"Her şey için özür dilerim." "Bekle! Gidemezsin!" "Üzgünüm Luna. Hayatına girmemeliydim." Başka bir söz söylemeden gitti. Trenin uzaklaşmasını gözyaşlarımın akmasını engellemeye çalışarak izledim. Tren uzaklaştıkça bu çok daha zor oluyordu. Sarılmadı bile. Elveda bile diyemedi. Sadece af diledi ve çekip gitti. Gözyaşlarım yağmur damlaları gibi yanaklarımdan aşağı süzülmeye başladı birer birer ve ben orada durup ağlamaktan başka bir şey yapamadım. Artık adım Luna değildi, bana yakışmıyordu bu isim. İnsanlar tarafından "Terk Edilen Kız" diye anılmaya başlayacağım günlere kendimi hazırlasam iyi ederdim. 🌹🌟🌹🌟🌹 Merhabalar~! Bu benim ilk hikayem, orijinal bir hikaye olsun istedim! Bu kitap Moon Serisi'nin ilk kitabı, yani bu kitapta Luna'nın terk edildikten sonra yaşadıklarından bahsedeceğim. Umarım beğenirsiniz ve oyunuzla yorumlarınızı esirgemeyin, nya~!