Parmaklarımın doğuştan yetenekli olduğunu çok duydum. Yeter ki bir kalem ya da bir boya verin bana. Başka bir şeye ihtiyacım yok. Ama kalbim sevmeye yetecek mi bilmiyorum. Onun müziğini işiten parmaklarım titremeye başlıyor. Korkuyorum.

Onlar aşk denilen bu yolun sonunda bir mum gibi içten içe erimek de varsa razıydılar. (Bölümler birbirinden bağımsızdır.)

Gönlü olmadan evcilleştirdikleri şahinin kafesine bir serçe göndermişler. ~~~~~~ *Bu hikâyedeki kişiler, olaylar, mekânlar hayal ürünüdür.

Miray Daner ve Boran Kuzum'un canlandırdığı karakterlerin hepsini kapsayan bir feels kitabı.

"Bugün, bu şehrin işgalinin masada imzalanan o anlaşmalardan hakikate taşındığı gün. Bugün, bu milletin esas direnişinin başlayacağı gün. Siz şimdi diyorsunuz ki biz, milletin sesi olan biz, o sesin avaz avaz çıkması gereken bu vakitlerde o sesi keselim. Zulme sessiz kalma niyetinde olan varsa şimdi bu matbaadan çıksın; lakin hepiniz bilin ki ben zalimlerce çiğnenen bir toprağın üzerinde nefes almaktansa, o toprağın altında olmayı yeğlerim." Azize ve Cevdet'in oğlu tabip Necdet, Veronika ve Vasili'nin kızı Diana... İşgal altındaki bu şehirde Hilal ve Leon'un rollerinin değiştiği bir hikaye mümkün olsaydı neler olurdu? Ayna, yeni bölümleriyle Wattpad'de.

Yaşanmışlıklar değiştirir insanı. İçindeki çocuğu da yok edebilir, seçimleriyle gün yüzüne de çıkarabilir. Sonunda başaramayacak bile olsan "en azından denedin." diyebilmektir önemli olan. Okurken Efe'ye kızabilirsiniz. Zaman içinde yaptıklarından ders alarak, sindirerek değiştiğini göreceksiniz. Cihan başına geleceklerden sonra hayata tutunmanın, pes etmemenin önemini gösterecek sizlere. Sizleri Cihan ve Efe'nin engellerle dolu da olsa mutluluğa uzanan bazen eğlenceli, bazen hüzünlü, çokça da tutkulu yolculuğuna davet ediyorum. ❤️

Umut dolu bir hikayeleri vardı onların. Şimdi yeni mucize bahçelerinin arasında, en çok hakettikleri yerde; hür bir İzmir'de kuruyorlar yeni hayatlarını. "Sana açelya bahçeleri almak isterdim bu dünyadan. Nefse hakimiyeti anlatır bu çiçek. Bizim için hiç sönmeyen umudun gizemidir. Ne büyük şans ki, ben o açelya bahçelerinin mucizelerini senin gözlerine sığdırdım."

Efe ve Cihan hiç hesaba katmadıkları bir sorunla karşı karşıya kalmıştı. Duygularını reddedip bir kenara atamamışlardı. Bunun için verdikleri savaşın yaraları birbirlerine baktıkları her an iyileşmişti. Efe hayatının anlamı olan mavi gözlerin içindeki ışık için elinden geleni yapacaktı fakat bu yeterli olacak mıydı? Dökülmüş gül yapraklarından birini aldı, "Bak pes etmişler, sihre olan inançlarını yitirmişler ve ayrılmışlar birbirlerinden ama günden güne eriyip gitmişler." diyerek Cihan'ın yanına eğildi, ellerini tuttu. Cihan yaşlı gözlerle ellerini tutan ellere baktı. "Söz veriyorum sana sihirlerimi yalnızca bizim için yapacağım, değneğimi bu defa bizim için sallayacağım. Yeter ki bırakma ellerimi. Dökülmemize izin verme Cihan." 03/10/2018

Antik Yunan'ın daha önce duyulmamış efsanevî aşkı gün yüzüne çıkıyor...

"Her şey için çok özür diliyorum senden ama pişman da değilim olanlardan çünkü o gece olmasa sensiz günlerimin nasıl olduğunu hiç hatırlayamayabilirdim. Ben bu fikirle, bu ihtimalle yaşayamam Hilal. O yüzden şimdi sana bir soru soracağım. Akabinde de sana elimi uzatacağım. O eli tutarsan sana yemin ediyorum ki bu dünyadaki günlerimin sonuna kadar bırakmayacağım elini ve ışıksız ömrümün tek gecesine açan bu çiçeği sonsuza kadar yüreğimde yaşatacağım. Şimdi soruyorum sana Hilal, Türk kızı Hilal, kalbimin, benliğimin tek sahibi Hilal, benimle evlenir misin? Benimle evlenip eşin olmanın mutluluğunu bir ömür yaşamama izin verir misin gecemin kraliçesi?"