta koşmaya başladım, nereye gittiğim hakkında bir fikrim yoktu. "Benden kaçamazsın!" dedi eğlenen sesiyle. Sesi boş sokakta yankılanırken koşmamı durdurdum ve hızlı bir şekilde nefes almaya çalıştım. Nefesimi düzenlediğimde doğruldum. Arkama hafifçe döndüm, yavaşça bana doğru geliyordu, yanındaki lamba bozuktu, ışık hafifçe titriyordu. Durdu, ayaklarını iki yana açtı ve ellerini cebine soktu. Yüzündeki yara izi daha belirgindi. Gözlerini kıstığını gördüm, "Kendini yorma, hangi deliğe saklanırsan saklan seni bulurum" bacaklarım kendiliğinden hareket etmeye başladı. Koştum, yorulmuştum ama yine de koştum. Dar bir sokağa girdim, önüme bakmasaydım duvara çarpacaktım. "Lanet-" diye mırıldandım. Sokak bomboştu. Duvara yapıştım, beni bulmaması için dua ediyordum. Ayak seslerini duyabiliyordum, buraya doğru geliyordu. Sokağın sonunu göremiyordum ama hızla oraya yürüdüm. Çıkmaz sokaktı. Arkamı dönecekken elleri belimi buldu. Vücudum kaskatı kesildi, sıcak nefesi kulağıma değiyordu. Yavaşça fısıldadı, "Ne kadar uğraşırsan uğraş, benden kaçamazsın! Gölgeden kaçamazsın"

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

On altı yaşımda öldüm ben.Yaşarken adeta bir ölüye döndüm , hayallerim düştü yanaklarımdan.Düşünemedim hiç bir şeyi.Daha doğrusu düşünmeye gerek duymadım.Ve bir gece sabaha devrolurken öğrenmiştim ; Ben bir vampirdim. Kirli sayfalarım silinecekti ve temiz bir sayfaya yol açacaktım .İstemiyordum.Normal bir yaşantım varken aksiyona ne gerek vardı ki ?Ama kabullenmem ve üstesinden gelmem lazımdı.Hayal kurmayı bırakıp gerçek yaşantıya dönmüştüm.Yada dönecektim , ama bu hiç kolay değildi.Unutturmam lazımdı artık , beynime kazınmış kötü anıları.Geçmişimiz her ne kadar silinse de gelecekte gelecekti tekrar karşımıza.Ve tekrar silmeye gücümüz olmayacaktı.Ama ben bunu başarmak zorundaydım,her ne kadar kötü şeyler yaşayacak olsam da dik durup üstesinden gelmem lazımdı.Ve yapacaktım bunu.Hava yavaş yavaş aydınlamaya başlıyordu.Ay yok oluyor ve güneş doğuyordu.Birlikte asla duramazlardı.Güneş batarken ay yerini alıyordu , ay batarken ise güneş.Bende kendim gibileriyle birlikte olabilirdim normal insanlarla değil. Her şeyin bir düzeni vardı .Normal insanlar varken benim gibiler onların yanında yaşayamazdı. Ve ben bu düzeni öğrenene kadar kendim gibi olanlarla kalacaktım.

Annem ve babam, bana karşı hiçbir zaman, o sevgi dolu ve ilgili anne babalar gibi olmadılar.O yüzden ben de küçüklüğümden beri kendimi, rengârenk hayaller kurarak mutlu etmeyi öğrendim.En sevdiğim hayalin rengi ise beyazdı.Beyaz bir gelinlik... Beyaz, mutluluğun, aşkın ve bir gün kendi yuvamı kurabileceğimin müjdecisiydi.Bu evde kavuşamadığım huzura, kendi kurduğum yuvada sahip olacağıma gerçekten inanarak büyümüştüm.Oysa şimdi ailem bu hayalimi de elimden almıştı.Benimle hiçbir ilgisi olmayan bir olaydan dolayı, hiç tanımadığım ve civardaki herkesin Deli diye bildiği bir adamla evlenmek zorundaydım. ❤ Tüm ilçede deli diye tanınan bir adam: Emre. Aradığı şefkatı ailesinden bile görememiş, tekhayali bir gün sevdiği adamla evlenmek olan bir genç kız: Elif. Ve zoraki bir evlilik. Kimsenin bilmediği bir psikolojik sorunla boğuşan Emre ve Emre'yi tanıdıkça ona karşı anlayamadığı bir şekilde merhamet duymaya başlayan Elif, gerçek bir aile olabilecek miydi? Emre tekrar delirmeseydi; belki...

Bizim hikâyemizde isimler yok; sadece o ve ben varız. O, dünyadaki bütün kitapları okumak istiyordu. Ben ise sadece onu istiyordum... (Obur Okumalar kategorisinde bir Watty ödülü: Kancalarını takıp çıkarmayan o hikayeleri biliyorsun değil mi? Cümlenin ortasında uykuya dalsan bile okumayı bırakamadığın o hikayeleri? Bu ödül en çok bağımlılık yapan Watty yarışmacısına gidiyor.) Ekler: BÜH 1.1 (özel) bölümler. Diğer çalışmalarım için profilimi incelemeyi unutmayın.

Alison = Hikayenin baş karakteri sarı saçlı mavi gözlü çok güzel bi kız bu kız çok güçlü bi vampir özellikleri insanların düşüncelerini okuyabiliyor uzağıda çok iyi duyuyor ama en hassas gücü hızlı koşamaması normal vampirlerden yavaş koşuyor. Elsa = Alisonun en yakın arkadaşı kahve saçlı ve kahverengi gözleri var .Bu kız cadı özelliği ise insanları hipnoz edebiliyor Edward = İlk başlarda Mandy ı seviyor taki Alisonu göreseye kadar bu çocukta vampir vede çok yakışıklı kahve saçlı kahverengi gözlü o yüzden bütün okul bu çocuğa hasta.Gücü ise çok hızlı koşucu ve çok güçlü bi vampir Tom = Edward ın en yakın arkadaşı buda edward gibi vampir bu çocukta kumral tenli ve yakışıklı alisonun en yakın arkadaşı elsayı seviyor gücü ise iyi tırmana bilme ve hızlı biri Brady = Edward ve Tomun en yakın arkadaşı Alisonun düşmanlarından lanayı seviyor bu brady de bir vampir özel gücü ise görünmez olabiliyor. Mandy = Alisonun en büyük düşmanı tam bir baş belası bu kızda büyücü normal bir büyücü değil ama oldukça güçlü bi büyücü mandy edward ı sevdiği için alisondan nefret ediyor . Lana = Mandy nin en yakın arkadaşı onun kuyruğu gibi bi şey mandy naparsa oda aynısını yapıyor bu kızda elsa gibi cadı ama elsayla hiç anlaşamıyolar lananın gücü kendini çok iyi koruyabilmesi Tina = Çok salak birisi mandy ve lananın en yakın arkadaşı bu kızda bi vampir özel gücü ise tırnakları çok güçlü ama salak olduğu için özelliğini iyi kullanamıyor Sting = Alisonu seviyor edwardın en büyük düşmanı o bir kurtadam kumral tenli çok yakışıklı bir çocuk Charlie = Stingin en yakın arkadaşı o da bir kurtadam ve tinayı seviyor Bob = Stingin ve Charlienin en yakın arkadaşı o da kurtadam ve mandyı seviyor Jennifer = Stinglerin grubunda zararsız çok garip bi kız o da kurtkadın ama çok soğuk bi tavrı var -Andy = Stinglerin grubunda o da tam tersi çok sıcak kanlı bi kurtkadın