Hiç bir kaçışın olmadığı dört duvar düşünün, karanlığına gittikçe sizi çeken... İşte o düşünmekten bile çekindiğinz dört duvar ben ve ruhumun sıkıştığı yer.Ama ben mecburum kaçmaya,saklanmaya hatta görünmezliğe, Evet,evet tam olarak istediğim şey görünmezlik,görünemiyim ki bulamasınlar beni... Neyden mi kaçıyorum?Ya da doğru soru şöyle olmalı 'Neden mi?'... Çünkü sizin sadece hayal gücünüzde oluşturup sahip olduğunuz o özel güçler varya?Ben onların en lanetlisine sahibim çünkü peşimde kiler o gücün peşindeler, Ben 'Medusa' ya da siz,'Uzay gözlü kız' da diye bilirsiniz...Kaçışın hayat bulduğu hikayeme hoşgeldiniz... [Arkadaşlar hikayem başka bir kullanıcı tarafından kopyalanarak tekrar yayınlanıyor.Lütfen o kitabı kale almayın çünkü kitabın orjinali budur.]

Kızıl saçlı denizkızı, yeşil yosunlarla kaplı denizinden kaçtı. Her gece hüzünle seyrettiği yıldızı için, nefes alamamak pahasına uzaya kaçtı. Deniz öfkelenip taşarken denizkızı yolunu kaybetti. Göktaşları yol tarif ederken gezegenler yoldaşı oldu. Yıldızını buldu, ona sarıldı. Denizkızı yıldız oldu. 05.06.17

Düzenleniyor Uzay'ın en derinliklerinde, bir galakside ve o galaksinin bir gezegeninde, Dünya adında bir gezegende yaşayan bir çocuktu o... Belkide günün birinde tek ve en büyük hayalini gerçekleştirmişti bile. Ve belkide şu anda uzayın derinliklerinde, bir uzay üssünde. -UZAYLI- Gabriel yıllarını vermişti. O yıllar boşa gitmemiş çalışmış, didinmiş ve yüksek bir dereceyle bölümünü en iyi şekilde bitiren sıradan öğrencilerin içindeki sıradan bir kızdı sadece. Onu yaşıtlarından ayıran tek şey, o aslında şu an uzayın en derinlerinde. -Kayan yıldızların en büyüğü denk geldi ki ona, böylesine büyük bir dileği kabul oldu.- İzinsiz hikayenin herhangi bir yerinden alıntı alınıp, çalınırsa yasal işlem başlatılacaktır

Mizah #5 Gittiği düğünde düğün pastasını mahveden, yanlışlıkla bikiniyle mescite giren, yaşlı teyzelerini öpüşürken basan, kimin eli kimin cebinde anlayamadığınız karmakarışık aşk hayatları ve entrikalarıyla ikizlerin hayatına hoşgeldiniz. **Bol kahkaha ve gülmek garantilidir!** ****Tüm hakları yazara aittir çalınma ve kopyalama gibi durumlarda yasal işlem başlatılacaktır.**** ****Wattpaddeki ilk ve tek İkizin Varsa Konuş! Adlı Hikayedir****

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

"Lokum gibi adamsın,fıstık gibi sözlün var,benimle neden muhattap oluyorsun?" "Çünkü fıstıklı lokum sevmem." ©23042015 Tüm hakları saklıdır.

Onun gri kaldırımda oturup sigara içmesini bekleyen küçük kızdım ben. Bakışları bana döndüğünde 'Acaba ne için kızacak?' diye kendini korkutan Ufaklıktım ben. Gülümsediğinde ona hayran olan, onun güzelliğinden canı yanan biriydim ben. Bana sarıldığında bulutların üzerinde uçan onun Küçüğüydüm ben. Ben Su Yıldırım, Uygar Aral'ın kutsanmış olduğunu düşünen küçük kız. ★★★ 'Sigaran mı ben mi?'diye sordum, Güldü. sonra bir duman daha soludu olabildiğince.'Sigarama sebep olan sen.'dedi. ★MERVE GEZİCİ★

Siyah ve gri karışırsa ne olur? Ve siyah gri olana dek karışmaya devam etti. Beyaz duruluğunu yitireceğini bile bile savaşından vazgeçmedi. Duru ve Araf. Birbirlerinin ne zıttıydı ne de aynısı. Biri siyahtı biri gri. İkiside Araf'ta kalmıştı. Birleşince bütün olamıyor,birleşmeyince eksik kalıyorlardı. İşte tam o zaman tanıştılar. İkiside Araf'tayken. ***** Onu inceledim. Siyah ve içinde kaybolacağın gözler,siyah ve mükemmel saçlar,abartıya çalmayan kaslı,ama tahmin ettiğimden güçlü bir vücut. Ve vişne rengi dudaklar. Tek renkli noktası, siyahın içinde ortaya çıkmak için çırpınan bir kırmızı. Çok sert olmalıydı ismi. Bir o kadar masum. " İsmin ne?" "Araf." Araf işte buydu. "Araf nasıl güveneceğim ben sana? Hiç konuşmuyorsun bile!" Gözleri dudaklarıma kaydı ve bana yaklaştı. Aramızda nefes kadar mesafe vardı. Kalbim deli gibi çarpıyordu. Gözlerimi kapattım. "Sakın bana güvenme.Ben güvenilmezim.Güvenirsen hata yaparsın." Nefesini yüzüme üfledi ve gitti. O buydu işte. O Araf'tı.

"Gittiğim alışveriş merkezi nasıl hayatımı değiştirebilir??? "gibi bir cümleyle başlayacağımı düşünüyorsanız yanılıyorsunuz.Ne yani ben öyle şeylerle başlayamam oğlum.Daralırım ben oğlum.Ben bu hikayeye ancak "Hayatıma giren bir öküz nasıl olur da evimin kapısına 'Dikkat öküz çıkabilir!' yazacak duruma getirebilir???"gibi bir cümleyle başlarım.

Eğer sorgularsam, hiç tanık olmadığım şeylere tanık olacaktım. Ben sorgulamak istemiyordum. ** Ceset gibiydi. Ölüm gibiydi. Ölüm.