Ruhlar etrafımda kahkaha atarken gözümden usulca 1 damla yaş aktı Tüm acılarımın anısına, Tüm oyunların anısına, Tüm hayatımın anısına Önüm pusulu Kalbim yorgun Ve sonsuz bir boşluğa bıraktım kendimi İster sen buna Araf de İster boşluk Yada sonsuz bir yalnızlık abidesi Asla geri dönemiyeceğım bir yol bu benim için Ve ben pes ettim kaderin oyununda Diğer seçilmişle aynıydı kaderim Ve son yine mutsuzluk Yine hüsran, Yine çaresizlik Ve yine ölüm...... Herşey 1 damla gözyaşı ile başladı....... Kitap kapağı @serena_tsuki' ye aittir

Gerçek ailemi hiç tanımadım. Ben doğduktan kısa bir süre sonra beni bir yurda bırakmışlar. Ne bir not,ne bir iz. Sosyal hizmetler beni bir koruyucu aileden diğerine vermeye başlayalı on yedi yıl oldu. On altı yaşımı doldurduğum günün gecesi serinlemek için gecenin bir yarısında herkes uyurken havuza girmiştim. Suyun altında nefes alabiliyordum. Korktum ve kimseye söylemedim fakat günler geçtikçe bendeki değişimleri gizlemek gittikçe zorlaşmıştı. Ailem beni doktor olan bir aile dostuna götürdü fakat doktor hayatında hiç böyle bir şeyle karşılaşmadığını ve sanki bir kusur, bir hastalıkmış gibi çözümü olmadığını söyledi. Bunun üstüne koruyucu ailemle birlikte bu sırrı saklamaya devam ettik. Doktora gittiğimiz o günden beri bir yıl geçmişti ve ailem her geçen gün benden daha çok uzaklaşmıştı. Onları suçlayamazdım. ''Senin ne olduğunu biliyorum,biz buraya ait değiliz,'' diyen çocuğa güvenip onun verdiği adrese gittim. Benim gibi bir sürü gencin bulunduğu adeta bir element okuluna gelmiştim. Burada Ateş,Su,Toprak ve Hava olmak üzere dört ana dala ayrılıp benim daha henüz kabullenmeyi bile başaramadığım güçlerini kontrol etmeyi öğrenen bir sürü genç vardı. Eğer bu okulda olmayı kabul edersem, üvey ailemi ve arkadaşlarımı da geride bırakmak zorunda kalacaktım. Bir daha onları asla göremeyecektim. Normal ve sıradan hayatımın alışkanlıklarından hemen vazgeçebilecek miydim? Kafes'e, ait olduğum yere gitmeli mi bu şartları kabul etmeli miydim? Ben kararımı verdim. İşte benim hayatım, asıl o gün başladı. *(Avatar, Divergent, Hunger Games, X-Men, Gece Evi Serisi, Percy Jackson, The Mortal Instruments, Wizards Of Waverly Place karışımımsı olan ama şahsen o kurgulara bir şeyler eklerken zevk aldığım bir hikaye.) Alya Öztanyel

Tür:Fantastik,Gizem/Gerilim,Macera *Düzenlenecek* * Bir efsane doğuyor.. "Zaman tükeniyor," dedi Jackson sakin bir sesle. "Onu artık bulmak zorundayız. Bizden önce bulmamalı." James başıyla onay verdi ve elini hızla masaya vurdu. "Ya yanlış yerde arıyorsak?" * Kehanetler, olaylar, maceralar, korkular, yüzleşmeler.. Her şeyi yaşıyorduk ve artık bundan sıkılmıştım. Sürekli karşı tarafın hamlesini bekliyordunuz ya da saldırıyordunuz. Zaman çok değerliydi. * Hep ayrı ayrı kategorilerde vampir, fantastik, kurtadam, peri, elementler, mitoloji... gibi okuduk. Ama birbirlerinden farklıydılar. Ya hepsi birleşip aynı kişide olursa? Yeni bir karakter, yeni bir tür oluşturuyoruz! Değişkenler aslında her türlü kılığa girebilen varlıklar. Ayrıca her şeyi kontrol edebiliyorlar da.Bu muazzam bir güç demek! Ancak öldürülebilirler.. Aralarında bir bağ kurup tamamlanmaları gerek. Ayrıca değişkenler diğer bilinen efsanevi yaratıklara da dönüşebiliyorlar. Vampir, Kurtadam... Gizem ve Macera sizi bekliyor! Herşeyi öğrenmek için okumaya geçebilirsiniz... Umarım bu hikayeyi beğenirsiniz,ben şimdiden söylemek istiyorum, İyi Okumalar! Kapak için Design Knights'a teşekkürler. ©Tüm hakları saklıdır.

"Ben artık özgür olmak istiyorum. Tutsak değil. Benim hayallerim var. Toz pembe, mavi karışımı. Gri-Beyaz duvarlar arasında acı çekmek değil. Ben senin kuklan değilim. Neden deneylerini kendi üzerinde denemiyorsun?" Bilim Kurgu#8 ----> 19 Ağustos 2017 [Tamamlandı]

//KİTAP YENİLENME AŞAMASINDADIR. BÖLÜMLERİN YENİLENME DURUMLARINA GÖRE KURGUDA BAZI GEÇİCİ MANTIKSIZLIKLAR OLABİLİR// Yıl 2064 ve dünya 3. Dünya Savaşı'na doğru sürükleniyor. Bütün ülkeler silahlanırken Alexis Black ülkesini ve bir çok ülkeyi kurtarabilecek bir güce sahip olduğunu öğrendiğinde ne yapacak dersiniz? Tüm hakları saklıdır ©

Tanrıça Serisi-1, devamı Buzdan Cehennem'de. Avcı ve element kullanıcıları olmak üzere ikiye ayrılıyorduk. Ben ikisine de dahil olamıyordum çünkü avcıların aksine bir element kullanabiliyordum ; Ruh. Element kullanıcılarına dahil olamayacak kadar hızlı ve çeviktim. Ben bir Tanrıça Çocuğuydum hatta bundan da fazlasıydım. Hades'in ihaneti sonucu yıkılan tahtına ben geçmiştim , ben Son Tanrıçaydım. Titanlar ve onlarla birlikte olan tanrılara karşı , Olimpos'u son nefesime kadar koruyacaktım. Sevdiğim kişilerin yaşamaları için ; ya ölecektim ya da öldürecektim. Fantastik'te #4

5 arkadaş... Hava,Su,Toprak,Ateş ve..........Karanlık Büyük Bir Gelecek... Büyük Bir Savaş..

Oda çoktan dumanla kaplanmış görüşümü engelliyordu. Ciğerlerime hava çekmek için öksürüp hırlarken bir yandan da odadaki rafların arasında koşar adımlarla ilerleyip Brad'i arıyordum. Sonunda onu duvar boyunca uzanan dolabın dibine tünemiş bir şekilde buldum. Yanına eğilerek onu sarsmaya başladım ama kıpırdamıyordu bile. Canlı olduğunun tek belirtisi nefes alırken inip kalkan omuzlarıydı. "Brad!" Burada biraz daha kalırsam yanına da ben yığılacaktım. Kafamdaki bütün soruları bir kenara ittim, elimi çabuk tutmalıydım. Onu doğrultarak yüzüne vurmaya başladım. Uyanmalıydı. Tanımıyor olsam da onu burada bırakmazdım. Tüm vücudum yanıyor, durmaksızın öksürüyordum. Bilincimi kaybetmeden önce gördüğüm son şey Brad'in bağırarak burada ne aradığımı sormasıydı.

Ateş ve Suyun arasında ki dengeyi sağlayan bir çizgi. Ya o çizgi bozulursa? Ya birbirinden nefret eden iki ırkın vatandaşları, birbirine bağlanırsa?

Önüm arkam, Sağım solum, Acı. İyi Okumalar... Bitiş:14.11.2016