Aslan burçlarının kendini bulabileceği bir kitap.

"Heyatım mehv oldu. Ve ede bileceyim heç bir şey yox." "Hansı heyatı deyirsen? Seni satan en yaxın refiqe, bir sehvinde seni silen nişanlın, üzüne bele baxmayan valideynlerin? Yaxşıki de mehv olub mence." "Sen ümumiyyetle bilirsen men kimin qızıyam?" *** Heyatını bir gecede alt-üst eden Şebnem bu da bes etmez kimi hemin geceden heç ne xatırlamaz. Toyuna kimi heyatını axarına salmağa çalışan Şebnem bu müddetde nağıl kimi yaşadığı heyatından çıxıb yaşamın bir diger üzü ile de tanış olar. Bu sırada gözlemediyi bir insana qarşı da duyğuları yaranmağa başlayar. "Mal ve daha mal"ın yazarından olduqca uçuq bir hekaye. Buyrun zövq alın.

Bir velihat ın hayatı

Bir gün 5. siniftaydim ve sınıfta tek oturuyordum okulun ilk günüydü fakat ben sıramı şimdiden seçmiş oturmuştum bile 2 3 kardeşim gibi sevdiğim kardeşlerim vardı sınıfta onları kimseye değişmezdim sınıfa yeni bir kız gelmişti herkez oturmuştu sıralarına ve o kız ayakta kalmıştı ben ilk başta kıza siktir git filan dedim fakat kız biraz ayakta durunca gel otur dedim kızla ilk başta aramız çok kötüydü kızın benle konuşmaya çok hevesliydi fakat ben konuşmadim sevdiğim bir insan vardı ben fakat tam cam kenarında oturuyordum dersle hiç bir alakam yoktu arada bir dinlersem o hep dışarıdan geçen turistlere filan bakıyordum bir gün kızla konuştuk kız tam benim kafa dengime benziyordu kız sonraki gün bana dedi arkadaş olalımmı dedi ve bende kabul ettim sonra kızla aramız çok güzel oldu dersleri hep ikimiz kaynatıyorduk sonra ben eski sevdiğim kızdan vazgeçtim ve bu kızdan az çok hoşlanıyor gibi oldum ve kız artık benim gözlerime bakıyordu sanki bana açıl der gibi ve bir gün kıza açılmaya

Amma qaranlıqda qıpqırmızı gözləri olan bir üzün mənə tərəf gəlməsini görəndə ağlımı qaçırdım, deyəsən gözləri idi, qaranlıq olduğu üçün özü görsənmirdi. Qorxumdan bütün bədənim tutuldu, dilim qurudu, sanki otaq başıma fırlandı, gözümün qabağı qaraldı... Daha sonrası yadıma gəlmir...

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

Bizim hikâyemizde isimler yok; sadece o ve ben varız. O, dünyadaki bütün kitapları okumak istiyordu. Ben ise sadece onu istiyordum... (Obur Okumalar kategorisinde bir Watty ödülü: Kancalarını takıp çıkarmayan o hikayeleri biliyorsun değil mi? Cümlenin ortasında uykuya dalsan bile okumayı bırakamadığın o hikayeleri? Bu ödül en çok bağımlılık yapan Watty yarışmacısına gidiyor.) Ekler: BÜH 1.1 (özel) bölümler. Diğer çalışmalarım için profilimi incelemeyi unutmayın.

Bunu oxuduqdan sonra bir daha " AD GÜNÜN MÜBARƏK " sözünü işlətməyə qorxacaqsınız... Buna hazırsız ? ? ?