Cesaret dünyadaki tüm silahlardan daha üstün bir silahtır...... ~~~~~~~~~~~~~~~~~ İtalya'ya geleli neredeyse 15 yıl oldu ve şimdi geri dönüyorum burada pekiyi yerlerde dolaştığı mı söyleyemem ama en iyisi bendim bunu kesinlikle söyleyebilirim . Çok kişiye acımasız davranan bu hayat benim yüzüme hep güldü hem bilindik , hem de bilinmedik kariyerimde muhteşem şeyler başardım. Bu arada adım Umut İtalyanlar bana Speranza ya da Spero derler bunlar onların dilinde de umut demek . 25 yaşındayım 10 yaşındayken Roma'ya gönderildim aynı yerde kalmayarak birkaç farklı şehir ve ülke dolaştım. Gönderildim dedim ya hani 😒😒😒 sizce kimin tarafından .....? ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Boynuma ve kulağıma doğru gelen sıcak nefes beni meraklandırmak için yeterliydi. Ve ardından o ses ...... Bu kadar gürültüye rağmen gayet net duyduğum o ses ... : - Senin dışında burdaki herkesi tanıyorum güzelim ...... ismini soylemen karşılığında almaya çalıştığın viskiyi verebilirim istersen ..... - Etrafımdan defolup gitmen karşılığında buradaki en pahalı içkiye ne dersin Araf Karakum ? ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Annem ve babam, bana karşı hiçbir zaman, o sevgi dolu ve ilgili anne babalar gibi olmadılar.O yüzden ben de küçüklüğümden beri kendimi, rengârenk hayaller kurarak mutlu etmeyi öğrendim.En sevdiğim hayalin rengi ise beyazdı.Beyaz bir gelinlik... Beyaz, mutluluğun, aşkın ve bir gün kendi yuvamı kurabileceğimin müjdecisiydi.Bu evde kavuşamadığım huzura, kendi kurduğum yuvada sahip olacağıma gerçekten inanarak büyümüştüm.Oysa şimdi ailem bu hayalimi de elimden almıştı.Benimle hiçbir ilgisi olmayan bir olaydan dolayı, hiç tanımadığım ve civardaki herkesin Deli diye bildiği bir adamla evlenmek zorundaydım. ❤ Tüm ilçede deli diye tanınan bir adam: Emre. Aradığı şefkatı ailesinden bile görememiş, tekhayali bir gün sevdiği adamla evlenmek olan bir genç kız: Elif. Ve zoraki bir evlilik. Kimsenin bilmediği bir psikolojik sorunla boğuşan Emre ve Emre'yi tanıdıkça ona karşı anlayamadığı bir şekilde merhamet duymaya başlayan Elif, gerçek bir aile olabilecek miydi? Emre tekrar delirmeseydi; belki...