Hayatım, fotoğraf kareleri gibi gözümün önünden geçerken duygularım bir ip misali birbirlerine karışmıştı. Sessizlik, yanımda var olan tek şeydi. Gözlerimi karşılayan büyük beyaz ışık beni hayallerimin, duygularımın içinden çekip almak istercesine parlıyordu. Daha fazla direnemediğimi hissettiğimde göz kapaklarımı isyan edercesine araladım. Işıkla karşı karşıya geldiğimde iç çektim, yine aynı yerdeydim. Hiç bir değişiklik yoktu. Başımı mavi örtü kaplı sedyeden kaldırıp küçük beyaz odaya baktım '' Bu günlük bu kadar yeter mi?'' ayaklarımı yere sarkıttım. Her zaman ki, her gün ki gibi soluk ve beyaz tenim karşıladı gözlerimi. Üstümdeki beyaz elbiseyi bacaklarımı örtmek umudu ile çekiştirdim. Sarkıttığım ayaklarımı yere kenetledim ve sedyeye yaslandım. Beyaz odanın içinde kaybolan kapı aralandı. Gelen Semih'di, yanıma yaklaşırken gülümsedi, gülümsedim '' Nasıldım? '' Kafasını salladı ve ellerini kaldırdı ''Her zamankinden çok daha iyi'' Ellerini kafamdaki iğnelere yöneltti tek tek çekerken devam etti ''Nasıl hissediyorsun?'' Dudaklarımı büzdüm ''Bilmiyorum, nasıl hissetmeliyim?'' Elbisemin omuzlarını düzeltti ''Daha iyi hissetmelisin, git gide iyileşiyorsun'' Yüzüme minik bir gülücük taktım, ''Sevindim''

© Tüm Hakları Saklıdır. Karanlık Aşk ile başlayan macera Veliahtlar ile devam ediyor! Asal, Masal, Hale ve yoncanın dördüncü yaprağı Bahar... Üç yapraklı olduğunu sanan yonca dördüncü yaprağını keşfettiğinde hayatın kanayan dizlerinden çok daha fazlası olduğunu öğrenecekti. Yaprakların her biri, kendi hikayelerini yazmak isteyince dostlukları ve aşkları ile sınanacaklardı. * * * Dirseğimin üzerinde doğrulunca baktığım yerin çim değil de yoncalardan oluşan bir alan olduğunu fark ettim. "Batıl inançlarım yoktur ama hiç kimseyi de basit bir karahindibadan şans isterken görmedim. Şansa ihtiyacın varsa dört yapraklı yoncaya sahip olmalısın." Beni duymuş muydu? Ne yaptığımı görmüş müydü? Onu bunu bırak, inanmamasına rağmen benim için dört yapraklı yonca mı arıyordu? "Dört yapraklı yoncaya inanmam," dedim. "Çünkü daha önce hiç görmedim." "Bence şansı getiren, dördüncü yaprak."

Nefesinin yanağıma ve kulağıma çarptığını hissettim. "Kaybetmekten korkuyorsun." "Hayır." Haklıydı ama bu sırrım sayılmazdı. "Soru sormadım. Tahmin ettim ve gözlerinde beni onayladı." Cevap vermedim. Birazda olsa geri çekildi. Ukala gibi bir hâli vardı ama yüzü sesinden anlaşılanın aksine gayet ciddiydi. Açtığı mesafeyi tekrar kapattı. "Kusursuza sahip olacağım." Farketmeden ağzımdan iki harf çıktı. "Ha?" Yüzüne daha önce hiç görmediğim diğerlerinden biraz daha belirgin ama silik bir gülümseme yerleştirdi. Ve sonra eski halini aldı. "Sırrım bu." Kusursuza sahip olacağım da ne demekti. Zil çaldı ve herkes dağılmaya başladı. Aaron'da kalktı ve tam gidecekken seslendim. "Bu bir sır sayılmaz. Kusursuzdan kastın neyse daha sahip bile değilsin." Rutin silik gülümsemesini yerleştirdi. "Değilim." Arkasını dönüp kapıdan çıkmadan önce zor işittiğim birşey mırıldandı. "Henüz."

Romantizm #3 "Sen de gözlerine bir deniz hapsetmişsin sanki. Denizden uzak kalmaya dayanamayan ben, bu gözlerde en çok ihtiyaç duyduğum suların varlığını buluyorum." Denize tapan adamın bu her kelimesinden samimiyet akan ifadesi beni en derinlerime kadar Atlas benliğiyle doldurmuştu. "Artık deniz bende de başka şeyler ifade ediyor. Hem de çok güzel şeyler ama içinde her şeyden önce Atlas Aladağ olan şeyler." Bana yumuşak fakat bir o kadar da koyulaşan elalarıyla bakarken aramızdaki görünmez iplerle birbirimize biraz daha bağlandığımızı hissediyordum. * "Bu hikayenin tüm hakları bana aittir. Herhangi bir çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır."

Dışarıdan bakan bir göz tarafından biraz çılgın, biraz deli, biraz enteresan ve fazlaca sert gözükse de aslında son derece samimi ve ileri görüşlü olan bir kız, Sumru Umay. Sevdiği insanlara karanlık yüzünü göstermekten pek de haz etmeyen ve sevmediklerinin ölümü olan bir erkek, Alaz. Umay'ın diğer üçüzleri olan Ugay-Tugay. Yakın arkadaşlıklar, uzun yıllık dostluklar. Ve elbette düşmanlıklar. Bu yolda ilerlemeyi düşünen Alaz, Umay'ı elde edebilecek mi? Yoksa Umay her zamanki garipliklerini mi konuşturacak? Egoistliğini kabul etmeyen iki Egoist Veliaht'ın hikayesi!

İyilik yapan iyilik bulur

Hayat bazen acı bazen tatlıdır. Bazen kendini uzayda, bazen çölde, bazen sonsuz bir aşkın içinde olmak istersin. Kitaplarına gömülür hayatında eksik olan aksiyonu, aşkı, macerayı, dostluğu, heyecanı arar, kitabın içinde kaybolursun. Kitap bittiğinde içinde kocaaman bir boşluk oluşur, sonra yeni bir kitaba başlarsın. Bu böyle sürer gider. Taki sen de bir kitap karakterine dönüşüp hayali dünyanda yolculuk edinceye kadar. Küçükken Heidi, Pamuk Prenses, Sindirella, Micki Fare, Alibaba, Kırmızı Başlıklı Kızlarla büyüdük. Yine kitaplar ve karakterlerle büyümeye devam ediyoruz... 20.12.2016->Kurgu olmayan #14 28 Ocak 2017 ->Kurgu Olmayan #26 8 Mart 2017- Kurgu olmayan #19 8 Nisan 2017- Kurgu olmayan #13 3 Ağustos 2017-Kurgu olmayan #30

Ölümün sıcak nefesi ensesini okşarken günahın harlanan ezgisi balçıkla sıvanmıştı. Babasının gölgesi ve esareti altında yaşama tutunan, sol yanındaki acılarıyla perçinlenip, kozasındaki duvarları tırnaklarıyla kazıyan bir kız. Avuçlarında kırık kanatları, ruhuna satır satır işlenen bir aşk. Tüm hayatının çetrefilli yollarında düşe kalka yaşarken, lisenin ona getireceklerinden habersizdi. Nefretin soylu nefsi yaşamın içinden kopup gelen vaveylaydı. Ruhunun dibini günahlarıya boyamış, cehennem azabıyla yanmıştı. Kaçınılmaz sonun şafağında öfkesini ve nefretini harlarken planlarında olmayan tek şey ruhu yaralı bir kızın pençelerindeki tutkuyla bezenmiş ihtirastı. "Ruhumu ruhuna diktim. Bir daha ne sen çözebildin o ilmikleri ne de ben."

#Dikkat Bağımlılık Içerir# !!!""""Klasik bir mafya hikayesi değildir"""!!! "Kapak tasarımı için Fetv63 e teşekkürler" -"Kırgınım sana pislik!"dedim nefretimi belli ederek -"Neden ne yaptım sana Azra neden kaçıyorsun benden"bide soruyor pislik! -"Hayatta en değer verdiğim şeyi aldın lan benden" -"Neyini aldım senden"soruyor musun bide -"İlk öpücüğüm hayvan herif" -"Senin sevdiğin benim tabi bana verecektin" -"Benden ilk öpücüğümü sarhosken aldin Kaan hatırlamıyorsun bile belki senin için değersiz bişey ama benim için en kıymetli şeydi ben ilk öpücüğümü kocama verecektim"sözümü bölen şey sıcacık dudaklardı. -"O anı gayet iyi hatırlıyorum sana bir sır vereyim mi Azra bana ilk öpücüğünü veren kızdın ve belli mi olur belki ilerde kocan olurum" (Bir bölümden kesit) OKUDUĞUNUZ HIKAYE BENİM İKİNCİ HİKAYEM. EMİNİM Kİ SEVECEKSİNİZ LÜTFEN VOTE VE YORUMLARINIZI EKSİK ETMEYİN Sizi seven yazarınız:Gizli_hatun Tüm hakları Gizli _hatun da saklıdır.

"Kahretsin! Yalanlarla doluyum ve vicdan azabı çekiyorum" "Sıla, bu yalanı Savaşa anlatmalısın" "Yapamam Nehir.. Savaşı kaybetmeyi göze alamam" "Ama ona yalan atmayı göze aldın.."