Batmakta olan kanalını kurtarmak için her yolu deneyen Güven, en son çare olarak bir çıkar ilişkisi tezgâhlayıp durumu kurtarmaya çalışır. Okuduğu bölümün hiçbir hayrını görmeyen Şirin için hayat tepetakla gitmektedir. Ve bu nedenle de çıkar ilişkisi tezgâhlayan güvenilmez bir adamın planına ortak olur. İki farklı karakter tek bir amaç için birlik olurlar, para için! Çıkarları uğruna birçok duygudan da ödün vermek zorunda kalırlar. Ne var ki bu kadın ve erkek kendilerini karı koca olarak bulduklarında temas ateşli, duygular tamamen çıkar amaçlı olur. Kendilerini bir anda sosyal medyanın fenomen çifti olarak bulmaksa muhtemelen ikisi için de yeni, cezbedici ama hiç şüphesiz çok kazançlı olmaya başlar. İşte karşınızda Ferhat ile Şirin'in modern, ihtiraslı ve çıkar üzerine kurulmuş hikâyesi!

Denizin maviliğinden sıcak kalpli iki insanın hayatına uzanan deli bir aşk romanı... Bir varmış bir yokmuş berrak bir denizin içinde güzel bir deli maviyle, yemeklere fısıldayan havalı bir adam varmış ve bu hikâye denizin tam da ortasında başlamış. Ardı sıra kattığı bavuluyla birlikte yanına bolca aldığı çılgınlıklarıyla yeni hayatı için çıktı yola. Yaşadığı hayal kırıklıkları geriye bırakıp iş hayatı için Atina'ya gelen Sezgi kendini daha ilk günden maviliğin en derinliğinde buluverdi. Kendi hayatından çok başkaları için yaşadığını fark eden Konstantinos için artık hayatını bir savaş meydanından çekip kendi için yaşamayı seçti. Yunanistan'ın en iyi şeflerinden biriydi. En iyisi için daha fazla mücadele ederken mavinin en şanslı tonuna denk geldi. Bu iki insanın yolu tam da denizin ortasında kesişti. Yemek yapmayı çok seven adam, yemek yemeği çok seven kadının en büyük şansı olduğunu düşündü. Hayallerin yaşandığı, aşkların gözlerle konuşulduğu, yemeklerin bolca tüketildiği ve tenlerin sır tanımadan bolca birleştiği bu delilik için hazır olun.

Polis Bey Ahmet Emir'cim: Nasıl görmedim seni İnci: İşinin başında olduğundan görmemiş olabilirsin İnci: Vurmuşsun adama ters kelepçeyi İnci: Kaşların çatık çatık etrafa bile bakmıyordun. Polis Bey Ahmet Emir'cim: Seni görseydim çatık çatık durmazdı kaşlarım.

"Kendi odanda mı yatacaksın, benimle mi?" diye sordu. "Neden sordun ki? Hep seninle yatıyorum zaten." "Öyle de... Şimdi içki içtik ya, tedirgin olmanı istemem." dedi. Kalbimden daha ne kadar taşabilirdi. Başlama tarihi 10.04.2020 Bitiş tarihi 16.07.2020 Orijinal hikayemdir. Çalınması, kopyalanması, alıntı yapılması durumunda yasal haklarımı kullanacağımı bildiririm. #15 Genç Kurgu 09.11.2020 🎉🎊 #12 Genç Kurgu 12.11.2020 🎉🎊 #8 Genç Kurgu 14.11.2020 🎉🎊 #1 Aksiyon 24.11.2020 🎉🎊 #2 Genel Kurgu 05.04.2021 🎉🎊 #1 Macera 08.07.2023 🧿🧿

"Kış güneşi deyip geçmeyin. Aşık olduğum adamın yüzüne vurduğunda benim kalbimi parçalardı." Onun için hissettiğim şey tam da buydu. Bir bardak suyla başlayan hikaye kan dolu bir yatakla son buldu. Ben Alaz. Hayatı tek bir günde ikiye ayrılan kadın. **08.03.15** "Ben o gece orada ölmeliydim. Ama Tanrı beni bağışlamadı ve yaşamaya mahkum edildim." Elimin değdiği ışığı mahvedeceği biliyordum. Ama yine de ona kapıldım. Ben Kenan Ali. Yitirdiklerinde boğulan adam.

"İntikam yolculuğuna çıkacaksan kendin için de bir mezar kaz." Parti ışıklarının sönmediği, topuk seslerinin eksik olmadığı ve kahkahaların hiç dinmediği bir cennetti Beyaz Konaklar. Adını sitenin zirvesine yapılmış, bembeyaz, görkemli konaktan alıyordu. Herkesin hayalini kurduğu ama her hayalini kuranın ya da parası olanın içine giremediği, İstanbul sosyetesinin görkemli dünyası.. Buzdağının görünmeyen kısmında ise bambaşka bir hayat yatıyordu. Yalanlar, yasaklar, entrikalar ve en yakınların bile birbirine ihaneti.. ama bunları kimse görmez, duymaz, duysa da inanmazdı. Çünkü burada entrikalar ışıklar söndükten sonra kapalı kapılar ardında yürür ve Beyaz Konaklar'da olan sadece Beyaz Konaklar'da kalırdı. Taa ki ardlarında bıraktıkları küçük kız çocuğu, intikam için geri dönene kadar... *** Bu hikaye tamamen hayal ürünü olup, gerçek kişi, kurum ve kuruluşlarla ilgisi bulunmamaktadır. • Gelişmeleri @beyazkonaklar instagram hesabından takip edebilirsiniz! • Yayınlanma Tarihi 24.06.2019

Yankı gökyüzünü izlemeyi seviyor. Yeşil gözleri, gün batımında alev alan Anka'yı arıyor. Ona inanıyor. Yirmi iki yaş efsanelere inanmak için geç değil, ama kız çocuğu olmak için geç, biliyor. Zihninde bir karanlık; onunla aynı adı taşıyor. Onun olduğu yerde nedense hep yağmur yağıyor. Hissediyor; yağmur daima dilinden anlıyor. Giray az önce ortadan kayboldu. Zaman, onun için tersine akıyordu. Önünde gelecek değil, geçmiş duruyordu. İçinde bir yangınla doğdu, dumanı onu önce sardı, sonra boğdu. Yalnızlığın bıraktığı yakasını Yankı tuttu, adı anneye benziyordu. Ama gri gözler annesini hatırlamıyordu. Hesaplıyordu; yirmi yedinci yaşına mezarda basıyordu. Genç kadın yürüdü. Yeşil gözleri, yağmur için toplanan kurşuni renklere takıldı. İçindeki karanlık, ona belirsizliğin adını fısıldadı. O buradaydı. Yalnız kalmış bir çocuk gülüşü, geçmişten kopup geldi. Zaman geçti, yağmur yağdı. Bulutlar yeryüzüne çöktü. Yeşil gözlere duman yansıdı. O buradaydı. Dumana benziyordu. Ne kadar da belirsiz... Zamana karışıyordu, ne kadar da belirsiz. Geçmişten geliyordu, ne kadar da belirsiz. O buradaydı. Gözlerinin rengi gri, ne kadar da belirsiz... O kesinlikle buradaydı. Güneş battı. Anka'nın kanatları alev aldı. Yangının izleri gökyüzünde yankılandı. Ay karardı. Zaman geriye aktı. Geçmişte bir çocuğun sıkıştığı yalnızlık dumandandı. - Görebiliyorum, yaşın büyük. İçin çocuk. Giray, biliyorsun vicdanın kulakları sağırdır. Çocukken vicdan dilsizdir. Dedin ki insanla doğar vicdan, yalnızdır. Bir çocuk kadar güçsüz ve çiğdir. Daha büyümedin, bu çocuk kalbine dardır. Merhametin ıslak ve kirlidir. Vicdan insanın içindeki tanrıdır. Bilirsin, tanrının çocuklarla arası iyidir. - Bu kitap sizi gülmekten öldürmez ama eğlendirir. Sizi hüzne boğmaz ama eser miktarda ağlatabilir.

[Tamamlandı] Bazen baktığımız ile gördüğünüz aynı olmayabilir... Tıpkı, kimsesiz bir kızın aslında sandığımız kadar yalnız olmadığını göremediğimiz ya da dışarıdan nemrutlukta kimsenin eline su dökemeyeceği bir adamın kalbinin aslında bir çiçek bahçesi olduğunu göremediğimiz gibi... Güven, sadakat ve aile üzerine kurulu bir hikayenin kahramanları bize gördüklerimizin ne kadar da eksik olduğunu, baktığımız pencereyi biraz daha aralamamız gerektiğini anlatacak... Ece ve Cesur üzerinden devam eden hikayede onların en sevdikleriyle birlikte sıcacık bir yolculuk yapıyoruz... Așk, dostluk, kardeşlik ve aile kavramlarını iliklerinize kadar hissedeceğiniz hikayeme hoş geldiniz... TURLİK Başlangıç - Aralık 2019 Bitiş - Ekim 2020

"Sen.. sen bana verilmiş en güzel hediyesin Elis.." demişti çocuk. Kızın da gözleri dolmuştu şimdi. Öksürmeye başlamıştı hastalığının verdiği dürtüyle. Çocuk ona telaşlı gözlerle bakarken toparlandı. "Seni çok seviyorum.." dedi Elis, çocuğun yanağı avcunu doldururken. Gözlerine bakarken aklından geçenleri yine serbest bırakmıştı. "Şu an seni öpmeyi her şeyden çok istiyorum.. ama hasta olman da en son isteyeceğim şey.." diyerek mahcup bir tavra büründü. Çocuk birkaç saniye gözlerine şaşkın şaşkın baktıktan sonra Elis'in yüzünü avuç içlerine aldı. Kızın kalbi çocuğun yapacağını anladığı şey üzerine yerinden çıkacak gibi olmuştu. Aralarındaki mesafeyi kapatmış, nefesiyle nefesini kesmişti ilk aşkı. Sanki bu öpücük Elis'in nefesini keserken ona yeni bir hayat bahşediyordu.. 29.12.20 Basketbol #1 21.01.21 İnat #1 05.03.21 Mizah #1 23.03.21 Oyun #1 28.03.21 Mutluluk #1

**Tamamlandı** Saçlarımın üstüne bastırdığı dudaklarının kuvveti arttı, "Küskün kız çocuğum." Tüm anlattıklarıma ağlamamıştım da tek cümle yarmıştı göğüs kafesimi. "Göğün bütün yağmurlarını taşıyan gözlerini severim." *** Bu hikaye olumsuz örnek oluşturabilecek davranışlar içermektedir! Tüm hakları saklıdır.