Dawniej "Wschodnie Obietnice" #1 w Historyczne - 30.06.2017 „Nigdy nie oglądaj się za siebie. Nie czekaj aż ktoś da ci to, czego pragniesz. Sięgaj po to. Wydzieraj, choćby siłą. Trzymaj i nie puszczaj." Te słowa przyświecały tym, którzy przetrwali wśród dworskich intryg. XVI wiek. Opowieść o ludziach, którzy nie cofnęli się przed niczym, by ich imię okryło się wieczną sławą. Czy ta gra, w której udział musieli wziąć z przymusu, była na pewno czysta? Czy pałac zalało więcej łez niż krwi? Jak bardzo absurdalny jest fakt, że niektórzy z nich znaleźli też miejsce na miłość wśród toczącej się podstępem walki o swój byt? Wiele razy każdy z nich zastanawiał się, czy gdyby wiedział wcześniej, że droga do władzy i potęgi będzie tak długa i pełna śmiertelnych pułapek, zdecydowałby się na nią wyruszyć. I za każdym razem odpowiadał: „Oczywiście".

Kto by się nie cieszył na wieść, ze może spędzić wakacje w słonecznej Florencji. Śródziemnomorski klimat i lazurowe niebo to tylko niektóre z atutów tej toskańskiej miejscowości. Taką szansę na odmianę swojego dotychczasowego życia dostaje Estelle de Lilas-Chavriere. Młoda hrabianka opuszcza tętniący życiem Paryż w dobie la belle epoque i zaczyna niezwykłą podróż, która przyniesie wiele niespodzianek. Czy to tylko przypadek, że w tym czasie do Florencji przybywają jej dawni przyjaciele, a może to los próbuje pomóc dziewczynie w odnalezieniu upragnionego szczęścia? ___________________________ Zdjęcie z okładki/ photo used for book's cover © David et Myrtille / Trevillion.com ( found on Pinterest) Copyright ©2015 by Paulinellina. All rights reserved. Wszelkie prawa zastrzeżone. Bez uprzedniej pisemnej zgody autorki żaden fragment niniejszego utworu nie może być reprodukowany ani przesyłany za pośrednictwem urządzeń elektronicznych. Niniejsze zastrzeżenie obejmuje także fotokopiowanie oraz przechowywanie w systemach gromadzenia i odtwarzania informacji. Niniejsza powieść stanowi wytwór wyobraźni, a wszelkie podobieństwo do osób żyjących lub zmarłych, wydarzeń i miejsc jest całkowicie przypadkowe.

Kösem od lat dzierży insygnia władzy. Jej syn nieoczekiwanie odsuwa ją od spraw państwa, przydzielając jej osobie zaufanego sługę - Kemankeş'a. Sama stawia czoła kobiecie o czarnych włosach, w dłoni kurczowo ściskając onyksowy kamień, który z każdym dniem jakby traci swój blask. Czy pewnego dnia utraci siły, by z pasją zaciskać wokół niego palce?