Kendi karanlığının kovaladığı kaçak bir adam. Yaralı ve yardıma muhtaç. Tam her şey bitti derken karşısına çıkan bir kadın. Melek kadar iyi ve güzel. İkisinin de geçmişinde kesişen noktalar ve kucağına düştükleri aşk... Onlara bu aşkı yaşamak mı düşecek yoksa ayrılık mı olacak sonları... Gerard ve Elisa'nın aşkının karmaşık hikayesi...

Bazen kader, insanı yüzyıllar öncesine; var olmaması gereken bir zamana götürür. Orkide Sonay, üniversite öğrencisi sıradan bir genç kadınken, büyükannesinden miras kalan gizemli bir madalyonla tüm hayatı altüst olur. Zamanın derinliklerine savrulan Orkide, kendini 19. yüzyıl İngiltere'sinde; aristokrasinin ihtişamı ve skandalların gölgesinde bulur. Artık öğrenmesi gereken görgü, kıyafet ve sofra kuralları vardır. Bu yabancı dünyada attığı her adım bir hataya, söylediği her söz bir şüpheye dönüşebilir. Düştüğü bu zaman diliminde tamamen yalnız olan Orkide, kendisine sahte bir kimlik yaratır ve tanıştığı yakışıklı, nazik yabancıya kendisini Aurora Ophelia Swan olarak tanıtır. Nazik yabancının ise Dük Williams'ın oğlu, Lord Christopher Williams olduğunu öğrenmesi uzun sürmez. Bu anlamsız çekime kapılmak istemese de onun yanında her şey doğru hissettirir. Sanki kader onları çok daha önce birbirine bağlamıştır. Aşkın en saf hâlini Christopher'da bulan Orkide, gelecekteki ailesini özlerken bir yandan da Christopher'ın yanında kalmak ister. Ancak geçmişte atılan her adım, geleceğin kaderini değiştirebilir. Zaman onları ayırabilir. Yüzyıllar aralarına girebilir. Ama bazı aşklar... evrenin dengesini bile değiştirecek kadar güçlüdür. Rory'nin tek bir sözü her şeyi özetler: "Sadece seninle tanışmak için 215 yıl geriye geldim." Geçmişe gitmek kolaydır... peki ya geri dönmek? Aşk, sırlar ve fedakârlık birbirine karıştığında... Orkide hangi zamanı evi olarak seçecektir? Wattpad ilk yayın tarihi: 04.07.2024

Hayatı, karmaşa ve mutsuzluk içinde sürüp giden Arya, bir gün tanımadığı bir ihtiyardan gizemli bir kitap alır. Kitabı okumaya başladıktan birkaç gün sonra rüyasında kendini, kitabın ana karakterinin yerinde bulur. Yoksa tüm bunlar rüya değil midir? (İlk bölümler biraz kısa, zamanla bölüm uzunlukları artıyor.)

*Tamamlandı* "Sence bizden bir cacık olur mu?" dediğimde önce bana öylece baktı, sonra kahkahalarla gülmeye başladı. Öyle ki boynumdaki kolunu çekip dizlerine dayadı ve katıla katıla gülmeye devam etti. "Lan ne gülüyorsun?" diye sinirle sordum. Teyzeler pencereye çıktı ve gözleri hemen bizi buldu. "Sussana lan, Allahın belası domuz!" dedim dişlerimin arasından. "Esra, kızım hayırdır?" dedi FBI teyze. Hayrı mı kaldı be FBI teyze? Aldık başımıza belayı işte. Ama seni kırmayayım. Hayırlı uğurlu olsun! "Yok Selma Teyze!" dedim gülümsemeye çalışarak. "Arkadaşı kızın biri taciz etti arka sokakta da, kriz geçiriyor şu an." Azman aniden gülmeyi kesti ve kaşları çatıldı. "Vay vah!" dedi diğer pencereden MİT teyze. "Su getireyim mi Akın evladım?" Azman'ın gözleri ona döndü. "Yok sağol Makbule Teyze. Alıştım artık..." dedi ve gözleriyle beni işaret etti. "Bu kızın tacizlerine." Rezillik yükleniyor...%94 Kapak Tasarımı: Gölgehayaller © Tüm Hakları Saklıdır.

Violet, 19. yüzyılda yaşamış, krallığının en asil kadınlarından biriydi. Krallığın prenseslerinden biri olarak hem ailesi hem de çevresi tarafından oldukça şımartılmıştı. Her şeye sahipti. Para, güç, konum ve buna aşık olduğu nişanlısı da dahil. Önünde mutlu ve huzurlu koca bir hayat vardı. Ya da en azından o böyle düşünüyordu. Kaderin ise başka planları vardı. Ölüm günü gelene kadar Violet, hayatının bu kadar çabuk alt üst olacağını bilemezdi. Yıllar ve yıllar sonra 21. yüzyılda mezarının önüne bir adam yaklaşacak ve ona yaşamak için ikinci bir şans verecekti. Tabii bu ikinci şansında bir hizmetçi olacağını bilmek Violet'i hiç olmadığı kadar ağır bir şoka sokacaktı. Ne de olsa kendisi eli sıcak sudan soğuk suya değmemiş kibirli ve şımarık bir prensesti...

Hadi ama nereden bilebilirdim ki okulun ilk gününden müdürün oğluna tekme atacağımı?!

Yetimhaneden kaçtığı günün gecesinde, dünyaya düşmekte olan bir meteorun parçasını kalbinde ağırlamak zorunda kalan Saye, o gece değişen yüzlerce çocuktan biri olur. Bu taşların küçük sahiplerini bulup onlarla bütünleşmesi, hiç şüphesiz onlara fantastik bir diyarın kapılarını aralayacaktır. Hayal taşları; Zihninin en derin arzularını bulup avuçlarını bu güçle doldururken, tam tersi olan Kâbus taşları; Hayallerinin ötesindeki kâbusu ortaya çıkarır. Ona bir albino görüntüsü vererek alay eden gücü ise Saye'ye gölgelerin hükmünü vererek önünde diz çökecekti. Bazı ruhlar vardır ki daima düşmeye mahkûm bırakılıp, kanayan dizlerinin acısı için göz yaşı dökerler. Saye'ye sunulmuş zamanda acı ne yazık ki artık ona gözyaşı değil, zevk verecek kadar yakınlaşmıştır. Evren, sihirle yontulmuş bir ruha sahipti. Sırlar gün yüzüne çıkarken macerayı da beraberinde getirecekti... ••• Bilimkurgu #1 Kapak tasarımı Limaei'ye aittir💙

MAHALLE İnsanın hayatında kimi anlar vardı ki, bir dönüm noktası ya da sıfırdan başlangıcı olabilirdi kişinin. Tek bir durum, tek bir mekan ya da tek bir insan yeterdi. Ve tek bir duygu. Kızgınlık olabilirdi, kırgınlık belki de. Kimi zaman mutluluk seni sıfırdan, yeni bir insan etmeye yeterdi. Fakat en çok aşk, dönüm noktası olabilirdi bir insanın. Nefretle başlamış, bir aşk. "Senin aklınla bir daha kuyuya inersem o kuyuda öleyim inşallah!" tek bir nefeslik kadar susup devam etti sonra. "Bula bula boynunda zincirle gezen sokak köpeğini mi buldun bana?" Tibet durdu. Adımları bir bıçağa rastlamış gibi kesilirken göğsünü yoklayan o kırgınlıkla henüz yeni tanışıyordu. "Tutku! Tutku! Tutku! Ne var? Adımı mı ezberliyorsunuz?!" dediğini işitti. Adının Tutku olduğunu ancak öğrendiği kız ondan gittikçe uzaklaşırken, son bir kulakla, zorlukla duydu sesini. "Bir daha bana boğazında zincirli bir köpeği layık görecek olursan, eve gelmeden önce bir barınağa uğrayıp sana köpek alacağım."