BERDELDEN DOĞAN BİR AŞK HİKAYESİ Abisinin yaptığı bir hata yüzünden ailesi zarar görmesin diye tanımadığı adamla anlaşmalı evlilik yapan bir kadının hikayesi... Kitapta kadınları aşağılama gibi bir durum kesinlikle bulunmamaktadır.!!! Kuma yoktur!!! Her türlü eleştiriye açığım yazım ve noktalama yanlışı varsa lütfen kusura bakmayın... ♤ "Bu ne bu ne demek oluyor arya sen beni çıldırtmak mı istiyorsun" Diye sorduğunda sorduğu soruya hitaben "Ne olduğunu şöyle izah edeyim kocacım boşanma evrakları" Bu dediğime gülerek karşılık verdi gülmeyi kesip ben ne olduğunu anlamadan elindeki boşanma evraklarını yırtıp ayaklarımın altına attığında ona inanmayarak baktım sinirle "Sen ne yaptığını sanıyorsun delirdin mi" "Evet delirdim tamam mı delirdim karımı yanımda yatağımda kollarımda istiyorum anlıyormusun senden ayrı kalmaya mecalim kalmadı bu kağıt mı beni senden koparacak sanıyorsun bu saatten sonra yedi cihanda gelse seni benden koparamaz anladın mı arya elinden geleni ardına koyma çünkü ben senden boşanmayacağım!" duyduklarımla büyük bir şok geçirdim asla biz diye bir şey olamayacak diyen adamın bu hallere düşeceği asla aklıma gelmezdi...

Kendi halinde yaşayan tıp fakültesi öğrencisi Kayra bir gün fazla miktarda paraya ihtiyacı olduğu için ek iş aramaya başlar.Arkadaşı sayesinde bulduğu tekerlekli sandalyeye bağlı bir adamın bakımını üstlenme işini başta kabul etmez fakat sonra kararı değişir. Bakacağı adam yani Doğan önceki nişanlısı yüzünden kadınlara güveni olmayan ketum bir iş adamıdır. Kader yine de ağlarını örer ve onları bir araya getirir. Peki onlar bir arada kalmayı başarabilecekler midir? "Benimle hiç konuşmayacak mısınız?" Yüzünde herhangi bir duygu belirtisi yoktu."Pekâlâ bende kendi kendime konuşurum.Yapmadığım şey değil sonuçta." Yine tepki vermedi.Hep yaptığı gibi sadece yüzüme baktı.

Ne kadar sakin görünsem de, içimden bir fırtına geçiyordu. "Beni seçmeni bekledim, ama hep yalan söyledin," dedim, gözlerimi kaçırarak. "Yalan değil, senin için savaştım. Ama sen hep kaçtın," dedi sessizce. Yine kendini temize çekmeye çalışıyor... Hep yaptığı gibi. Oysa ben kaçmadım, kırıldım. "Kaçmak değil, terk edilmek daha acı," dedim. Her terk edilişimde bir parçam daha eksildi, ama o bunu hiç görmedi. "Terk etmekten korktum. Seni kaybetmekten..." Ses tonu yumuşaktı ama içi boştu. "Kaybetmekten korktuğun kadar sevmiyorsun," dedim, gözlerinin ta içine bakarak. "Sevgiyle nefret arasındayız. Farkı göremiyorsun," dedi. Hayır Arslan... Ben her şeyi gördüm. Gözlerimi sen kapattın. "Sevgi böyle olmamalı. Bu sadece acı," dedim boğuk bir sesle. Kalbim onun ellerinde ezildi... Defalarca. "Acı bizim gerçeğimiz," dedi. İçimden bir kahkaha koptu ama dışarı çıkmadı. Ne acı dolu bir 'aşk'mış bu... "Gerçek dediğin yalanla örülü bir hapishane," dedim. Ve ben o hapishanenin en yalnız mahkûmuydum. "O hapishanede bile seni bırakmam," dedi kararlı. İşte bu cümle... En çok korktuğum şeydi. Gitmeme bile izin vermeyecek kadar bencildi. "Beni bırak... yoksa kendimi yok ederim," dedim, gözyaşlarımı tutarak. "Kendini yok edemezsin. Ben izin vermem," dedi bir adım atarak. Artık iznin yok Arslan. Bu hayat senin değil, benim. "İzin verseydin, çoktan gitmiştim," dedim. Beni tutan senin aşkın değil, kurduğun zincirlerdi. "Gitmene izin verseydim... kendimi de öldürürdüm," dedi sessizce. O zaman önce ben öleyim, dedim içimden. Belki sen yaşarsın.

Bir adam.. İstanbulun en zengin gözde bekarlarından ve çapkınlarından biri.. Bir kadın.. Köyünün en güzel ve hamarat kızı.. Bu iki zıt insanı bir kaza birleştirirse ne olur?

Kimse ailesini seçemezdi, Azra da seçemedi. Bir şekilde evden kurtulmayı başarmıştı ama onlardan kurtulamamıştı. Bu kez yalnızca kendine değil, onun elleriyle bir başkasına, hem de hayatında hiç tatmayacağı bir duygunun pençesine düşeceği insana da zarar vermek zorunda kalacaktı. Menderes yıllarca aşkı arayan, bulduğunu sanarken kaybetmek üzere olduğundan habersizdi. Yayımlama tarihi: 23.03.2021 BİTTİ. Kapak tasarımı, instagram: @wattygraphic

Eski bir köy kurgusudur. İnsanların bilinçsiz ve cahil olduğu "dönem" kurgusu olduğunu unutmadan okumanızı rica ediyorum. Bu bir kitap, gerçek hayata dair, geçmişe dair içinde yüzlerce düşünce barındırıyor. Yazılanlar 'yazarın' düşüncesi değildir, içine büründüğü karakterin o döneme uygun düşüncesidir. Her karakter ile onun düşüncesini savunuyor anlamına gelmez bu. İyi bir tipleme yazarken iyi, kötü bir tipleme yazarken nasıl ki bizde kötü olmuyorsak, yazdığımız şeyler de istediğimiz şeyler olmadığında, kendi fikirlerimiz ya da düşünce yapımız olmadığında bir karaktere büründüğümüzde, saygı göstermeyi bilmeliyiz. ☠︎︎⚠︎⚠︎⚠︎☠︎︎ *YAŞ FARKI İÇERİR *BİR ANDA DEĞİL ZAMANLA GELİŞECEK BİR KURGU BARINDIRIR. *SAYGISIZ VE OKUDUĞUNA ÇAMUR ATMAYI SEVEN İNSANLAR RİCA EDİYORUM BAŞLAMASIN. Keyifli okumalar...

"Ben harama bakamam. Sen bana haramsın. Gözlerine bakmak, ateşe düşmek demek. 'Saçlarına dokunmak istiyorum' diyorsun lakin o dokunuşların benim için bir adet kurşun olduğunu biliyor musun? En acısı da ne biliyor musun? Benden, saçımdaki örtümden utandığını söylüyorsun ve bunu söylemene rağmen yine de karşıma geçip aynı zamanda sevdiğini dile getiriyorsun.Utandığın bir kızı sevmek...Sanırım sen bununla beraber, duru sevgini gurursuzluğa kurban ediyorsun." ♣♦♣ "Şimdilik olsam da hasret, sonunda sadece benim olacak o eşsiz kokun cennet." Dedi, bu sözlerle nefesimi kestiğinden habersiz. ♣ Artık birbirine tutsak olan kalpler değil, Allah'ın hürriyetinde olan yüreklerdik. Sadece ona meftun yürekler... ♦ ***Bu dini bir hikaye değildir. Sadece dinini yaşayan bir genç kız ile dini hakkında fazla bilgisi olmayan bir adamın hayatlarının ve gönüllerinin kesiştiği bir hikayedir.

"Çok mu seviyorsun?" diye sordu Arslan dayanamayarak. Ahsen ise usulca salladı kafasını. "Tamam, gel o zaman." Elini bırakıp Ahsenin korkuyla yere bıraktığı bisiklete yöneldi. Bisikleti kaldırdığında aklından geçenden emin olamadı. Bu bisiklet ikisini de kaldırır mıydı bilemiyordu. Fakat denemeden bilemezdi. "Arslan abi?" diye sordu küçük kız şaşkınlıkla. Arslan yakışıklı yüzüyle Ahsene baktıktan sonra önündeki kısma vurdu iki kere. "Bisiklet bisiklet demiyor muydun? Atla hadi!" Arslan Ahsenin kıpırdamadan durduğu yerde kendisine bakarken ki yüz ifadesine gülmeden edemedi. Ardından hemen konuştu. "Hadi mâhpare..." tehdit edercesine devam etti. "Beklemem bak!" Yeşil gözleri hemen açıldıktan sonra vakit kaybetmeden daha doğrusu Arslan abisi fikrini değiştirmeden hareketlendi küçük kız. Arslanın da yardımı ile oturdu önüne. "Mahpare mi?" dedi tam olarak telaffuz bile edemezken. "Hoşuna gitmedi mi?" diye sordu Arslan henüz hareket etmeden. Buna karşılık kafasını salladı hızla Ahsen. "Ne demek ki?" "Ay parçası..." dedi gözleri küçük kızın yeşillerine birkaç saniye takılırken. Ardından hemen toparladı kendisini. "Şimdi?" dedi sorunun cevabını yeniden almak ister gibi. "Şimdi hoşuna gitti mi?" Kocaman gülümsedi Ahsen. Saçlarından yayılan kokunun farkında olmadan bir kez daha salladı kafasını. "Hı hı.." ardından o da yeşillerini kahveleriyle buluşturdu. "Çok güzel." © Tüm Hakları Saklıdır kopyalanamaz, alıntı yapılamaz, başka yerlerde kullanılamaz. Mâhpare adıyla yazılmış wattpad üzerindeki ilk hikayedir.

Saraçoğullarının biricik kızları Feride, babaannesinin zoruyla iş hayatını öğrenmesi için holdinglerinde asistan olarak çalışmaya başlar. Fakat patronunun geceleri rüyalarını süsleyen adam olduğunu henüz bilmemektedir. Arslan Karahanlı'nın ise bu şımarık küçük kadınla başı derttedir! ••• Arslan terden ıslanmış saçlarını geriye iterek mayhoş bir gülümsemeyle kaplı şişmiş dudaklara tekrar kapanmadan önce çok netti. "Seni başkasına bırakmam. Sonucu ne olursa olsun, bu düğün olmayacak!" ••• +18 unsur barındıran bir hikaye. Yetişkin içerikten rahatsız olacakların okumaması rica olunur!