Posłałem jej inny uśmiech niż wszystkim innym łatwym i niewartościowym laskom. Ten był taki troskliwy. Inny. Czułem że ja kocham, a ona kocha mnie. ▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪ Moje wyobrażenie historii Evy i Chrisa *od razu pisze że główni bohaterowie nie są w związkach*

Gdzie on pisze listy ponieważ nie może pogodzić się ze śmiercią miłości swojego życia.

Zapraszam na drugą cześć ff o Chrisie i Evie. Eva po wydarzeniach które działy sie w Oslo wyjechała z mamą. Tam poznała nowego chłopaka Larrego. Eva ogranicza kontakty z przyjaciółmi a tymczasem Noora ukrywa sekret który mógłby odmienić los relacji między Chrisem a Evą.

Od zerwania z Jonasem Eva zaczęła spotykać się z Chrisem. Jednak czy można to nazwać "normalnym" spotykanie się? Z pewnością nie - ich relacja polega głównie na spaniu ze sobą oraz imprezowaniu w każdy weekend. Do tej pory tej dwójce zupełnie to nie przeszkadzało i lubili taki styl życia, ale Evie coraz bardziej zaczyna się to wszystko nie podobać. Jak postąpi dziewczyna? Czy uda jej się przekształcić tę relację w zupełnie coś innego?

- Kochasz mnie?- spytałem, mimo, że znałem odpowiedź - Nie - odpowiedziała bez zająknięcia, unikając jakiegokolwiek kontaktu wzrokowego. Przybliżyłem się tak, że niemal się dotykaliśmy. Przeszły mnie dreszcze, zauważyłem, że ją też i dało mi to cholerną satysfakcję. - Powiedz to jeszcze raz, ale tym razem patrz mi w oczy. - wyszeptałem . Tak zrobiła. W końcu widziałem jej zielone oczy, przez które zapominałem jak się oddycha. Otworzyła usta, ale zaraz potem je zamknęła i potrząsnęła przecząco głową. - Nie mogę. 30.04.2017 #181 w fanfiction

Chris nie przejmuje się nikim i niczym, nie przywiązuje wagi do zawierania przyjaźni czy związków. W jego nędznym życiu jedyne co sprawia mu przyjemność to imprezowanie. Chwila zapomnienia. Zapracowani rodzice nie nauczyli go zbyt wielu wartości, właściwe nie nauczyli go niczego. Chłopak zmieniał już kilka razy szkoły, głównie przez nieodpowiednie zachowanie i udział w bójkach. Teraz, musi to zrobić po raz kolejny, ale tym razem w jego życiu pojawi się ktoś nowy, kto wreszcie wywoła prawdziwy, szczery uśmiech na jego twarzy. Eva wprawdzie ma wszystko: przyjaciół, chłopaka, kochająca mamę i całkiem dobre oceny. Jej jedynym celem jest jakoś przeżyć ostatni rok szkoły. Jednak chciałaby coś zmienić, przecież jeśli ma się wyszaleć, to to jest odpowiedni czas. Niestety na jej nieszczęście nagle wszystko zaczyna się psuć. Nie może też dogadać się z chłopakiem, który w pewnym momencie staje się jej obcy. Dużo zmienia się gdy w jej życiu pojawia się Chris. Na początku wydaje się, że wszystko komplikuje, jednak po pewnym czasie dociera do niej, że to on jest powodem prawdziwego, szczerego uśmiechu na jej twarzy. - Oni są razem, prawda? - Zdecydowanie są czymś, ale nawet oni nie wiedzą czym. WAŻNE! - Akcja rozgrywa się w USA, bohaterowie są w ostatniej klasie, senior year czyli mają 17/18 lat - Postaci z serialu, ale myślę, że jeśli ktoś nie oglądał to nie będzie problem - Zawiera wulgaryzmy Proszę dajcie szansę temu ff, wciąż się uczę, ale może akurat wam się spodoba? :) Nie zrażajcie się na początku, z każdym rozdziałem postaram się być lepsza. Proszę o dużo komentarzy, przyjmuję każdą opinię, więc piszcie śmiało jeśli macie jakieś uwagi i nie obrażę się jeśli też zagłosujecie ☺️

"-Chris?!- oderwałem sie natychmiast a ochota na wszelkie inicjacje seksualne przeszła mi w momecie wypowiedzenia tych 6 liter.- Nie jestem Chrisem Eva-spojrzałem na nią z pretensją. -Boże, przepraszam- powiedziała błagalnym tonem.-Przepraszam, jezu- złapała sie za głowe wkładając wcześniej ściągnięte prze zemnie ubrania.-Ide.. ide pod prysznic- rzuciła wychodząc z pokoju. Widziałem na jej twarzy niesamowite zaskoczenie i zażenowanie. Wziąłem głęboki wdech i zacząłem analizować to co sie właśnie przed chwilą odjebało." SKAM SEASON 4

Nie sądziłam, że kiedykolwiek poczuje się tak jak wtedy.

"Moją szyję całował nowopoznany chłopak, a Chris tańczył z dziewczyną, ktorej imienia nie znałam. Mogę się założyć, że on też nie zadał sobie trudu, żeby je poznać. Całował ją, ale patrzył na mnie, gdy z głośników słychać było "I only call you when it's half past five; the only time I ever call you mine". Później odwrócił wzrok, a mnie uderzyła świadomość, że oboje znajdujemy się teraz w niewłaściwych ramionach." Eva właśnie skończyła związek z Jonasem. Ma zamiar zacząć żyć pełnią życia i odpowiadać na wszystko "tak" zamiast ciągle odmawiać. Do czego ją to doprowadzi? Chris ma wszystko. Dużo znajomych, możliwości, pewną przyszłość, pieniądze , mnóstwo chętnych dziewczyn, którym nie przeszkadza to, że chłopak nie zna ich imion i prawdopodobnie dzień później już nie będzie o nich pamiętał. Czy mając to wszystko można czuć się tak, jakby nie miało się kompletnie nic? (Eva jest na początku drugiej klasy liceum, a Chris w trzeciej)