durdu. durdum. şimdi onu tanıdığım ilk anki yüz ifadesi vardı suratında, tanımsız olanından. "beni öldür sim jaeyun." bunca yıllık hayatımda silah tutarken bir kez bile titremeyen elim, zangır zangır titrerken o elimdeki silahın ucundan tutuyor ve kendi şakaklarına dayıyordu. "öldür beni yoksa ben seni öldüreceğim." ucu bucağı olmayan, pişmanlıklar ve yaşanmışlıklar dolarken gözlerimin önüne gülüyor, derin bir nefes alıyordum. dudaklarım perişandı. nefret ettim. bana bakış şeklinden nefret ettim. ilk günkü gibi bakmayan suratından nefret ettim. bir kez daha düşünmedim, tetiği çektim.

"Ölüm bu kadar güzel kokar mı Yangyang, bedeninin masumluğuyla sevgi harlarken?" village au by hiraisem 280121

bilinmeyen numara: sigarayı bırakmalısın yoksa bu gidişle o seni bırakacak

"kasabanın altın çocuğu taehyun'un uzun bir süredir sakladığı büyük sırları vardı."

dudakların da şekerli, reçel kokuyor. başka ne tüketiyorsun ki zaten. yakında ayva reçeli gibi pespembe olacaksın. yanaklarımı tutarken bir anda eriyip, reçele dönüşeceksin, ben de dudakların yerine şekerli mi şekerli reçeli öpeceğim. belki o öpüp de kaçmaz. ©fatenfive | johnyong [oneshot] ―12/13.02.21 | fluff & story |

"pahalı bir parfüme ait olduğuna emin olduğum kokunun saf kokusu olduğunu fark etmem, çok zaman almıştı." |oneshot